9:3015/12 Αυτό το Σάββατο οι Νύχτες Πρεμιέρας επιστρέφουν τη «Σιωπή των Αμνών» στον κινηματογράφο που την ανέδειξε Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας συνεχίζει το sold out αποχαιρετιστήριο αφιέρωμά του στο ΙΝΤΕΑΛ με μια ταινία που άφησε εποχή κατά την πρώτη προβολή της στο ιστορικό σινεμά της πόλης μας. Αυτό το Σάββατο, σε πρόσφατα επεξεργασμένη ψηφιακά 4Κ κόπια και για μία μόνο νύχτα, η πολύκροτη «Σιωπή των Αμνών» ξαναγυρίζει στο αθηναϊκό σπίτι της. Από τον Λουκά Κατσίκα Υπάρχουν ταινίες τόσο στενά συνδεδεμένες με την προβολή τους σε κάποιον συγκεκριμένο κινηματογράφο ώστε είναι αδύνατο να τις σκέφτεσαι χωριστά από αυτόν. Μια τέτοια ταινία είναι η «Σιωπή των Αμνών» και η αίθουσα με την οποία θα τη θυμόμαστε πάντα, όσοι είχαμε την τύχη να τη δούμε εκεί, είναι το ΙΝΤΕΑΛ. Και μόνο το πρόσωπο του Χάνιμπαλ Λέκτερ να γεμίζει την τεράστια οθόνη του σινεμά, στέλνοντας το παγερό βλέμμα του να συναντήσει το κοινό της γεμάτης πλατείας (βλέπε φωτογραφία παρακάτω), στάθηκε αρκετό για να στοιχειώσει αναρίθμητους θεατές της εποχής.Ρεκόρ εισπράξεων είχε σημειώσει η δημιουργία του Τζόναθαν Ντέμι στην ιστορική αίθουσα της Πανεπιστημίου, όταν είχε κυκλοφορήσει πρώτη φορά το φθινόπωρο του 1991 και παιζόταν εκεί ασταμάτητα για πολλές εβδομάδες. Πιστό σε μια παράδοση μεταμεσονύκτιων προβολών (ώρα έναρξης στη 1 τη νύχτα!), την οποία είχε ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 με τρομερή απήχηση, το ΙΝΤΕΑΛ είχε προνοήσει να χτίσει έξυπνα από νωρίς το σαρωτικό word of mouth για την ταινία, συστήνοντάς την ανά τακτά διαστήματα με μια σειρά νυχτερινών αβάν πρεμιέρ που προκαλούσαν αδιανόητη κοσμοσυρροή. Οι παλαιότεροι (και διαχρονικοί) υπάλληλοι του ΙΝΤΕΑΛ, από την κυρία Αριστέα στο ταμείο και τον αγέρωχο Γιάννη στην είσοδο της αίθουσας, μέχρι τον κύριο Γιώργο, τον ακούραστο και βαθιά ρομαντικό ιδιοκτήτη του σινεμά, ακόμη μιλούν για όσα έκτροπα σημειώνονταν εκείνα τα βράδια των πρώτων προβολών της «Σιωπής». Οι ουρές έφταναν στην οδό Χαριλάου Τρικούπη, τα εισιτήρια τελείωναν εν ριπή οφθαλμού, η αίθουσα γέμιζε από άκρη σε άκρη και υπήρχαν θεατές που παρακαλούσαν να δώσουν όσο-όσο ακόμη και για να κάτσουν στο πάτωμα. Τέτοια ήταν η ανυπομονησία για την ταινία και τόσο γρήγορα ταξίδευε η εξαιρετική φήμη της, πολύ καιρό πριν την κανονική πρεμιέρα της στη χώρα μας και προτού κερδίσει τη χρυσή πεντάδα των Όσκαρ.    Τριάντα δύο χρόνια μετά, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει από τις ενθουσιώδεις και πιο ξένοιαστες εκείνες μέρες. Και έχουν αλλάξει δυστυχώς προς το χειρότερο. Γιατί πώς αλλιώς να περιγράψει κανείς το στυγνό πολιτιστικό έγκλημα που διαπράττεται σε λίγες μέρες στην Αθήνα και το οποίο υποχρεώνει το ΙΝΤΕΑΛ να αποδεχτεί την άδικη μοίρα του και να ανακόψει βίαια την πορεία του, γιατί κάποιοι αποφάσισαν να περιφρονήσουν τα 102 χρόνια ιστορίας του και να το μετατρέψουν σε ξενοδοχείο! Όταν λοιπόν το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας ετοίμαζε το αποχαιρετιστήριο αφιέρωμά του στην αγαπημένη του αίθουσα, η πρώτη ταινία που ήρθε στο μυαλό και θεωρήθηκε απαραίτητο να παιχτεί ήταν η «Σιωπή των Αμνών». Έγραψε ιστορία στον συγκεκριμένο κινηματογράφο, χιλιάδες θεατών έχουν να διηγούνται όταν την είδαν εκεί και τώρα έφτασε η στιγμή να επιστρέψει σε αυτόν για μία και μοναδική προβολή-αντίο, λίγο πριν το οριστικό κλείσιμό του.Η «Σιωπή των Αμνών» θα προβληθεί το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου στις 10 το βράδυ, με 4Κ ψηφιακά αποκατεστημένη κόπια που έγινε ειδικά για την επέτειο 30 χρόνων από την πρεμιέρα της ταινίας. Και πού ξέρετε: ο Χάνιμπαλ Λέκτερ μπορεί ακόμη να κυκλοφορεί κάπου εκεί έξω, ψάχνοντας να δειπνήσει (με) όσους και όσες υπέγραψαν τον αφανισμό της αγαπημένης μας αίθουσας.