Ο Τζέιμς Παντς συνάντησε το 2001 σε ένα πάρτυ της Stones Throw Records τον ιδρυτή και διευθυντή της Κρις Μάνακ. Ο πρώτος δίσκος του «Welcome» κυκλοφόρησε το 2008 και ανέδειξε το ταλέντο του καλλιτέχνη να αναμυγνύει ήχους και να δημιουργεί με τον τρόπο αυτό ένα ξεχωριστό μουσικό αποτέλεσμα. Την Παρασκευή 12 Μαρτίου τo ΘΡΙ ΣΙΞΤΙ Independent Record Store , στα πλαίσια των Counter Culture events τον υποδέχεται στο ΤΩΡΑ Κ44 για ένα live set ενώ το Σάββατο 13 Μαρτίου θα βρίσκεται αρχικά στο ΤΩΡΑ Κ44 και μετά στην Φ A B R I K A Sonic Arts Studio για να μυήσει τους ενδιαφερόμενους στα άδυτα της μουσικής παραγωγής. Στο μεταξύ, μας εξηγεί ποιο είναι τελικά το αγαπημένο του μουσικό είδος και φτιάχνει τη λίστα των πέντε ταινιών μυστικισμού και πνευματικότητας που ξεχωρίζει .
1.Το ταξίδι σου στη δισκογραφία ξεκινά όταν γνωρίζεις τον Κρις Μανακ (κατά κόσμο Peanut Butter Wolf). Πριν από αυτό, ποια ήταν η σχέση σου με τη μουσική ?
Δεν θυμάμαι ακριβώς αλλά νομίζω πως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντα είχα μια σχέση με τη μουσική. Στο Γυμνάσιο με μπάντες που έπαιζαν διασκευές Black Sabbath και Led Zeppelin, στο Λύκειο σε φιλαρμονικές ορχήστρες ή συγκροτήματα τζαζ , στο Πανεπιστήμιο ασχολήθηκα με το DJing. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
2.Το πρώτο σου άλμπουμ «Welcome» που κυκλοφόρησε το 2008 πήρε πολύ καλές κριτικές. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για έναν πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη?
Στην πραγματικότητα πήρε και μερικές άθλιες κριτικές, αλλά πάντα έτσι συμβαίνει. Φυσικά, είναι ωραίο να δέχεσαι καλές κριτικές, σε κάνει να νιώθεις ότι αναγνωρίζεται η δουλειά σου, αλλά αν αρχίσεις να εξαρτάσαι από αυτές θα τρελαθείς. Θα προτιμούσα να πειραματίζομαι με νέα πράγματα και να λαμβάνω κακές κριτικές παρά να δημιουργώ μουσική με ασφαλές τρόπο.
3.Σε χαρακτηρίζουν «άνθρωπο-ορχήστρα». Μιξάρεις διαφορετικούς ήχους ενώ παίζεις ο ίδιος συνθεσάιζερ, μπάσο και ντράμς. Σε κάθε δουλειά σου μέχρι σήμερα το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό. Ποιο είναι τελικά το αγαπημένο σου είδος?
Δεν έχω αγαπημένο είδος, περισσότερο θα έλεγα αγαπημένη διάθεση. Αγαπώ τη μουσική που ακούγεται φωτεινή και σκοτεινή , καλή και κακή ταυτόχρονα. Μουσική που σε κάνει να νιώθεις σαν να ναι καλοκαίρι και βρίσκεσαι κάτω από τα αστέρια της Αρκτικής ή μέσα σε μια σπηλιά. Ειδικά, αν υπάρχει εκεί μια γυναίκα που τραγουδάει με βαθυά φωνή και ένα θέρεμιν.
4.Για το άλμπουμ «Seven Seals » που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2009, τι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης ?
Εμπνεύστηκα κυριως από την ιδέα να κάνω κάτι διαφορετικό από αυτό που οι άνθρωποι περίμεναν από εμένα. Δεν θα ήθελα καθόλου να γίνω ένας προβλέψιμος καλλιτέχνης. Δεν υπάρχει λόγος να κάνεις συνέχεια το ίδιο πράγμα. Ήθελα να φτιάξω έναν δίσκο για την ψυχή και φυσικά όταν αρχίζει να μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία διαβάζεις αρκετά περίεργα βιβλία, βλέπεις περίεργες ταινίες και δημιουργείς περίεργους ήχους.(σ.σ. Στο δικτυακό τόπο της δισκογραφικής εταιρείας Stones Throw Records αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια δημιουργίας του άλμπουμ ο Παντς διάβαζε βιβλία μυστικισκικής φιλοσοφίας.)
5.΄Εχεις σχεδιάσει κάτι συγκεκριμένο για την εμφάνισή σου στην Αθήνα?
Αφού θα είμαι μόνος μου χωρίς μπάντα έχω ετοιμάσει ένα σόου που περιέχει διάφορα μέρη : Dj set, καραόκε, συναυλία και οδηγίες για καλή φυσική κατάσταση.
Πέντε Ταινίες Πνευματικότητας και Μυστικισμού
1.Το Ιερό Βουνό του Γιοντορόφσκι Αλεχάντρο
2.Το Καταραμένο Σκιάχτρο του Ρόμπιν Χάρντι
3.Το σπίτι του Τρόμου του Βέρνον Σιούελ
4.Σουσπίρια του Ντάριο Αρτζέντο
5.Η Μεγάλη Εξοδος του Μάικλ Άντερσον
Νίκη Ξένου
