Κυλά ο χρόνος. «Μόλις» 27-28 χρόνια πριν μιλούσαμε για το επίτευγμα της «Συνέντευξης με έναν Βρικόλακα» του Νιλ Τζόρνταν, καυτού τότε ελέω «Παιχνιδιού των Λυγμών», της ταινίας με το πιο σέξι καστ που έγινε ποτέ (Κρουζ, Πιτ, Μπαντέρας, Σλέιτερ αρκούν μάλλον) – τουλάχιστον μέχρι να συνέβαιναν τα «Ocean's» λίγα χρόνια μετά. Η Ράις, λίγο μετά τα 50 της τότε, αποκτούσε μια «αναγεννησιακή» διασημότητα, το είδος του Φανταστικού γνώριζε (όπως και σήμερα) μεγάλες πιένες, τα «Χρονικά των Βρικολάκων» (15 βιβλία!) που έστηνε ήδη από καιρό πριν, αποκτούσαν μυριάδες αναγνωστών και ρόδιζαν τα μάγουλα ενός υπο-είδους που έμοιαζε τότε ντεμοντέ.
Η Ράις γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη, που έχει μείζονα δραματικό ρόλο βέβαια στην «Συνέντευξη». Η σειρά των βρικολάκων της εκδιδόταν για 42 συναπτά έτη, με το πιο πρόσφατο να βλέπει το εκδοτικό φως το 2018 («Blood Communion: A Tale of Prince Lestat»). Κεντρικό ρόλο στην δημιουργική της ζωή, λένε οι βιογραφικές της προσεγγίσεις, έπαιξε ο χαμός της 5χρονης κόρης της από λευχαιμία. Τότε ήταν που η Ράις επέστρεψε στην βαμπιρική της φλέβα.
Στον κόσμο του θεάματος, πάντως, τα βιβλία της δεν είδαν ακόμη την θεαματική αναγνώριση, ίσως και λόγω της περιορισμένης, αναλογικά, εμπορικής απήχησης της «Συνέντευξης» πίσω στο 1994. Εντούτοις, ο Πίτερ Μέντακ («The Changeling») έκανε μια τηλεταινία το «Feast of All Saints» (2001) ενώ η «Βασίλισσα των Καταραμένων», την επόμενη χρονιά, με την αδικοχαμένη Αλίγια στον κεντρικό ρόλο, ήταν μια κακή μεταφορά από τα «Χρονικά των Βρικολάκων».
Πάντως, για το 2022 προγραματίζεται μια νέα σειρά «Συνέντευξης με έναν Βρικόλακα», αφού το AMC+ έχει εξασφαλίσει τα δικαιώματα, μαζί με μια κινηματογραφική αξιοποίηση (ή εκμετάλλευση) της σειράς βιβλίων της, «Mayfair Witches».
Να είναι ελαφρύ το χώμα, σφράγισε με την φαντασία της (και) την κινηματογραφική μας αγωγή, ενώ τα λογοτεχνικά της τέρατα μένουν χαραγμένα στη μνήμη των πολυάριθμων ακολούθων της.
