Οι αρχαίοι μπορεί να έλεγαν, αλλά…ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ για τον Ρίντλεϊ Σκοτ. Που, αν μη τι άλλο, πέρα από τις κριτικές και τις απόψεις γενικώς, είναι ο μόνος a list σκηνοθέτης που θυμίζει κλασικό Χόλιγουντ στην παραγωγικότητα. Όταν δηλαδή οι directors μπορεί να έκαναν και τρεις και τέσσερεις ταινίες τον χρόνο. Ναι, δεν είναι δυνατόν με τα μοντέρνα κριτήρια παραγωγής να συλληφθεί τέτοιος ρυθμός, αλλά αν είναι κάποιος που τον προσεγγίζει είναι ο 86χρονος Άγγλος.
Σειρά έχει το «Bomb», ένα σχέδιο που σύμφωνα με την είδηση εννέα (!) στούντιο πάλεψαν ποιο θα πλειοδοτήσει και η ντισνεική εκδοχή της 20th Century Fox τα κατάφερε, πληρώνοντας κάτι στην περιοχή 7ψήφιου αριθμού για να το αποκτήσει. Το υλικό είναι βασισμένο σε ένα ομότιτλο διήγημα του Κέβιν ΜακΜάλιν, με τον ίδιο να υπογράφει και το σενάριο.
Οι φήμες μιλούν για κάτι ανάμεσα στην «Σκυλίσια Μέρα» και το «Speed» (…), με έναν διαπραγματευτή ομήρων να καλείται την προηγούμενη του γάμου του στο καθήκον. Ο Σκοτ θα εκτελέσει και χρέη παραγωγού με την Scott Free εταιρεία του.
Σύμφωνα με την σύνοψη, ο Φράνκι Ιπόλιτο (νάτες οι αρχαίες επιδρασεις), ένας διαπραγματευτής ομήρων καλείται στο καθήκον την βραδιά πριν τον γάμο του στο Λονδίνο, όταν ένας άνδρας στο Picadilly Circus στέκεται πάνω από μια βόμβα ξεχασμένη στο σημείο από τον 2ο ΠΠ και απαιτεί ειδικά τον Φράνκι στο σημείο. Κι αυτό ξεκινά μια αλυσίδα γεγονότων, αφού ο Φράνκι έχει παρελθόν με τον άνδρα.
Στα θετικά η επιστροφή στα πάτρια για τον Σκοτ, καθώς και το ότι ο άνθρωπος μια φλέβα θρίλερ την έχει, ενώ και το γεγονός ότι ο Σκοτ, παρά τα πολλά που μπορεί να του προσάψει κανείς, ένα επίπεδο παραγωγής το διασφαλίζει πάντα.
Στα αρνητικά, τι να πρωτοπιάσεις, ας μείνουμε φερέλπιδα στο ότι με αυτούς τους ρυθμούς η επιδερμικότητα του αποτελέσματος σπάνια αποφεύγεται. Αλλά ας παραμερίσουμε τα δυσοίωνα, η αλήθεια είναι ότι σκηνοθέτες σαν και του λόγου του μας λείπουν πολύ. Και στο κάτω-κάτω, περιστασιακά – και στο πλαίσιο πάντα της γυαλιστερότητας των σχεδίων του – όταν το στυλ και ένα καλό σενάριο συναντήθηκαν ο Σκοτ παρέδωσε αγαπημένα έργα. Ποια είναι αυτά για τον καθένα ποικίλλει, αλλά κι αυτό στα θετικά συγκαταλέγεται.
