Ενώ στον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» το εφέ της συνύπαρξης των χόμπιτ και των νάνων με τους κανονικού μεγέθους συμπρωταγωνιστές τους πραγματοποιούνταν με έναν συνδυασμό πρακτικών κόλπων προοπτικής, ντουμπλέρ και ψηφιακών εφέ, στο «Χόμπιτ» οι κοντύτεροι χαρακτήρες ήταν σε εντελώς άλλο σετ από τους υπόλοιπους. Έτσι, ο Ίαν ΜακΚέλεν αναγκάστηκε να γυρίσει όλες του τις σκηνές με την παρέα των νάνων μόνος του σε ένα σετ περιτριγυρισμένο με πράσινη οθόνη (ειδική για ψηφιακά εφέ) με μόνο κάποια σημάδια για να διευκολύνουν την φαντασία του. Αγανακτισμένος από την βαρετή και τεχνικά δύσκολη αυτή διαδικασία, ο ΜακΚέλεν κάποια στιγμή αναφώνησε: «Δεν έγινα ηθοποιός για αυτό!», χωρίς να ξέρει ότι το μικρόφωνό του ήταν ακόμη ανοιχτό. Μετά την ολιγόλεπτη άβολη σιωπή, το συνεργείο διακόσμησε το τρέιλέρ του με αναμνηστικά δώρα και ενθαρρυντικά μηνύματα.
Η πρώτη εβδομάδα των γυρισμάτων του «Χόμπιτ» αφιερώθηκε στην κρίσιμη σκηνή της συνάντησης του Μπίλμπο με το Γκόλουμ, κατά τη διάρκεια της οποίας το Ένα Δαχτυλίδι αλλάζει ιδιοκτήτη. Ήταν μία ανάσα που χρειάστηκε και η παραγωγή (καθώς τους έδωσε επιπλέον μία εβδομάδα να λύσουν πρακτικά προβλήματα που ακόμη εκκρεμούσαν) αλλά και ο πρωταγωνιστής Μάρτιν Φρίμαν, που προσαρμόστηκε ευκολότερα στην ιδέα μιας τόσο μεγάλης πρόκλησης με μια σκηνή που βασίστηκε στις ερμηνείες και όχι στα εφέ. Για τον λόγο αυτό, ο Τζάκσον επέλεξε να την γυρίσει σαν σύντομο θεατρικό: σε κάθε λήψη ο Μάρτιν Φρίμαν και ο Άντι Σέρκις ολοκλήρωναν τη σκηνή, πριν την ξαναπιάσουν από την αρχή.
Ο Μάρτιν Φρίμαν ήταν η πρώτη και μόνη επιλογή του Τζάκσον για τον ρόλο, ο οποίος προσπάθησε να συμβιβαστεί με άλλες εναλλακτικές όταν το πρόγραμμα του Φρίμαν αποδείχθηκε πολύ γεμάτο αλλά επέμενε μέχρι τελικής πτώσεως να βρει μια μέση λύση. «Βασανιζόμουν βλέποντας επεισόδια του "Sherlock" αργά το βράδυ, ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου. Ώσπου μια μέρα απλώς πήρα τηλέφωνο τον ατζέντη του και του είπα να βάλουμε κάτω το ημερολόγιο να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.» Το αποτέλεσμα: ο Φρίμαν γύρισε για μερικές εβδομάδες και έπειτα αποχώρησε για να γυρίσει τον τρίτο κύκλο του «Sherlock», κάτι που πάγωσε την παραγωγή του «Χόμπιτ».
Ο Πίτερ Τζάκσον υποστήριξε ότι όταν τηλεφώνησε στον Κρίστοφερ Λι για να τον καλέσει στην πρεμιέρα του πρώτου «Χόμπιτ», ο Λι του απάντησε: «Είμαι ακόμη στην ταινία;» – αστείο (ή μήπως σπόντα;) που αναφέρεται στο γεγονός ότι ο Λι ενοχλήθηκε όταν έμαθε ότι δεν εμφανίζεται καθόλου στην «Επιστροφή του Βασιλιά», καθώς οι λίγες σκηνές του κόπηκαν στο μοντάζ.
Παρόλο που εμφανίζεται και στις τρεις ταινίες «Χόμπιτ», η Κέιτ Μπλάνσετ πέρασε μόλις οκτώ μέρες γυρισμάτων.
Ο Μάρτιν Φρίμαν και όσοι ηθοποιοί υποδύονται ξωτικά έπρεπε να ξυρίζονται προσεκτικά, αφού δεν πρέπει να έχουν σημάδια τριχοφυΐας προσώπου. Καθώς τα γυρίσματα κρατούσαν πολλές ώρες, η ομάδα μακιγιάζ έπρεπε να καμουφλάρει την αναδυόμενη τριχοφυΐα για να μην δείχνει στην κάμερα.
Ο χαρακτήρας της Εβαντζελίν Λίλι, το ξωτικό Τόριελ, δημιουργήθηκε αποκλειστικά για τις ταινίες. Το όνομά της σημαίνει 'κόρη του Δάσους'. Η ιστορία αγάπης ανάμεσα σε εκείνη και τον νάνο Κίλι δεν ήταν μέρος των πλάνων των συντελεστών εξ αρχής. Δημιουργήθηκε και γυρίστηκε κατά τη διάρκεια των συμπληρωματικών γυρισμάτων που έγιναν το 2013, αφότου είχε παρθεί η απόφαση οι δύο ταινίες να γίνουν τρεις.
Αντίθετα με τους Ελάιτζα Γουντ, Ορλάντο Μπλουμ και τους υπόλοιπους ηθοποιούς που επιστρέφουν από τον «Άρχοντα», ο Βίγκο Μόρτενσεν αρνήθηκε να πάρει μέρος στην ταινία με όποιο τρόπο.
Το συνεργείο των ταινιών χρησιμοποίησε όλη τη χρυσή μπογιά στη Νέα Ζηλανδία για να δημιουργήσει τη φωλιά του άπληστου δράκου Σμάουγκ. Χρειάστηκε να παραγγείλουν αποθέματα από τη Γερμανία.
Αν η εξτραβαγκάνζα του Τζάκσον σάς κουράζει, τότε γιατί να μην ρίξετε μια ματιά στην σοβιετική βερσιόν της ιστορίας, από το 1985;
Ο Κρίστοφερ Λι και ο Ίαν Χολμ αυτή τη φορά δεν ταξίδεψαν ποτέ στη Νέα Ζηλανδία – για λόγους υγείας, και οι δύο προτίμησαν να γυρίσουν τις σκηνές τους στα στούντιο Πάινγουντ του Λονδίνου.
Ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς δεν δάνεισε μόνο την ζηλευτή φωνή του στον δράκο Σμάουγκ – όπως και ο Άντι Σέρκις με το Γκόλουμ, ο Βρετανός ηθοποιός ερμήνευσε ορισμένες κινήσεις του δράκου και αυτές μετατράπηκαν με την τεχνική του motion capture στις εικόνες που είδαμε. Για να προετοιμαστεί για αυτό, ο Κάμπερμπατς μελέτησε σαύρες και ερπετά ζωολογικών κήπων, ενώ έκανε ειδικό πρόγραμμα γυμναστικής για μήνες έτσι ώστε να πετύχει την ευλυγισία τους.
Ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο ανέλαβε αρχικά την σκηνοθεσία των «Χόμπιτ», με τον Πίτερ Τζάκσον να περιορίζεται στους ρόλους του συν-σεναριογράφου και παραγωγού. Το 2010, όμως, ο Ντελ Τόρο αποχώρησε λόγω οικονομικών δυσκολιών, αφήνοντας τα ηνία στον Τζάκσον.
Ο Μπίλι Μπόιντ, ο Πίπιν της αρχικής τριλογίας, έγραψε και ερμήνευσε το τραγούδι τίτλων της τρίτης ταινίας «Χόμπιτ». Τον έχουμε όμως ξανακούσει να τραγουδά δικό του τραγούδι: το «Steward of Gondor» στην «Επιστροφή του Βασιλιά».
Τα αρχικά γυρίσματα κράτησαν 266 μέρες και ολοκληρώθηκαν στις 6 Ιουλίου 2012. Μετά την απόφαση της επέκτασης της ιστορίας σε τρεις ταινίες, το συνεργείο και οι ηθοποιοί γύρισαν επιπλέον σκηνές για την δεύτερη ταινία, ενώ η μάχη της τρίτης ταινίας μεγάλωσε σε διάρκεια και έφτασε τα 45 λεπτά.
Και μερικοί αριθμοί:
1 μέλος του συνεργείου του οποίου η δουλειά ήταν αποκλειστικά η φύλαξη των ψεύτικων χεριών
26 μέρες γυρισμάτων πέρασε το συνεργείο σε κάθε ένα σετ
4 τόνοι σιλικόνης χρησιμοποιήθηκαν για τα προσθετικά του μακιγιάζ
5 ώρες δουλειάς απαιτούνταν καθημερινά για τους 13 νάνους
7 χιλιόμετρα ταινίας διπλής όψεως χρησιμοποιήθηκαν για να κολλήσουν τα 263 γένια στους διάφορους χαρακτήρες.
10 κιλά ανθρώπινων τριχών χρειάστηκαν για όλες τις συνολικά 91 περούκες
99 διαφορετικά σετ κατασκευάστηκαν για την τριλογία
170.000 νομίσματα κατασκευάστηκαν για τη φωλιά του Σμάουγκ
250 άτομα αποτελούν το art deparment της τριλογίας, τα οποία δούλεψαν 8.900 ώρες, μερικές από αυτές χωρίς καθόλου διάλειμμα για το βράδυ χάρη στις εναλλασσόμενες βάρδιες
1200 κομπάρσοι χρειάστηκαν για τις τρεις ταινίες
11.862 προσθετικά κατασκευάστηκαν για την τριλογία.
Πάνω από 140.000 κούπες καφέ παρασκευάστηκαν από τους υπεύθυνους του κέιτερινγκ.
