Από τον Θοδωρή Δημητρόπουλο
Κάποιες φορές υπάρχει ένας άντρας. Δεν θα τον πω ήρωα, γιατί τι είναι ήρωας; Κάποιες φορές υπάρχει ένας άντρας. Και είναι ο σωστός άντρας στον σωστό χρόνο και τόπο. Αυτός ο άντρας είναι ο Τζέφρι Λεμπόφσκι, ο πιο τεμπέλης κάτοικος του Λος Αντζελες, άρα και όλου του κόσμου, όπως λέει στην εισαγωγή του ο αφηγητής της ταινίας. Το αληθινό του όνομα είναι Dude, ερμηνευτής του ο Τζεφ Μπρίτζες. Και είναι αυτό ακριβώς: το συμπαθέστερο και απαθέστερο ρεμάλι που θα γνωρίσετε ποτέ σας, είναι ο τεμπέλης που όλοι έχουμε γνωρίσει (ή υπάρξει) σε κάποια φάση της ζωής μας. Κολλητός του, το γιν στο γιανγκ του Dude είναι ο Γουόλτερ (ο Τζον Γκούντμαν στον πιο σημαδιακό του ρόλο), ο ντετερμινιστής βετεράνος του Βιετνάμ που ακόμα λειτουργεί με μικρά βίαια ξεσπάσματα, μη μπορώντας να ξεπεράσει την εμπειρία εκείνου του πολέμου και το διαζύγιό του, δηλαδή τις δύο μεγαλύτερες ενδεχομένως ήττες της ζωής του. Ακόμα ξεκουράζεται τα Σάββατα, παρότι είχε ασπαστεί την εβραϊκή θρησκεία μόνο για χάρη της πρώην γυναίκας του. Οι δυο τους, διαστρεβλωμένο είδωλο πρωταγωνιστικού διδύμου ενός τυπικού buddy movie, σκοντάφτουν στο ιδιοσυγκρασιακό χαλί ενός άλλου Λεμπόφσκι, του Μεγάλου Λεμπόφσκι και προσγειώνονται με τα μούτρα στο μέσο ενός παρανοϊκού σύγχρονου νουάρ.
Οι πολυγραφότατοι αδερφοί Κοέν, αληθινοί μελετητές της ανθρώπινης ηλιθιότητας και πατριάρχες του σινεμά εκκεντρικών χαρακτήρων για σκεπτόμενο κοινό, συνθέτουν μια μοντέρνα εκδοχή των ιστοριών του Ρέιμοντ Τσάντλερ, διαποτισμένη με χιούμορ που λειτουργεί ακόμα καλύτερα με την κάθε επαναληπτική προβολή. Η περιπέτεια ξεκινά με έναν Κινέζο μπράβο να κατουρά στο χαλί του Dude λόγω παρεξήγησης με τον συνονόματό του κροίσο Λεμπόφσκι και διαπερνά με ταχύτητα σφαίρας (ή μπάλας του μπόουλινγκ που κατευθύνεται προς τις κορίνες, αν προτιμάτε) ένα νουάρ σύμπαν που φαίνεται γνώριμο αλλά δεν μοιάζει με τίποτα που να έχουμε ξαναδεί, πριν ή μετά από τη δημιουργία του. Μια υπόθεση-κουβάρι, ένας απρόθυμος ήρωας και μια έρευνα που οδηγεί σε όλες τις γωνίες ενός Λος Αντζελες που ζει στο σήμερα αλλά μοιάζει να αναπνέει στα 60s είναι τα ιδανικά συστατικά αυτού του κοκτέιλ, του οποίου η έξτρα κρέμα είναι οι χαρακτηριστικά Κοενικές φιγούρες που συναντά ο Dude στο δρόμο του, ερμηνευμένες από τις γνωστές φάτσες του κοενικού θιάσου και η κάθε μία με το χαρακτηριστικό μουσικό της αποτύπωμα στο εξαιρετικό και προσεγμένο σάουντρακ (ο Dude είναι Creedence Clearwater Revival αν αναρωτιέστε.) Avant garde καλλιτέχνιδες με βρετανική προφορά από το πουθενά, νιχιλιστές πορν σταρ, διεστραμμένοι λατίνοι πρωταθλητές μπόουλινγκ, σύζυγοι-τρόπαια με το πλήρες σετ των πρασινοβαμμένων νυχιών τους: Ή αλλιώς, πώς μοιάζουν τα αρχέτυπα της νουάρ μυθολογίας μέσα από το υποθετικό σύννεφο μαριχουάνας που ο ήρωάς μας είναι βέβαιο ότι καπνίζει ασταμάτητα.
Η εμφανής αγάπη των αδελφών για το ζευγάρι των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων ίσως έχει να κάνει με το ότι βάσισαν τη δημιουργία τους σε προσωπικούς τους φίλους: o Dude γεννήθηκε ως φόρος τιμής στον παραγωγό και πολιτικό ακτιβιστή Τζεφ Ντόουντ (που, όπως ακριβώς ισχυρίζεται και ο Dude στην ταινία, υπήρξε πράγματι μέλος αντιπολεμικής οργάνωσης στο Σιάτλ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ) και ο Γουόλτερ στον σκηνοθέτη Τζον Μίλιους.
Η συνέχεια στο περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ . . .
