O Εθνικός Κήπος
Σκηνοθεσία: Σύνη Παππά Παραγωγή: Μάρια Ρεπούση
Η Τίνα, παιδί-θαύμα στην ραπτική ρούχων, παίρνει μέρος στον αποκριάτικο διαγωνισμό κοστουμιού ντυμένη Πιγκουίνος και χάνει το πρώτο βραβείο από το Χανουμάκι. Προσπαθώντας να ανακαλύψει τα προτερήματα της νικητήριας στολής έρχεται αντιμέτωπη με μια καθοριστική αλήθεια.
Η σκηνοθέτης
Η Σύνη Παππά γεννήθηκε στην Κολωνία. Είναι απόφοιτη του τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου (Αθήνα) και του τμήματος Κινηματογράφου του Raindance Film School (Λονδίνο). Έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε στη γυναικεία πανκ μπάντα La Libela. Είναι ιδρυτικό μέλος του κινηματογραφικού στούντιο Margot Filmhouse. Είναι σκηνοθέτης και σεναριογράφος ταινιών μικρού μήκους, μεταξύ των οποίων οι Lessons In Sociology (1'), Honey Bed (4'), και Miseries Increase (11') με συμμετοχές σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ .Το σενάριο της τελευταίας της ταινίας “Whack”, βραβεύτηκε από το SEE (South East European) Cinema Network (2013), επιλέχθηκε και παρουσιάστηκε στο Euroconnection (2014), στο 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας και στο τμήμα «Selections» του 38ου Clermont-Ferrand Short Film Festival.
Η παραγωγός
Η Μάρια Ρεπούση γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας το 1988. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές της στην Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Το 2013 ήταν παραγωγός του οπτικοακουστικού τμήματος της Μπιενάλε της Αθήνας, συμμετείχε στο Urban Media Festival (2014) στην Κολωνία και είναι μία από τους ιδρυτές της εταιρίας παραγωγής Wholewave. Εργάζεται ως διευθύντρια παραγωγής σε ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους καθώς και ως παραγωγός σε επιλεγμένα πρότζεκτ.
7 ερωτήσεις για τους 7
Σύνη Παππά
Η ταινία όπως και οι υπόλοιπες του Athens Film Lab, έχει κεντρικό θέμα την Αθήνα. Πως εμπνευστήκατε από αυτήν και πως την είδατε μέσα από τον φακό σας;
Όταν ανακοινώθηκε το Athens Film Lab μόλις είχαμε τελειώσει το Whack, μια ταινία δυστοπική όχι απλά εμπνευσμένη από την Αθήνα αλλά με πρωταγωνίστρια την Αθήνα. Επειδή ήταν τόσο επικεντρωμένη στην αστική ψυχογεωγραφία, εξερευνώντας χωρικά το παρακμιακό της δράμα, ήθελα η επόμενη ταινία να οπτικοποιεί την πόλη διαφορετικά. Ο Εθνικός Κήπος παρουσιάζει μια πολύ συμπαγή απόλυτα υποκειμενική απεικόνιση της Αθήνας μέσα από τα μάτια ενός δωδεκάχρονου κοριτσιού. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας διαδραματίζεται στον Κήπο, το μοναδικό αστικό πάρκο της Αθήνας που δεν φαντάζει ρημάδι. Χρησιμοποιήσαμε αυτή την χαριτωμένη, ρομαντική σχεδόν ποιότητα του χώρου αντιθετικά προς την αιχμηρή ιστορία της ταινίας που σαρκάζει διαρκώς την ασχήμια, την αδικία, την παρακμή, στοιχεία οικουμενικά, που είναι όμως κυρίαρχα στην ξεπεσμένη μητέρα της Δύσης, Αθήνα.
Αν η ταινία ήταν χαρακτήρας από το παγκόσμιο σινεμά, ποιος θα ήταν;
Θα ήταν ένας συνδυασμός της Έλεν Ρίπλεϊ από το "Άλιεν" του Ρίντλεϊ Σκοτ και του Αλήτη από την ταινία “Τα Φώτα της Πόλης” του Τσάρλι Τσάπλιν.
Ποιο είναι το πιο τρελό κινηματογραφικό όνειρο που θέλετε να κάνετε πραγματικότητα;
Νομίζω ότι τα πιο τρελά μου κινηματογραφικά όνειρα δεν θα ήταν πολύ έξυπνο να τα αναφέρω σε μια δημοσίευση. Πολύ πιθανό να ήταν καθ’ όλα παράνομα.
Ποιο είναι το μόνο πράγμα που δεν θα δεχόσασταν να κάνετε ποτέ στο σινεμά;
Να θέσω τη σωματική ή ψυχική ακεραιότητα ενός ζώου σε κίνδυνο και τρεις χιλιάδες περίπου ακόμα πράγματα.
Ποιο σκηνοθέτη θεωρείτε δάσκαλο;
Την Vera Cynthilova, τον Jim Jarmusch, τον Robert Altman και την Margaret Tait. Την καθεμία και τον καθένα για διαφορετικούς λόγους.
Ποιο σκηνοθέτη αποστρέφεστε και γιατί;
Τους σκηνοθέτες που χρησιμοποιούν το καλλιτεχνικό τους γόητρο για να εκτονώσουν μισογυνιστικά σύνδρομα, είτε μέσα από απαράδεκτα εργασιακά ήθη ξελιγωμένων πρακτικών που ξεπερνούν τα όρια της παρενόχλησης, είτε μέσα από τη δημιουργία και την αναπαραγωγή προτύπων που οπτικοποιούν ρόλους υποτιμητικούς για το γυναικείο φύλλο.
Σε ποια ταινία επιστρέφετε συχνά όταν γυρεύετε έμπνευση;
Στο "Deadman" του Jim Jarmusch, το "Daisies" της Vera Chytilova, το “You The Living” του Roy Anderson, το "Three Women¨ του Robert Altman, το “Colour Poems” της Margaret Tait και το “Emperor Tomato Ketchup” του Shuji Terayama είναι οι ταινίες στις οποίες επιστρέφω συχνότερα για να με ενθαρρύνουν να μένω πιστή στο όραμα που έχω για την κάθε μου ταινία.
Σύνη Παππά (σκηνοθεσία) και Ολυμπία Μυτιληναίου (διεύθυνση φωτογραφίας)
Μάρια Ρεπούση
Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί μια νέα, δυναμική γενιά Ελλήνων παραγωγών. Ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος σας στη δημιουργία μιας ταινίας;
Ο σωστός προγραμματισμός και προετοιμασία ώστε να υλοποιηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα το όραμα του σκηνοθέτη.
Ποιο είναι το πιο δύσκολο και πιο ακριβό στοιχείο μιας ταινίας μικρού μήκους;
Στις περισσότερες ταινίες μικρού μήκους ο προϋπολογισμός είναι περιορισμένος. Πιστεύω ότι το πιο δύσκολο είναι να γίνει ο σωστός διαμοιρασμός και αν χρειάζεται οι σωστές "εκπτώσεις", που δε θα πληγούν καλλιτεχνικά την ταινία και δε θα απομακρύνουν το τελικό αποτέλεσμα από αυτό που αρχικά είχε στο μυαλό του ο σκηνοθέτης. Όσον αφορά στο πιο ακριβό στοιχείο, θεωρώ ότι εξαρτάται κάθε φορά από το είδος της ταινίας και τις ανάγκες της.
Περιγράψτε μας την ταινία σας με 5 λέξεις (δεν χρειάζεται κατ' ανάγκη να σχηματίζουν πρόταση).
Μια σαρκαστική ματιά στην πραγματικότητα.
Ποιο είναι το πιο τρελό κινηματογραφικό όνειρο που θέλετε να κάνετε πραγματικότητα;
Τα όνειρα κινδυνεύουν να μην πραγματοποιηθούν αν τα αναφέρουμε, οπότε μέχρι την πραγματοποίησή τους θα τα κρατήσω για μένα.
Ποιο είναι το μόνο πράγμα που δεν θα δεχόσασταν να κάνετε ποτέ στο σινεμά;
Να θέσω εν γνώσει μου σε κίνδυνο κάποιον συνεργάτη.
Ποιο σκηνοθέτη θεωρείτε δάσκαλο;
Θαυμάζω τη δουλειά πολλών σκηνοθετών αλλά δε θα μπορούσα να αποκαλέσω κάποιον δάσκαλο. Θεωρώ πως ανάλογα με την διάθεσή σου, την στιγμή της ζωής σου και αυτό που θες να κάνεις, μπορείς να βρεις έμπνευση ή εξαιρετικά στοιχεία σε σκηνοθετικές ματιές που δε θα φανταζόσουν ποτέ.
Ποιο σκηνοθέτη αποστρέφεστε και γιατί;
Αυτόν που δεν εκτιμά τη δουλειά που κάνει το συνεργείο για να υλοποιήσει την ταινία του, τον αγενή, αυτόν που έρχεται στο γύρισμα απροετοίμαστος.
credits
ΣΕΝΑΡΙΟ/ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Σύνη Παππά
ΠΑΡΑΓΩΓΗ Μάρια Ρεπούση
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μαίρη Καραζήση, Κατερίνα Λαζοπούλου, Αλέξανδρος Δήμος, Ίριδα Μπαγλανέα, Στάθης Αποστόλου, Δημήτρης Αμπατζής, Τάσος Σακκέτος, Ραφίκα Σαουίς
Δ/ΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ Ολυμπία Μυτιληναίου
Α' ΒΟΗΘΟΣ ΚΑΜΕΡΑ Κώστας Μπάμπης
Β' ΒΟΗΘΟΣ ΚΑΜΕΡΑ Αίγλη Δράκου
Β. ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ Δημήτρης Πρίφτης
Β' Β. ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ Στέβη Παναγιωτάκη
ΣΚΡΙΠΤ Ευθύμης Μιχελουδάκης
Δ/ΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Βαγγέλης Φακίνος
B. ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Νίκος Μπορόβας
ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ Γιάννης Μαραγκουδάκης
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Ελένη Φολερού
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΟΣΤΟΥΜΙΩΝ Κατερίνα Ζούρα, Ελένη Φολερού
ΗΧΟΛΗΨΙΑ Νίκος Κωνσταντίνου
ΜΑΚΙΓΙΑΖ/ΚΟΜΜΩΣΕΙΣ Χρυσούλα Ρουφογάλη
Β. ΜΑΚΙΓΙΑΖ Εβελίνα Αυγέρου
ΣΧΕΔΙΑΜΟΣ ΗΧΟΥ Νίκος Κωνσταντίνου
ΜΟΝΤΑΖ Νίκος Χελιδονίδης
COLOR CORRECTION/DCP AUTHORING Άγγελος Μάντζιος
ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Wholewave
