Η αστροβιολογία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τη ζωή στο σύμπαν. Είναι, τρόπον τινά, διακειμενική επιστήμη, που συναρμολογεί γνώσεις Φυσικής, Χημείας, Γεωλογίας, πάντα υπό το πρίσμα της Βιολογίας, και παραθέτει μια γνώση που εκτιμά παράγοντες και συνθήκες υπό τις οποίες η ζωή υπάρχει και συνεχίζεται.
Το GQ λοιπόν σκέφτηκε να βάλει έναν αστροβιολόγο να εκτιμήσει κατά πόσον μια πλειάδα χολιγουντιανών ταινιών…ξέρει τι λέει. Αν υπάρχει ένα «λάθος» στην δημοσιογραφική λογική της είδησης αυτής, είναι πως κάθε σοβαρή ταινία (και στο βίντεο έχει σοβαρές ταινίες του είδους τους) έχει από αρχής βασιστεί στο εκτεταμένο επιστημονικό της προσωπικό, ώστε να μην εξοκείλει στην ανοητολογία. Έτσι δεν είναι τυχαίο που, πλην λεπτομερειών που μπορούν να αποδοθούν στην ποιητική άδεια, οι ταινίες ανακύπτουν τεκμηριωμένες κι επιστημονικά εύλογες. Φυσικά η χολιγουντιανή υπερβολή για λόγους θεάματος είναι δεδομένη.
Οι ταινίες που χρησιμοποιούνται στο βίντεο είναι η «Επόμενη Μέρα», o «Ζωντανός Θρύλος», το «Wall-e», το «Interstellar», ο «Υδάτινος Κόσμος», οι «12 Πίθηκοι», το «Ad Astra», «Η Διάσωση» και (γιατί άραγε;) το «5ο Κύμα».
Ο επιστήμονας, σε γλώσσα (και τρόπο) λίαν εκλαϊκευτικό, περιγράφει τον τρομακτικό ρεαλισμό του πρώτου, την κάπως υπερβολική αλλά εύλογη εικόνα του δεύτερου, την υπερβολική εσχατολογία του τρίτου, την άκυρη νολανική θεώρηση πως τελειώνει το οξυγόνο της Γης (για να συμβεί αυτό πρέπει να μην υπάρχει νερό, στο σχολείο το μαθαίνουμε), το ότι ο Κόστνερ θα έπρεπε να είναι σαν φάλαινα ή δελφίνι για να αναπνέει υποβρυχίως αντί να έχει αναπτύξει βράγχια (…), το πώς ο Γκίλιαμ τα έκανε όλα τέλεια στους «Πιθήκους», ότι ένα ασανσέρ στο διάστημα είναι εφικτό (αλλά ίσως όχι τόσο χρήσιμο), πως χρόνια η NASA ψάχνει να βρει τρόπους να καλλιεργηθεί το έδαφος του Άρη και πως το τσουνάμι του «5ου Κύματος» είναι σχετικά ρεαλιστικό.
Το πιο ωραίο όμως έρχεται στο τέλος όταν στην κατακλείδα της συζήτησης του ανθρώπινου τρόμου περί του τέλους της ζωής εδώ, που ενδόμυχα πραγματεύονται όλα αυτά τα έργα, ο αστροβιολόγος δηλώνει: «Η ζωή δεν μπορεί να πάψει στη Γη. Η βιόσφαιρα είναι ανθεκτική, ο άνθρωπος όχι». Με άλλα λόγια ας ξαναδιασκεδάσουμε τους φόβους του επιπόλαιου είδους μας, δεν τελειώνει η ζωή στη Γη, εμείς τελειώνουμε.
