Είναι τα δυστυχή πρώτα κινηματογραφικά θύματα της τεράστιας κρίσης που επιφέρει η πανδημία – οι κινηματογραφικές αίθουσες. Βέβαια είναι θύματα γιατί όλοι οι ιθύνοντες δεν κάνουν αυτό που χρειάζεται για να περισωθούν και να ανθίσουν ξανά. Και βέβαια ιθύνοντες δεν είναι μόνο το κράτος (συχνά δεν είναι καν το κράτος) είναι εκείνοι που τις διαχειρίζονται, εμείς που (δεν) τις επισκεπτόμαστε, όλοι αυτοί που μια επιχείρηση χρειάζεται για να μείνει στο πράσινο, να είναι κοινωνικά αναγκαία. Φυσικά το θέμα είναι τεράστιο, από καιρού εις καιρόν θίγουμε πτυχές του από εδώ και, ως Νύχτες Πρεμιέρας, κάνουμε όσο πιο πολλά είναι εφικτά και μας αναλογούν, ώστε η εμπειρία της αίθουσας να μην γίνει πολιτιστικό αγαθό εν εκλείψει.
Ωστόσο τώρα, οι διάσημοι περίοικοι των Arclight Cinemas θρηνούν (στο twitter) το νέο ότι η εκλεκτή αλυσίδα κλείνει. Αυτοί είναι οι οικονομικοί ρυθμοί, αβίωτοι ελαφρώς. Μέσα σε περίπου 30 χρόνια (40 στις ΗΠΑ και τον Καναδά) το φαινόμενο των multiplex άνθισε και μαράζωσε (;). Θα δούμε πόσο η οικονομική ευθύνη, οι υψηλοί ιθύνοντες και, πλέον όλων, το μεγάλο κοινό χρειάζεται πλέον την αίθουσα – και το multiplex ειδικότερα. Ίσως, όχι κι άσχημο για τον παραδοσιακότερο σινεφίλ, η μεγαθηριακή λογική των πολυαιθουσών να δώσει ξανά τη θέση της στην εμπειρία της κλασικής αίθουσας, που είναι και οικονομικά μετριοπαθέστερη, όχι καθοδηγούμενη τουλάχιστον από ανάγκες άγριου κέρδους. Και οπωσδήποτε πιο φιλική στον κινηματογράφο, αντί των περί αυτόν βρώσεων και καταναλώσεων.
Τα Arclight Cinemas, όπως μαθαίνουμε και από τα tweets, είχαν μια πολυτέλεια (για τα δεδομένα των πολυαιθουσών) με ταξιθέτες, τέλειο ήχο και διαστάσεις πανιού, καλό ποπ κορν (σπουδαία κινηματογραφική ιδιότητα αυτή)…Συνέθεταν για τους τιτιβιστές μια τέλεια θεατρική εμπειρία. Παρά τις προσπάθειες η οικονομική τους βιωσιμότητα κρίνεται αδύνατη. Ίσως πρέπει πάντως σιγά-σιγά οι άνθρωποι του σινεμά να βρουν την οικονομική ενίσχυση που χρειάζεται και να σταθούν έμπρακτα πίσω από αυτό που λογίζουν ως κρίσιμο διάμεσο της σινεφιλίας. Τα tweet είναι μια εύκολη, όχι ιδιαίτερα ουσιώδης αντίδραση. Ωστόσο παραθέτουμε ορισμένα από την βροχή που έχει ακολουθήσει το χθεσινό νέο. Με την ελπίδα να ενεργοποιήσουν μια κίνηση…
— Barry Jenkins (@BarryJenkins) April 13, 2021
🥺 Well this sucks. Every single person who worked at the Arclight loved movies, and you felt it. Sending love to every usher, manager and projectionist who rocked that blue shirt and made it such a special place.
— Rian Johnson (@rianjohnson) April 13, 2021
This is so painful. The Arclight is my go-to. Clean, great sound, assigned stadium seating, great popcorn, usher movie introductions. A true movie-going experience. 🤬 https://t.co/EtkfA9sMCx
— Gina Prince-Bythewood (@GPBmadeit) April 13, 2021
Thank you ArcLight Cinemas and Pacific Theatres for the many wonderful cinematic experiences. Cinephiles will certainly miss the iconic Cinerama Dome, which is such an integral part of the Los Angeles movie culture! https://t.co/iMSqGj89sI
— Roland Emmerich (@rolandemmerich) April 13, 2021
This is gut-wrenching for the employees and movie-lovers. I will always be grateful #MyBigFatGreekWedding premiered at the ArcLight and played at Pacific Theaters. Thank you. https://t.co/0m0fp963pZ
— Nia Vardalos (@NiaVardalos) April 13, 2021
If the Arclight is really going away, I will be crushed – it is such an integral part of my life in Los Angeles. I have been so, SO looking forward to the day when this is all over and I could go back to @ArcLightCinemas…
— Mike Flanagan (@flanaganfilm) April 13, 2021
