Η Ζωή Ενός Νεκρού
Σκηνοθεσία: Ορφέας Περετζής Παραγωγή: Κωνσταντίνος Βασίλαρος
Βασισμένο σε αληθινή ιστορία και κινηματογραφημένο στο ίδιο το διαμέρισμα που συνέβησαν όλα, “H Ζωή ενός Νεκρού” περιγράφει την υπερβατική εμπειρία ενός νεαρού κινηματογραφιστή που μπαίνει στο διαμέρισμά του Θείου του λίγες μόνο μέρες μετά τον μυστηριώδη θάνατό του.
Ο σκηνοθέτης
Ο Ορφέας Περετζής σπούδασε Film and Video και Σεναριογραφία στο London Film School. Μερικές από τις σπουδαστικές του ταινίες προβλήθηκαν σε Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους όπως το Βrief Encounters της Αγγλίας και το Διεθνές Φεστιβάλ Δράμας στην Ελλάδα, όπου και τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο για την ταινία "Small Talk" (Digi 2007). H ταινία κέρδισε και το πρώτο βραβείο σπουδαστικής μικρού μήκους από το Royal Television Society της Αγγλίας. Μέχρι τώρα έχει σκηνοθετήσει στην Ελλάδα τρεις ταινίες μικρού μήκους. Η μικρού μήκους «Στην Ελβύν» (2014) τιμήθηκε με βραβείο από την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, ενώ το «Κβάντο» (2015) πήρε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του Oscar qualifying ‘Zinebi57’ τον Νοέμβριο στο Μπιλμπάο της Ισπανίας, όπου επιλέχθηκε ανάμεσα από 5,000 ταινίες. Και οι δυο ταινίες συμμετείχαν στο διαγωνιστικό τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας.
Ο παραγωγός
Ο Κωνσταντίνος Βασίλαρος έχει σπουδάσει Κινηματογράφο στην Νέα Υόρκη (New York Film Academy), έχει πάρει το πτυχίο του σε Παραγωγή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο Surrey της Αγγλίας (UCA), και το μεταπτυχιακό του στο Goldsmiths του Λονδίνου σε Δημιουργική και Πολιτιστική Επιχειρηματικότητα. Ύστερα δούλεψε στο Λονδίνο στη βραβευμένη με OSCAR καλύτερης ταινίας animation μικρού μήκους “Peter & The Wolf”, Breakthru Films, και για την παραγωγό Andrea Calderwood (Last King of Scotland) στα Slate Films. Ήταν επίσης δυο χρόνια παραγωγός video για Ευρώπη και Αφρική στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP). Το 2014 ίδρυσε την StudioBauhaus και εκτός από ταινίες μικρού μήκους έχει παράγει ντοκιμαντέρ για την Ελληνική Συμμετοχή Αρχιτεκτονικής της Μπιεννάλε στην Ιταλία, και για το ‘Γεράνι 2015' για την MTV GREECE, BIOS και Vodafone CU.
Ο σκηνοθέτης της «Ζωής του Νεκρού» Ορφέας Περετζής
7 ερωτήσεις για τους 7
Ορφέας Περετζής
Η ταινία όπως και οι υπόλοιπες του Athens Film Lab, έχει κεντρικό θέμα την Αθήνα. Πως εμπνευστήκατε από αυτήν και πως την είδατε μέσα από τον φακό σας;
Σκεφτόμουν πως πίσω από τις άσχημες πολυκατοικίες και διαμερίσματα που μπαινοβγαίνουμε καθημερινά όλο και κάποιος θα έχει πεθάνει όπως συνέβει και με τον θείο μου που ήταν ιερέας και διατηρούσε ένα διαμέρισμα στην Πατησίων γεμάτο Θρησκευτικούς πίνακες και γιγαντοαφίσες από τοπία. Ήθελα να μεταφέρω την εμπειρία που είχα όταν μπήκα σπίτι του λίγες μέρες μετά τον θανατό του με αφορμή την καταγραφή των προσωπικών του αντικειμένων. Επέστρεψα μετά από 2 χρόνια με ένα κινηματογραφικό συνεργείο για να αναπαράξουμε αυτό το γεγονός. Μέσα από τον φακό συνειδητοποίησα την ιδιαίτερη εικαστική αξία του διαμερίσματος και κατ᾽επέκταση την ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα του. Με έναν τρόπο μέσα από την εμπειρία ένοιωσα ότι τον ξαναγνώρισα, γιατί όταν ζούσε τον είχα δει ελάχιστες φορές και ποτέ δεν είχα μπει στο σπίτι του. Ταυτόχρονα συνειδητοποίησα πως τα πολυάριθμα και απρόσωπα διαμερίσματα της πόλης μας κρύβουν πίσω από τα τους τοίχους τους έναν πλούτο προσωπικοτήτων και καταστάσεων στα όρια του υπερβατικού. Σε αντίθεση με την μπανάλ όψη πόλης μας. Σαν μικροί θησαυροί που ποτέ δεν μαθαίνουμε τίποτα για την ὐπαρξή τους. Αλλά αν πάμε πιο κοντά, και προσέξουμε έχουν την δυνατότητα να μας ταξιδέψουν μακριά από την πραγματικότητα και το θόρυβο της πόλης.
Αν η ταινία ήταν χαρακτήρας από το παγκόσμιο σινεμά, ποιος θα ήταν;
O Max Cohen, o άνεργος και εμμονικός πρωταγωνιστής του Pi (Darren Aranofsky), που ζει στην καρδιά της Νέα Υόρκης απομoνωμένος στο διαμέρισμά του ψάχνωντας τον Θεό μέσα από τα μαθηματικά.
Ποιο είναι το πιο τρελό κινηματογραφικό όνειρο που θέλετε να κάνετε πραγματικότητα;
Να σκηνοθετήσω μια ταινία για τον Batman.
Ποιο είναι το μόνο πράγμα που δεν θα δεχόσασταν να κάνετε ποτέ στο σινεμά;
O,τιδήποτε θα πήγαινε ενάντια με το ήθος και τα πιστεύω μου.
Ποιο σκηνοθέτη θεωρείτε δάσκαλο;
Υπάρχουν πολλοί σκηνοθέτες που θαυμάζω αλλά ο όρος “δάσκαλος” μου φαίνεται κάπως βαρύς γιατί δεν νοιώθω μαθητής τους, αφού δεν υπάρχει ζωντανός ο διάλογος ανάμεσά μας όπως θα υπήρχε σε μια τέτοια σχέση.
Ποιο σκηνοθέτη αποστρέφεστε και γιατί;
Είναι σκηνοθέτες που έχω γνωρίσει προσωπικά και πραγματικά μου δημιουργήθηκε μια αποστροφή η οποία επιβεβαιώθηκε και βλέποντας τις ταινίες τους. Υπάρχουν και σκηνοθέτες που προσωπικά τους συμπαθώ αλλά δεν μου αρέσουν οι ταινίες τους, και το αντίθετο βέβαια. Το σημαντικό είναι να υπάρχει ένας δημιουργικός διάλογος ανάμεσα σε σκηνοθέτες/δημιουργούς που να ξεπερνάει το προσωπικό επίπεδο και να γίνεται σε αντικειμενικό πλαίσιο.
Σε ποια ταινία επιστρέφετε συχνά όταν γυρεύετε έμπνευση;
Πολλές φορές όταν γράφω ακούω μουσική από soundtrack ταινιών, αγαπημένα soundtrack είναι του «Upstream Color», «Gone Girl», «Μoon», «Ιnterstellar» και του «The Social Network».
Κωνσταντίνος Βασίλαρος
Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί μια νέα, δυναμική γενιά Ελλήνων παραγωγών. Ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος σας στη δημιουργία μιας ταινίας;
Οι ρόλοι του παραγωγού σε κάθε ταινία αλλάζουν ανάλογα με τις συνθήκες και τις απαιτήσεις της ταινίας. Στο development να καταθέσεις εκεί που πρέπει, να γνωρίζεις και να πιστεύεις την ιστορία που έχεις επιλέξει και να μάθεις να τη παρουσιάζεις σε τρίτους σωστά. Στη προετοιμασία να βοηθήσεις τον σκηνοθέτη και τον σεναριογράφο, με αυτά που έχεις στη διάθεσή σου (σωστό μπάτζετ) να κάνει το όραμά του. Να επιλέξεις σωστούς συνεργάτες, να οργανωθείς αλλά και να οργανώσεις τους άλλους όσο πιο πολύ γίνεται. Στο γύρισμα – εάν έχεις κάνει καλά τη δουλειά σου πριν – συγκεντρώνεσαι στο να περνάει όσο το δυνατόν καλύτερα, να μη χάσεις τη μπάλα με τα έξοδα που τρέχουν ασταμάτητα, και να ρίχνεις όσο πιο πολλές ματιές και στο μόνιτορ για να μην έχουμε εκπλήξεις και στεναχώριες στο μοντάζ. Στο post να θέσεις deadlines, να επιβλέπεις την εξέλιξη τoυ μοντάζ, και κάθε τόσο να γίνεται προβολή με τη πρόοδό του σε επιλεγμένους συνεργάτες και ανθρώπους εμπιστοσύνης για σημειώσεις και απόψεις. Εύκολα κάποιος χάνετε στο υλικό και περνάνε οι μήνες.
Ποιο είναι το πιο δύσκολο και πιο ακριβό στοιχείο μιας ταινίας μικρού μήκους;
Το πιο δύσκολο είναι να κάνεις όσο πιο σωστά γίνεται μια ταινία στην Ελλάδα: πρακτικά, οργανωτικά, δημιουργικά, και λογιστικά. Το πιο ακριβό εξαρτάται από κάθε ταινία μικρού μήκους και τη συνθήκη με την οποία γίνεται. Στη road-movie ταινία μας ελαχίστου μπάτζετ “Στην Ελβύν” ήταν οι βενζίνες, στο πιο ‘ακριβό' “Κβάντο” ήταν το ΙΚΑ του συνεργείου, και τώρα στη “Ζωή Ενός Νεκρού” η ασφάλιση της ταινίας και του εξοπλισμού.
Περιγράψτε μας την ταινία σας με 5 λέξεις (δεν χρειάζεται κατ' ανάγκη να σχηματίζουν πρόταση).
Ναφθαλίνη – Αναμορφική – Τελετουργία – Όρνια – Πραγματικότητα.
Ποιο είναι το πιο τρελό κινηματογραφικό όνειρο που θέλετε να κάνετε πραγματικότητα;
Να μετατρέψουμε όλο τον χώρο του παλίου Αεροδρομίου στο Ελληνικό, που ριμάζει, σε τεράστιο κινηματογραφικό στούντιο μεγέθους και δυνατοτήτων Cinecittà.
Ποιο είναι το μόνο πράγμα που δεν θα δεχόσασταν να κάνετε ποτέ στο σινεμά;
Να πάμε γύρισμα χωρίς σενάριο και ντεκουπάζ.
Ποιο σκηνοθέτη θεωρείτε δάσκαλο;
Τον Ρόμπερτ Άλτμαν. Mε τη πλούσια φιλμογραφία του μας παρουσιάζει με έναν μοναδικό τρόπο την αληθινή Αμερική. Με χιούμορ, σάτιρα και αληθοφάνεια μας δείχνει χαρακτήρες και καταστάσεις behind-the-scenes, εξερευνόντας τις ανθρώπινες σχέσεις, τον πόλεμο, το τυχαίο, τη βία, τη πολιτική, τα όνειρα, και τις εμμονές μας. Έκανε ταινίες ασταμάτητα. Όπως έλεγε που και που οι ταινίες του τέμνονταν με τους θεατές και τους κριτικούς, και άρεσαν. Έστεινε καταστάσεις, χαρακτήρες και απλά τις κινηματογραφούσε από απόσταση, αβίαστα, γράφοντας παράλληλο ήχο από όλους τους χαρακτήρες του, διαλέγοντας μετά στο μοντάζ τι θα ακούσει ο θεατής. Διάλογοι καβαλάνε μεταξύ τους, χρησιμοποιεί συχνά το ζούμ με επιτυχία – δύσκολο πράμα – και συχνά δημιουργεί χαοτικές ταινίες που συνεχίζεις να πιάνεις μικρο-πλοκές και λεπτομέρειες στη 2η ή και 3η θέασή τους (π.χ. 'Gosford Park', ‘Nashville', ‘MASH').
Ποιο σκηνοθέτη αποστρέφεστε και γιατί;
Δεν υπάρχει κάποιος γνωστός σκηνοθέτης μέχρι τώρα που με αποστρέφει, πρέπει να τον γνωρίσω πρώτα.
credits
ΗΘΟΠΟΙΟΙ Απόστολος Κολοκυθάς, Σταμάτης Λόγος, Ιουλία Βεντίκου, Βίκυ Τσέλιου, Μαρίζα Πελεκάνου
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ/ΣΕΝΑΡΙΟ Ορφέας Περετζής
BOΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ Ευδοκία Καλαμίτση
ΠΑΡΑΓΩΓΗ Κωνσταντίνος Βασίλαρος, StudioBauhaus
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ Ολυμπία Μυτιληναίου, GSC
ΜΟΝΤΑΖ Γρηγόρης Ρέντης
ΣΚΗΝΙΚΑ/ΡΟΥΧΑ Χρύσα Δαπόντε
ΜΑΚΙΓΙΑΖ Ιωάννα Λυγίζου
ΒΟΗΘΟΣ ΚΑΜΕΡΑΣ Γιώργος Μανιάτης
DIT Γιώργος Ταμπακάκης
ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ Γιώργος Χατζημήτρος
ΜΑΚΕΝΙΣΤΑΣ Κώστας Μερίδης
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΟΥ Xριστίνα-Ερατώ Ραυτοπούλου
ΗΧΟΛΗΨΙΑ Γιάννης Αντύπας
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΗΧΟΥ Δάφνη Φαραζή
ΜΙΞΗ ΗΧΟΥ Κώστας Φυλακτίδης
COLOURING Μάνος Χαμηλάκης, 2|35
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΙΤΛΩΝ Νατάσσα Παππά
