Είχε κάνει κι άλλες προκλητικές μπουρδίτσες στο παρελθόν ο Κρίστιαν Τάφντρουπ, έπιασε την καλή όταν πέρασε στο είδος του τρόμου, με το «Speak no Evil», που δεν το πολυσυμπαθούμε εδώ στο περιοδικό. Είναι μια ταινία που, πέρα από πρόκληση της οκάς, μόνο ότι έχουμε γίνει μαλθακοί και πρέπει να σκληρύνουμε και να μην γυρίζουμε και το άλλο μάγουλο έχει να καταθέσει – τουλάχιστον το «Death Wish», που τόσα έχει ακούσει το δόλιο, διέθετε και μια υφέρπουσα μελαγχολία, καμία σχέση με τον φανατισμό του Δανού προβοκάτορα.
Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, αν μάς φαινόταν μια φορά κακή ιδέα ένα αμερικανικό remake του «Audition» του Τακάσι Μιίκε, τώρα μάς φαίνεται δύο. Στη Focus, όμως, που είδαν το remake του «Νοσφεράτου» να τούς φέρνει μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του στούντιο, βρίσκουν τη διασκευή ακόμα μια γνωστής ταινίας τρόμου καλή ιδέα. Στο «Audition» του Μίικε, λοιπόν, υπάρχει μια απροσδιόριστη αίσθηση απειλής κατά το μεγαλύτερο μέρος του, με την εικόνα ενός σάκου που ξαφνικά αρχίζει να κινείται να προκαλεί έντονη ανησυχία. Η απειλή προσδιορίζεται στη συνέχεια, με τους αρσενικούς που κάποτε καταχράστηκαν τη θέση εξουσίας τους να έχουν έναν παραπάνω λόγο να φοβούνται. Και είναι μια συνέχεια αποτελεσματικά φρικιαστική, με τον υπαινιγμό να γίνεται κατάδειξη, με τον μινιμαλισμό να μεταμορφώνεται σε ματοβαμμένο μαξιμαλισμό και την τοποθέτηση της δράσης σε μια χώρα με έντονο πατριαρχικό παρελθόν να εμπλουτίζει σημειολογικά το υπόβαθρο.
Δεν είναι πάντα κακή ιδέα τα δυτικά ριμέικ ασιατικών επιτυχιών, σκεφτείτε το «Fistful of Dollar», για να πάμε παλιότερα, σκεφτείτε ότι ο Σκορσέζε πήρε Όσκαρ με το «Departed» του, το «Ring» δε, είναι ωραιότατη διασκευή. Συνήθως, όμως, χάνονται πολλά στη μετάφραση. Αναμένουμε τις εξελίξεις, ελπίζοντας να βρουν κάποια καλύτερη ιδέα από τους παραγωγούς της Focus.
