Ποιοί κρύβονται πίσω από το σάουντρακ της ταινίας "Wasted Youth";
Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης κατά κόσμον Electroware είναι ανάμεσα σε άλλα, μέλος της κολεκτίβας με την πολυσχιδή δραστηριότητα που ακούει στο όνομα drog_A_tek. Ο Δημήτρης Παπαιωάννου εκτός από καλλιτεχνικός διευθυντής του σπουδαιότερου φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής που γίνεται στην Αθήνα, του Synch είναι και συνιδιοκτήτης του Θρι Σιξτι. Και ο Νάσσος Σωπύλης που έχει στο βιογραφικό του αξιέπαινες σπουδές στη μουσική και έχει ντύσει μουσικά πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις, ταινίες και τηλεοπτικά σποτ . Οι τρεις μαζί δημιούργησαν το 2009 ένα πρωτότυπο εργοστάσιο ήχων και δραστηριοτήτων, οι μηχανές του οποίου δουλεύουν ασταμάτητα και παράγουν όλα τα καλά της της βιομηχανίας του οπτικοακουστικού εναλλακτικού θεάματος εν γένει. Τελευταία έβαλαν την υπογραφή τους στο σάουντρακ της ταινίας «Wasted Youth» των Αργύρη Παπαδημητρόπουλου και Γιαν Φόγκελ, που κάνει πρεμιέρα στις 17 Μαρτίου στις ελληνικές αίθουσες. Στο μεταξύ μας έδωσαν την πεντάδα των καλύτερων σάουντρακ που γράφτηκαν ποτέ για ταινία.
1. Με ποιο τρόπο κινούνται οι δημιουργικές μηχανές στο εργοστάσιο παραγωγής ήχων που έχετε δημιουργήσει; Πείτε μας λίγα λόγια για τη Φ a b r i k a, τις δουλειές που ετοιμάζετε και τα μελλοντικά πρότζεκτ.
H Φ a b r i k a δημιουργήθηκε το 2009 από τον Δημήτρη Παπαιωάννου , τον Νάσσο Σωπύλη και τον Στέφανο Κωνσταντινίδη . Ο Στέφανος με τον Νάσσο προέρχονται από τον χώρο της μουσικής σύνθεσης και παραγωγής και ο Δημήτρης από τον χώρο της διοργάνωσης events , φεστιβάλ και δημιουργικών κόνσεπτ για εκδηλώσεις και εταιρικές εκδηλώσεις . Eίχαμε συναργαστεί και στο παρελθόν σε αρκετές δουλειές και η ανάμιξή μας σε διάφορους τομείς του θεάματος αλλά προπάντων η άψογη χημεία μεταξύ μας μας ώθησε στην δημιουργία της Φ a b r i k a , ενός εργοστασίου ιδεών και εφαρμογών σχετικά με την μουσική βιομηχανία και την βιομηχανία θεάματος . Αυτή την στιγμή δουλέυουμε πάνω σε νέα κομμάτια που απευθύνονται στην Ελληνική αγορά , παραγωγή για καλλιτέχνες όπως ο Μίμμης Πλέσσας και η Φιντέ Kοκσάλ και ταυτόχρονα αρχίζουμε ένα καθαρά δικό μας μουσικό πρότζεκτ το οποίο θα το περιγράφαμε ως ηλεκτρονικό λυρισμό με στοιχεία groove από την Δυτικο αφρικάνικη άφρο φανκ κουλτούρα καθώς και πολλά στοιχεία από τους Τούρκους μαέστρους της Anatolian Rock σκηνής των 60’s και 70’ς . Επίσης, έχουμε εισχωρήσει και στον κόσμο των εφαρμογών για smartphones και tablets .
2. Ειναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε οι 3 σας για τη μουσική μιας ταινίας; Ποια η διαδικασία για να γράψετε τη μουσική για την ταινία αυτή;
Όχι έχουμε ξανασυνεργαστεί με πιο πρόσφατο παράδειγμα την ταινία « Ζητείτε Ψέυτης » των Αγγελου Φραντζή και Ιεροκλή Μιχαηλίδη . Το στυλ της μουσικής εκεί είναι εντελώς διαφορετικό από το «Wasted Youth» , πολύ πιο κλασσικό και η δουλειά που έχει γίνει από το Νάσσο Σωπύλη σε επίπεδο σύνθεσης του μεγαλύτερου μέρους της μουσικής της ταινίας αλλά και του Στέφανου Κωνσταντινίδη είναι πραγματικά πρωτοπόρα για τα Ελληνικά δεδομένα. Η διαδικασία ήταν πολύ απλή μιας και όταν πρωτοείδαμε την ταινία υπήρχε ήδη ένας αισθητικός οδηγός ο οποίος στην συνέχεια αποδείχτηκε αρκετά συνώνυμος με την δική μας αισθητική . Η ταινία αυτή λειτουργεί κατά την γνώμη μας σαν ένας οδηγός επιβίωσης σε μία πόλη όπως η Αθήνα και η μουσική πρέπει να λειτουργεί σε τέτοιες περιπτώσεις έτσι ώστε το μάτι να υπερτερεί του αυτιού όταν κάποιος την παρακολουθεί . Πολλές φορές αυτό δεν συμβαίνει, αλλά πραγματικά πιστεύουμε οτί σε αυτήν την περίπτωση συνέβη.
3. Πόσο σημαντική και λειτουργική θεωρείται την μουσική επένδυση μιας ταινίας; Πολλοί πιστεύουν ότι η μουσική στον κινηματογράφο εκβιάζει το συναίσθημα;
H μουσική είναι καταλυτικής σημασίας για την εμπέδωση κάθε σκηνής της κάθε ταινίας . Πολλές φορές αρκεί να ακούσεις τα πρώτα οκτώ μέτρα μιας σύνθεσης και αμέσως σου έρχεται στο μυαλό η σκηνή της ταινίας . Δεν είναι πάντα εύκολο να επιτύχεις τέτοια ταύτιση και συχνά μία ταινία είναι συναισθηματικά κατώτερη από την μουσική ή η μουσική είναι τόσο έντονη και συνεχής μέσα στην ταινία που χάνει την ομορφιά και επίδρασή της . Έχει μεγάλη σημασία πάντως το αισθητικό δέσιμο αλλά και το προσωπικό δέσιμο μεταξύ σκηνοθέτη και συνθέτη, γιατί μόνο έτσι υπάρχει αμφίδρομη εμπιστοσύνη και η κατάλληλη συνέργεια .
4. Ποιο στοιχείο της ταινίας των Αργύρη Παπαδημητρόπουλου και Γιαν Βόγκελ σας γοήτευσε;
Μας γοήτευσε η αμεσότητα της ταινίας σε συναισθηματικό επίπεδο και το θάρρος των σκηνοθετών και παραγωγών να χρησιμοποιήσουν μή – ηθοποιούς σε πρωταγωνιστικούς ρόλους . Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά αξιέπαινο , μπορεί κάποιοι να μην το κρίνουν όπως εμείς αλλά όπως και να έχει χρειάζεται κότσια για να κάνεις κάτι τέτοιο.
5. Οι έλληνες δημιουργοί ταινιών φαίνεται να βρίσκουν σιγά σιγά το δρόμο τους προς την παγκόσμια αγορά μέσω των ξένων Φεστιβάλ. Πιστεύετε ότι μπορεί να συμπαρασύρουν και την νέα ελληνική μουσική σκηνή μαζί τους;
Πρέπει ! Τοσό καλή μουσική γύρω μας , έχει ανέβει το επίπεδο πάρα πολύ και αυτό είναι μία αμφίδρομη ευκαιρία και για τους μεν και για τους δε για την εδραίωση ενός πραγματικού νέου οπτικοακουστικού κύματος
Τα πέντε σπουδαιότερα σάουντρακ κινηματογραφικών ταινιών:
Ρουίσι Σακαμότο – Ντέιβιντ Μπερν- Κονγκ Σου: "Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας"
Βαγγέλης Παπαθανασίου: "Blade Runner"
Έντουαρτ Αρτεμβεβ: "Σολάρις"
Χανς Ζίμερ: "Σέρλοκ Χόλμς"
Φιλιπ Γκλάς:"Οι Ώρες" του Στίβεν Ντάλντρι
Νίκη Ξένου
