Yπήρξε μεγάλο σουξέ της πλατφόρμας πριν λίγα χρόνια το «Bird Box», όπου μοχθηρές οντότητες οδηγούν τους ανθρώπους σε αυτοκτονίες αν τις κοιτάξουν. Έκανε πολλές φορές δύσκολη την κάμψη της δυσπιστίας του θεατή μεν, μα ο υπογράφων είχε βρει ευπρόσδεκτη την αλά Ζακ Τουρνέρ και Βαλ Λιούτον προσέγγιση της απειλής. Από την άλλη βρίσκει αρετές και στο παρεμφερές «Happening» του Σιάμαλαν κι ας πρόκειται περί εμφανούς αστοχίας – η εισαγωγική του σεκάνς βάζει κάτω όλο το «Bird Box».
Καθώς, όμως, το Netflix ξεμένει από brand names, με αναγνωρίσιμες σειρές και ταινίες άλλων στούντιο να γυρίζουν «σπίτι» τους, στις οικείες πλατφόρμες, καθώς δεν μοιράζει με την ίδια ευκολία χρήματα δεξιά κι αριστερά και καθώς έχει συνηθίσει πια τον συνδρομητή σε υλικό δεύτερης (και τρίτης και τέταρτης) Εθνικής και μοιάζει να ποντάρει εκεί για να νικήσει τους streaming ανταγώνιστες, προκύπτει από το πουθενά το «Bird Box: Barcelona», ένα prequel που μας δείχνει πώς ξεκίνησε η επίθεση στη Βαρκελώνη. Ούτε Σουζάνε Μπίερ, ούτε Σάντρα Μπούλοκ, ούτε κάποιο από τα αναγνωρίσιμα πρόσωπα της πρώτης ταινίας θα βρεις εδώ, παρά μόνο το γνώριμο concept και τον γνώριμο τίτλο, που θα εξασφαλίσει το ενδιαφέρον των συνδρομητών – τώρα αν θα το κρατήσει κιόλας, είναι μια άλλη ιστορία.
Σενάριο και σκηνοθεσία υπογράφουν οι Ντέιβιντ και Άλεξ Πάστορ, του «Occupant» («Έχω ακόμα το κλειδί» ο ελληνικός τίτλος) ενός ταξικού θρίλερ που στηρίζεται στην ικανότητα του Χαβιέ Γκουτιέρεζ να υποδύεται αποκρουστικούς χαρακτήρες χωρίς να τους κάνει καρικατούρες, αλλά γίνεται ολοένα και πιο γελοίο όσο περνά η ώρα, αλλά και του «Carriers», ενός οριακά συμπαθητικού πλην ολότελα αβαρούς πανδημικού θρίλερ με τον Κρις Πάιν –το λογαριάζεις και για προϋπηρεσία αυτό. Δεν είμαστε και πολύ αισιόδοξοι για το αποτέλεσμα, όπως καταλάβατε. Αν ενδιαφέρεστε πάντως, δείτε το τρέιλερ και καλή προβολή.
