Οι κριτικές από τις Κάννες λένε ότι ο Τζόναθαν Γκλέιζερ έχει κάνει ίσως τη σημαντικότερη ταινία της καριέρας του με το «Zone of Interest». Δέκα χρόνια πίσω το «Under the Skin» προβαλλόταν στο φεστιβάλ Βενετίας . Ο Αλμπέρτο Μπαρμπέρα σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στον Guardian, ανατρέχει σε εκείνη την προβολή. «Ήταν μια από τις χειρότερες προβολές που έχω παρακολουθήσει. Ήταν η μοναδική φορά που το κοινό γιούχαρε το έργο. Η Σκάρλετ Γιόχανσον ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα. Για να την παρηγορήσω, της είπα να μην ανησυχεί, με τον καιρό το έργο θα αναγνωριστεί».
Και η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάστηκε πολύς καιρός για να αναγνωριστεί, ήδη από τότε το συναντούσες στις πρώτες θέσεις με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς από τους κριτικούς. Το παράξενο είναι ότι γιουχαϊστηκε στη Βενετία, όπου το κοινό στις πρεμιέρες είναι πολύ πιο ευγενικό σε σχέση με τις Κάννες – μόνο στις δημοσιογραφικές προβολές μπορεί να ακούσεις αποδοκιμασίες, κυρίως σε ταινίες του Γκουαντανίνο ή του Σορεντίνο, επειδή έχουν κάποιο beef με μερίδα της ιταλικής κριτικής.
Από εκεί και πέρα συνήθως το αστείο γυρίζει σε βάρος εκείνων που γιουχάρουν – δείτε τι status έχει το L’Avventura σήμερα και αναλογιστείτε αν ο βλαξ είναι ο Αντονιόνι ή εκείνος που γιούχαρε στις Κάννες μαζί με τους υπόλοιπους. Και μιας και το έφερε η κουβέντα, να ξεκαθαρίσουμε ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι σε τέτοιες εκδηλώσεις στο σινεμά, ειδικά παρουσία συντελεστών, οι οποίοι εκτίθενται – το βρίσκουμε ως και θρασύδειλο κάποιος να εκμεταλλεύεται τη δύναμη της μάζας για να εκφραστεί με τρόπο που μάλλον δεν θα έκανε αν βρισκόταν πρόσωπο με πρόσωπο με τον δημιουργό, τουλάχιστον όχι μη αποδεχόμενος την πιθανότητα να πάρει το μερτικό του από την πατροπαράδοτη μπούφλα. Δεν πιστεύουμε στη θεωρία της αιτιολογημένης βίας, αλλά επειδή υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν και αδιαφορούν για τις πεποιθήσεις μας, πάντα έχουμε τον νου μας.
