Ο Αλεξάντερ Χάκε γεννήθηκε στο Βερολίνο και σε ηλικία μόλις δεκαπέντε ετών έγινε μέλος των Einsturzende Neubaten. Η Ντανιέλ ντε Πικιότο γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά ζει και εργάζεται στο Βερολίνο και ανάμεσα σε άλλα διοργάνωσε το πρώτο βερολινέζικο Love Parade. Οι δυο τους από το 2003 περιοδεύουν σε όλο τον κόσμο παρουσιάζοντας οπτικοακουστικές υπερπαραγωγές. Το Σάββατο 5 Μαρτίου στο πλαίσιο της περιοδείας Burn Baby Burn, θα παρουσιάσουν ζωντανά στο Fuzz το νέο τους album, «Hitman’s Heel», ένα εκρηκτικό μείγμα από italo western ήχους, heavy guitar riffs και μπλουζ ατμόσφαιρα. Πριν από την πολυαναμενόμενη εμφάνισή τους μας μίλησαν για τη νομάδικη ζωή τους, την τέχνη και τα ταξίδια.
Πείτε μας λίγα λόγια για το πρότζεκτ «Hitman's Heel» και την κυκλοφορία του ομότιτλου νέου σας δίσκου.
Αλεξάντερ: Εδώ και πολλά χρόνια η Ντανιελ και εγώ κάνουμε περιοδείες συμμετέχοντας σε διάφορα πρότζεκτ. Αυτή τη φορά αποφασίσαμε να αφήσουμε το σπίτι μας στο Βερολίνο, να βάλουμε τα αγαπημένα μας πράγματα σε μια αποθήκη, να πετάξουμε και να πουλήσουμε τα υπόλοιπα για να γίνουμε νομάδες πλήρους απασχόλησης. Περί αυτού πρόκειται και αυτός ο δίσκος και σε αντίθεση με προηγούμενες δουλειές μας στηριζόμαστε ολοκληρωτικά στις ικανότητές μας ως τραγουδιστές και οργανοπαίχτες και δεν χρησιμοποιούμε καθόλου ηλεκτρονικά στοιχεία στη μουσική. Με αυτό τον τρόπο το «Hitman's Heel» ταιριάζει απόλυτα με τον τρόπο ζωής μας και μπορούμε να το παρουσιάζουμε κάτω από ακραίες συνθήκες.
Ντανιέλ: Εγώ και ο Αλεξάντερ συνεργαζόμαστε εδώ και δέκα χρόνια.
Κάναμε πάντα πρότζεκτ πολυμέσων στα οποία η μουσική, η εικόνα και η λογοτεχνία ήταν εξίσου σημαντικές. Αυτή τη φορά θέλαμε απλά να παίξουμε μουσική και να τραγουδήσουμε. Από τότε που έπαψα να είμαι μέλος της μπάντας Space Cowboys, αφιερώθηκα στην τέχνη, αλλά η μουσική ήταν πάντα μέρος της ζωής μου. Ετσι, αποφάσισα ότι είναι καιρός να ασχοληθώ ξανά σοβαρά με αυτή. Από το προηγούμενο πρότζεκ μας «The Ship Of Fools» παρατήρησα ότι σε ανταμοίβει πλήρως το να δουλεύεις με τον Αλεξάντερ κι έτσι αποφασίσαμε να γράφουμε περισσότερο μουσική μαζί.
Πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι η επαγγελματική συνεργασία ανάμεσα σε ένα ζευγάρι (σσ. Οι δυο τους συνεργάζονται πολλά χρόνια ενώ είναι παντρεμένοι από το 2006);
Αλεξάντερ: Α, είμαστε πολύ καλή ομάδα! Αυτή τη φορά συνεργαστήκαμε και στιχουργικά. Η Ντάνιελ ξεκινούσε με την αρχική μελωδική ιδέα, εγώ προσέθετα στοιχεία και η τελική επεξεργασία έγινε και από τους δυο μας. Επειτα, αποφασίζαμε ποιος θα γράψει τους στίχους για κάθε κομμάτι και κάναμε μαζί πρόβα σαν ένα μέσο ζευγάρι κωπηλατών. Ειμαι πολύ χαρούμενος που βρήκα έναν τόσο έμπιστο συνέταιρο στο έγκλημα και είμαι σίγουρος ότι αν μας συλλάβουν δεν θα βγούμε έξω γρήγορα.
Ντανιέλ: Είναι πολύ δύσκολο να βρεις ανθρώπους για να συνεργαστείς και είναι ακόμη πιο δύσκολο να βρεις συνεργάτη που να μπορείς να τον παντρευτείς κιόλας, κι αυτό επειδή στην τέχνη και στη μουσική καθένας είναι απασχολημένος με τον εαυτό του. Για να μπορείς να εκφράζεσαι με ιδιαίτερο τρόπο πρέπει να βρίσκεσαι σε διαρκή αναζήτηση. Πρέπει να είσαι σε κίνηση, να βρίσκεσαι στο δρόμο και να μην επιλέγεις έναν ασφαλή και σταθερό τρόπο ζωής. Νομίζω λοιπόν ότι είμαι πολύ τυχερή που έχω βρει έναν συνεργάτη, που όχι μόνο είναι ταλαντούχος μουσικός αλλά και ένας υπέροχος άνθρωπος, με τον οποίο μοιράζομαι τον ίδιο τρόπο ζωής και τα ίδια όνειρα. Το δύσκολο κομμάτι είναι ότι σε αυτές τις περιπτώσεις κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά τη γυναικεία παρουσία αλλά και σε αυτό ο Αλεξάντερ με στηρίζει πολύ.
Πρόσφατα διάβασα ότι σας έχουν καλέσει στην Πράγα στο Meetfactory. Πόσο σημαντικό είναι για έναν καλλιτέχνη να συμμετέχει σε τέτοιες δράσεις;
Ντανιέλ: Τέτοιου είδους εστίες έχουν εκλείψει. Πρόκειτα για έναν καλλιτεχνικό χώρο που ιδρύθηκε για να υποστηρίζει καλλιτέχνες και να τους δίνει τον χρόνο να προετοιμάζουν ενδιαφέροντα πρότζεκτ με την ησυχία τους. Διαθέτουν τεράστια ατελιέ, υλικό και καλύπουν όλα τα έξοδα. Σε άλλες εστίες στις μέρες μας περιμένουν οι καλλιτέχνες να πληρώσουν τα έξοδα τους, γεγονός που είναι αδύνατο, κανείς δε μπορεί να πληρώνει το ενοίκιο στην χώρα του και το ενοίκιο σε μια άλλη χώρα.
Συνήθως εγώ και ο Αλεξάντερ αναλαμβάνουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα, συναντήσεις, συναυλίες κλπ. Ο χρόνος είναι πολύ σημαντικός στη ζωή μας. Εξάλλου αυτό είναι και το βασικό θέμα της εγκατάστασης την οποία ετοιμάζουμε στο Meetfactory, θέλουμε να δώσουμε στον χρόνο νέο ρυθμό.
Αλεξάντερ: Μόνο θετικά σχόλια έχω για τέτοιου είδους προσπάθειες. Οι καλλιτεχνικές εστίες υπάρχουν για ένα λόγο, να δίνουν στον καλλιτέχνη τα μέσα και τα χρήματα για να δημιουργεί.
Το MeetFactory είναι ένα υπέροχο μέρος. Η οπτικοακουστική εγκατάσταση που θα παρουσιάσουμε εκεί θα εγκαινιστεί στις 13 Μαίου.
Τι θα παρουσιάσετε στο αθηναικό κοινό στο Athens Burn Baby Burn?
Ντανιέλ: Πέρα από το «Mountains of Madness» που είχαμε παρουσιάσει σε συνεργασία με τους Tiger Lillies, πάντα περιοδεύουμε οι δυό μας. Αυτή τη φορά νιώσαμε την ανάγκη να μοιραστούμε το λεωφορείο με φίλους μας μουσικούς και αποφασίσαμε να οργανώσουμε μια ομαδική τουρνέ.
Ρωτήσαμε τον Khan αν ήθελε να συμμετάσχει – είμαστε φαν της μουσικής του εδώ και πολύ καιρό και αφού δέχτηκε , πρότεινε να καλέσει τον Kid Congo και την Julee Cruise, με τους οποίους είχε ξανασυνεργαστεί. Φυσικά δεχτήκαμε και έτσι κάπως γενήθηκε το “Burn Baby, Burn” .
Θα παρουσιάσει ο καθένας το προσωπικό του πρότζεκτ αλλά στο τέλος θα τραγουδήσουμε όλοι Το “Burn Baby, Burn” είναι ένα επιφώνημα θαυμασμού για τη μουσική επανάσταση της δεκαετίας του '60.
Αλεξάντερ : Οι καλλιτένχες που συμμετέχουν είναι η Julee Cruise που είναι γνωστή για τις φωνητικές της ερμηνείες στα σάουντρακ ταινιών του Ντέιβιντ Λίντς και τηλεοπτικών σειρών, ο Kid Congo Powers που ήταν μέλος των Cramps, των Gun Club και των Nick Cave and the Bad Seeds, ο Khan, ένας πολυτάλαντος μουσικός και περφόρμερ που μένει μόνιμα στο Βερολίνο, και φυσικά το δικό μας νέο πρότζεκτ «Hitman's Heel», με τη συνοδεία του Chris Hughes στα τύμπανα.
Οι πέντε καλύτερες αβαντ γκαρντ ταινίες
Αλεξάντερ:
"Scorpio Rising" και "Lucifer Rising" του Κένεθ Ανγκερ
"The Walkabout" του Νίκολας Ρεγκ
"Το τελευταίο κανονιοβολούν οχυρό" των Μαρκ Καρό & Ζαν Πιέρ Ζενέ
"El Topo" του Αλεχάντρο Γιοντορόφσκι
"Satansbraten" του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίτερ
Ντανιέλ :
"Liquid Sky" του Σλάβα Τσούκερμαν
"The Right Side of My Brain" του Ρίτσαρντ Κερν
"Η Πεντάμορφη και το Τέρας" του Ζαν Κοκτώ
"The Man Who Fell" to Earth του Νίκολας Ρεγκ
"Τίποτα ή όλος ο χρόνος του κόσμου" του Ούλι Σίππελ
Νίκη Ξένου
