Πάνω που πιστεύαμε πως οι καλύτερες ταινίες του Φεστιβάλ είχαν τελειώσει με την προβολή του La Stanza del Figlio του Μορέτι, μια έκπληξη από τη Γαλλία όχι μόνο μας ανάγκασε να αναθεωρήσουμε κάποιες απόψεις για το πρόσωπο του σύγχρονου γαλλικού σινεμά στις φετινές Κάννες, αλλά μας συγκίνησε εκεί που άλλες ταινίες μας άφησαν παγερά αδιάφορους. Όχι άσχημα, λοιπόν, για μια διοργάνωση, που αρκετοί τόλμησαν να χαρακτηρίσουν ως την πιο πληκτική παρέλαση ταινιών των τελευταίων χρόνων. . .
Ο “Γάλλος Ασθενής”
Με ένα προοίμιο που θυμίζει έντονα την υπόθεση του “Οσκαρικού” Άγγλου Ασθενή, ο Φρανσουά Ντιπεϊρόν, στην πέμπτη του μεγάλου μήκους ταινία κατάφερε να αγγίξει ευαίσθητες χορδές με το πολεμικό δράμα του La Chambre des Officiers. Με θέμα έναν στρατιώτη που τραυματίζεται στο πρόσωπο από οβίδα κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και περνά τις υπόλοιπες μέρες των συγκρούσεων κάτω από το άγρυπνο μάτι ενός πλαστικού χειρούργου, η ταινία του Ντιπεϊρόν είναι μια βαθιά ουμανιστική ιστορία “ενός κατεστραμμένου ανθρώπου που βρίσκει το κουράγιο να ζήσει και να αναγεννηθεί μέσα από τη αγάπη” (σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του σκηνοθέτη). Με επίκεντρο τη συγκινητική ερμηνεία του Ερίκ Καραβάκα, του ανθρώπου πίσω από μια γκροτέσκα μάσκα, και τη σπουδαία φωτογραφία του Τέτσουο Ναγκάτα που δίνει μια ρετρό, νοσταλγική υφή στην ταινία, το La Chambre αποτελεί σίγουρα μία από τις καλύτερες ταινίες του Φεστιβάλ που θα διαγωνιστεί με αξιώσεις για το Χρυσό Φοίνικα. . .
Νάνι Μορέτι
Συγκίνηση όμως και εξ Ιταλίας, αφού ο Νάνι Μορέτι δικαίωσε χθες τις προσδοκίες των φίλων του με το διακριτικό δράμα χαρακτήρων La Stanza del Figlio (Το Δωμάτιο του Γιου). Μιλώντας για την απώλεια, ο Μορέτι αφήνει κατά μέρος τα αυτοβιογραφικά κεφάλαια του παρελθόντος (όπως το Αγαπημένο μου Ημερολόγιο και τον Απρίλη) και τις κοινωνικοπολιτικές ανησυχίες, για να εμβαθύνει στο θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου. Πρόκειται για τον έφηβο γιο ενός ψυχίατρου (Μορέτι) που πεθαίνει ύστερα από ατύχημα: η είδηση του ξαφνικού χαμού του αφήνει την οικογένεια με βαθιά τραύματα, τα οποία μόνο ο χρόνος και η συναισθηματική υπέρβαση μπορούν να επουλώσουν. Αποφεύγοντας τεχνηέντως τη μελοδραματική υστερία, ο Μορέτι διαλέγει να επικεντρωθεί σε μικρές, καθημερινές, στιγμές πένθους κι απελπισίας που αντανακλούν, περισσότερο από τις μακροχρόνιες αντιδράσεις του ανθρώπου μπροστά στο μεγάλο υπαρξιακό στοίχημα. Παρ’ όλο που κινηματογραφικά η ταινία διατηρεί έναν οπτικό μινιμαλισμό, χαρακτηριστικό παλιότερων δημιουργιών του σκηνοθέτη (κάνοντας πολλούς να μιλήσουν για τηλεοπτική αισθητική), ο ευαίσθητος και διαυγής χειρισμός του θέματος, καθώς και οι ερμηνείες από τη Λάουρα Μοράντε, της Τζασμίν Τρίνκα και φυσικά του Μορέτι, συνθέτουν μια μικρή, συγκινητική ταινία που αφήνει τη μελαγχολική της ατμόσφαιρα να διαχυθεί στον αέρα, ακόμα και μετά την απομάκρυνση του κοινού από τη σκοτεινή αίθουσα. . .
Desert Moon και Taurus
Αν όμως ο Ευρωπαϊκός κινηματογράφος σκόρπισε τις δυο τελευταίες μέρες χαμόγελα αισιοδοξίας στους φεστιβαλιστές, η μέτρια συνέχεια από την Ασία (το Desert Moon του Ιάπωνα Αογιάμα Σίντζι) και την. . . ανατολική Ευρώπη (το Taurus του Ρώσου Αλεξάντερ Σοκούροφ) θύμισαν ότι παρά τις προσπάθειες του Φεστιβάλ να προσεγγίσει έναν μοντέρνο κινηματογράφο, δεν έχει εντούτοις καταφέρει να ξεφύγει από την παλαιομοδίτικη νοοτροπία που θέλει τις ταινίες του επίσημου προγράμματος αργές, ηθικοπλαστικές και. . . απρόσιτες στο ευρύ κοινό. Ευτυχώς, τα παραπάνω δε φαίνεται να χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα τις ταινίες των παράλληλων προγραμμάτων, αφού τόσο ο Γουέιν Γουάνγκ (για τον οποίο έχουμε ήδη μιλήσει) όσο και το ξεκαρδιστικό, Human Nature του Μισέλ Γκοντρί δείχνουν ότι η ανανέωση στο “τιμ” του Ζακόμπ επέφερε κάποιες αλλαγές – έστω κι αν θα περιμέναμε κάτι πιο. . . κοσμογονικό στον καταστατικό χάρτη του Φεστιβάλ.
Τα Μάτια που Τρώνε
Για το τέλος, θα σας αφήσουμε με ευχάριστα νέα για τη χώρα μας, αφού στο δεύτερο μέρος του προγράμματος μικρού μήκους ταινιών Cinefondation, θα προβληθεί η διάρκειας 25′ ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα, Τα Μάτια που Τρώνε μαζί με άλλες τέσσερις ταινίες από την Ευρώπη. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία. . .
9/5
10/5
11/5
12/5
13, 14/5
W” href=”http://www.e-go.gr/pegasus/articles/article.jsp?artid=24511&pubid=26030″>15/5
16, 17/5
Διαβάστε αναλυτικά το πρόγραμμα του Φεστιβάλ.
Λουίζα Χριστοφίλου
