Το θέμα της δεν είναι πρωτότυπο, κάθε άλλο: η ερωτική σχέση ανάμεσα στον Νόα, έναν παντρεμένο πατέρα τεσσάρων παιδιών, και στην επίσης παντρεμένη Άλισον. Θα έλεγε κανείς πως είναι μια μάλλον συνηθισμένη ιστορία. Δεν είναι όμως καθόλου συνηθισμένος ο τρόπος, που η συγκεκριμένη σειρά πραγματεύεται την ιστορία αυτή. Την παίρνει και τη μετατρέπει σε ένα σπουδαίο ψυχογράφημα χαρακτήρων, που ασχολείται σε βάθος με την ψυχοσύνθεση των ηρώων και τις ψυχολογικές επιπτώσεις που έχουν οι πράξεις τους, τόσο στους ίδιους όσο και στον περίγυρο τους.
Όσο τα επεισόδια προχωρούν γίνεται φανερό πως αυτή η σχέση δεν είναι παρά η αφορμή για μια ανατομία των ανθρωπίνων σχέσεων. Σχέσεις ερωτικές, συζυγικές, φιλικές, επαγγελματικές, αδελφικές, σχέσεις γονιών – παιδιών, όλες μπαίνουν στο μικροσκόπιο.
Το πιο πρωτότυπο, όμως, στοιχείο του "The Affair" είναι ότι σε κάθε επεισόδιο παρουσιάζονται τα γεγονότα τόσο από τη μεριά του Νόα, όσο και από τη μεριά της Άλισον. Δύο διαφορετικές εκδοχές τη ίδιας ιστορίας, που πολλές φορές αλληλοαναιρούνται. Έτσι, βάζουν το θεατή στη διαδικασία να σκεφτεί τι τελικά συνέβη στ' αλήθεια, ποια αφήγηση έχει κενά και τι μπορεί να εξυπηρετούν.
Στον Β' κύκλο, που ξεκίνησε να προβάλλεται στην Αμερική στις 4/10, γίνεται κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον: έρχονται να προστεθούν και οι εκδοχές δύο άλλων άμεσα εμπλεκόμενων προσώπων, των συζύγων των πρωταγωνιστών, βάζοντας έτσι στο παιχνίδι τη δική τους οπτική, για όσα συμβαίνουν και τον τρόπο που τα αντιλαμβάνονται.
Αλατοπίπερο στη σειρά είναι το γεγονός πως όλα εξελίσσονται υπό το πρίσμα μιας αστυνομικής ιστορίας, στην οποία όλοι οι ήρωες έχουν κίνητρο και είναι εν δυνάμει ύποπτοι για φόνο. Όσο τα επεισόδια προχωρούν η αγωνία κορυφώνεται, το μυστήριο εντείνεται και ο θεατής δε μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για κανέναν. Κάθε επεισόδιο είναι απρόβλεπτο, όπως ακριβώς και οι ήρωες του.
Αν και η σειρά δεν έχει καταιγιστική δράση και φρενήρεις ρυθμούς, έχει τον τρόπο της να κρατά το θεατή καθηλωμένο. Η αναταραχή είναι κυρίως εσωτερική υπόθεση, η "φουρτούνα" της ψυχής είναι που κινεί τα γεγονότα και παρασύρει τα πάντα στο πέρασμα της.
Βλέποντας κάποιος αυτή την άρτια σε όλα τα επίπεδα σειρά, έχει την αίσθηση πως κάτι συνεχώς υποβόσκει, πως, ακόμα κι όταν επικρατεί φαινομενική ηρεμία, γίνονται υπόγειες διεργασίες, που απειλούν ανά πάσα στιγμή να ξεσηκώσουν παλιρροϊκό κύμα.
Κυρίως όμως, μπαίνει στη διαδικασία να σκεφτεί ότι στη ζωή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και η αλήθεια τελικά δεν είναι παρά αυτό που αντιλαμβάνεται ο καθένας ως πραγματικότητα και έχει ανάγκη να πιστέψει.
