35 χρόνια πριν ο Ρίντλεϊ Σκοτ παρέδωσε το «Blade Runner» και μαζί ένα αριστουργηματικό, οπτικοακουστικό σοκ. Χρόνια μετά δεν έχει συνέλθει κανείς (και ούτε θέλει).
Το εγκεφαλικό, φουτουριστικό φιλμ νουάρ του Ρίντλεϊ Σκοτ κληροδότησε την αισθητική του σε κατοπινές δημιουργίες και δαφνοστεφανώθηκε ως μνημειώδες ορόσημο. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου συνέβαλε τα μέγιστα στην καταθλιπτική δυστοπία με το διεισδυτικό ηλεκτρονικό score του. Μελαγχολική ατμόσφαιρα από τα κατηφή synthesizers, σπαρακτικά σόλο σαξόφωνου από τον Ντικ Μόρισεϊ και γοερά φωνητικά του Ντέμη Ρούσσου, ντύνουν εφιαλτικά το χαώδες Λος Άντζελες του 2019.
Το «End Titles» δανείζεται από την προηγούμενη δεκαετία με σαφή ντίσκο electronica επιρροή και ταυτόχρονα προφητεύει το μέλλον ως πρωτόλεια techno. Όλα ενταγμένα στο πνεύμα του ερεβώδους μυαλού του Φιλιπ Κ. Ντικ. Ο Vangelis συνέθεσε ένα σκοτεινό ηχοτοπίο με ψήγματα μελωδικής ανθρωπιάς που παραμένει χωροχρονικά αδιευκρίνιστο και γι’αυτό αϊδιο. Ποτέ μια «ανόργανη» μουσική δεν άγγιξε με τέτοιο βάθος και πάθος, γνήσια «οργανικά» συναισθήματα.
Κλείστε τα φώτα και απολαύστε ένα από τα καλύτερα soundtracks που γράφτηκαν ποτέ.
