Το Λος Αντζελες καταστρέφεται από σεισμό 10,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, ενώ ένας εθνικός δρυμός μετατρέπεται σε θεόρατο ηφαίστειο που καταστρέφει όλη την πολιτεία της Καλιφόρνιας και σκορπά τις στάχτες του έως την Ουάσιγκτον.
Την ίδια ώρα, ο Τζον Κιούζακ περνάει με το αυτοκίνητό του μέσα από τζάμια ουρανοξυστών που καταρρέουν και τσιμέντα αυτοκινητοδρόμων που γκρεμίζονται στα Τάρταρα της Γης. Ολα χάνονται, άνθρωποι, κτίρια, δάση… Στο έτος 2012 τίποτα δεν θα μείνει όρθιο πάνω στον πλανήτη, σκέφτηκε ο Ρόλαντ Εμεριχ, ειδικός στις κινηματογραφικές καταστροφές, και αποφάσισε να φτιάξει την απόλυτη ταινία καταστροφής με βάση όλες τις δυσοίωνες προφητείες για τη χρονιά που πλησιάζει.
Λαίλαπα
Το «2012» κάνει ντεμπούτο στις ελληνικές αίθουσες, κουβαλώντας την υπόσχεση μιας κινηματογραφικής λαίλαπας. Θέλετε την Αποκάλυψη του Ιωάννη, σερβιρισμένη με τα ταρατατζούμ του Χόλιγουντ, τότε αυτή είναι η ταινία σας.
Εδώ, ο Εμεριχ, σκηνοθέτης υπερπαραγωγών που στο σύνολό τους δεν ενθουσιάζουν ιδιαίτερα τους κριτικούς, λόγω του χάρτινου θεάματός τους, αλλά έχουν μεγάλη πέραση στο νεανικό κοινό, στόχευσε σε θηριώδη ύψη. Το άκουσμα και μόνο του κόστους της ταινίας, που αγγίζει το δυσθεώρητο ποσό των 260 εκατομμυρίων δολαρίων, δίνει μια πρόγευση του τι έφτιαξαν τα στούντιο της «Κολούμπια» και της «Σόνι».
«Δεν έχω δει τόσο μεγάλα μεγέθη», σχολιάζει ο Τζον Κιούζακ, πρωταγωνιστής και ήρωας δράσης για πρώτη φορά σε μια υπερπαραγωγή. Ισως η επιλογή του από τους συντελεστές, που έριξαν όλο το βάρος της διάσωσης του κόσμου στους ώμους του, να μην πείθει απόλυτα εδώ, ωστόσο αυτό που έχει σημασία δεν είναι τα πρόσωπα αλλά τα εφέ.
Και φυσικά, το … γκρέμισμα χαρακτηριστικών μνημείων ανά τον κόσμο. Δηλαδή, όπως φαντάζεται κάθε υποψιασμένος θεατής που έχει δει έστω και μια σύγχρονη ταινία καταστροφής, το δράμα της ανθρωπότητας είναι μονάχα το περιτύλιγμα για να απολαύσουμε μερικές εντυπωσιακές σκηνές: την Πόλη των Αγγέλων να καταποντίζεται, τον Λευκό Οίκο και ολόκληρη την Ουάσιγκτον να θάβονται κάτω από ένα γιγάντιο τσουνάμι, τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου να καταπλακώνει τους πιστούς που προσεύχονται στην αυλή του Βατικανού, τους ωκεανούς να γίνονται ένα και να υψώνονται στο Εβερεστ κ.ο.κ.
Οσο για την Ακρόπολη, αυτή δεν θα τη δούμε να γίνεται καπνός, παρόλο που ο Εμεριχ είχε ετοιμάσει τη σχετική σκηνή (συμπεραίνουμε ότι η σκηνή ψαλιδίστηκε λόγω της διάρκειας του φιλμ που φτάνει τα 158 λεπτά).
Το αρχαιολογικό μνημείο το χαζέψαμε παγωμένο στο προ πενταετίας «Μετά την επόμενη μέρα», όπου η περιβαλλοντική αστάθεια του πλανήτη έδωσε ένα πρώτης τάξεως μπλοκμπάστερ οικολογικής καταστροφής, το καλύτερο ίσως στην καριέρα του σκηνοθέτη, αν το συγκρίνουμε με το «Γκοτζίλα», την «Ημέρα ανεξαρτησίας», το «Stargate: Η πύλη των άστρων», καθώς και την τελευταία του προϊστορική περιπέτεια «10.000 π.Χ.».
«Πέρασα μέσα από φωτιές, νερό, σύννεφα στάχτης, σεισμούς, οδήγησα ό,τι είδους όχημα υπάρχει για να ξεφύγω από κάθε πιθανή μορφή καταστροφής», προσθέτει ο Κιούζακ, που στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας παίζει μπροστά από μία μπλε οθόνη.
Ο ηθοποιός σώζεται από του χάρου τα δόντια ουκ ολίγες φορές, καθώς τα ψηφιακά εφέ στο μπαγκράουντ κάνουν πραγματικότητα κάθε καταστροφολογική πρόβλεψη. Με ένα σενάριο που δεν αποστασιοποιείται από όσα κλισέ μάς έχει δώσει μέχρι σήμερα ο αμερικανικός εμπορικός κινηματογράφος, ο Χάρολντ Κλόζερ, σεναριογράφος, συνθέτης και παραγωγός, καταγράφει από κοινού με τον Εμεριχ, την ολοκληρωτική αλλαγή του χάρτη της Γης.
Το μόνο που έκαναν οι δυο τους ήταν να χρησιμοποιήσουν για αφετηρία την καταληκτική ημερομηνία στο ημερολόγιο των Μάγια, που δεν είναι άλλη από την 21η Δεκεμβρίου του 2012. Ενα γεγονός για το οποίο υπάρχουν πολλές αναφορές σε επιστημονικές, θρησκευτικές και άλλες πηγές, καθώς και άλλες τόσες θεωρίες που σχετίζονται με μια εκ βάθρων αλλαγή.
Ετοιμάζοντας τις σωτήριες κιβωτούς της ταινίας τους, οι Κλόζερ και Εμεριχ επέλεξαν να δώσουν μια επιστημονική εξήγηση για το τέλος του κόσμου: τη βλαβερή επίδραση των ηλιακών νετρονίων στον φλοιό της Γης, τα οποία προκαλούν ένα είδος τσουνάμι στο εσωτερικό της… Εφόσον οι κατακλυσμοί είναι της μόδας και ο μύθος της ανθρωπότητας που αναγεννιέται ύστερα από μια βιβλική πλημμύρα έχει περάσει για τα καλά στο πετσί μας, τούτο το τελολογικό μπλοκμπάστερ απαιτεί από τους ήρωές του να επιβιώσουν και να χτίσουν μια κοινωνία σε νέα θεμέλια.
Οχι ότι το σχόλιο περί κοινωνικοπολιτικής διαφθοράς είναι για να το πάρει εδώ κανείς στα σοβαρά. Ενα απλό μήνυμα πανανθρώπινης αλληλεγγύης είναι αρκετό για να αναγεννηθεί ο πολιτισμός του είδους μας από το μηδέν.
ΑΝΤΑ ΔΑΛΙΑΚΑ
