Το πλάνο είναι η γλώσσα του σινεμά. Είναι η αρχή και το τέλος του. Εκεί συναντήθηκαν οι μορφές και τα σχήματα, στους συνδυασμούς τους φωλιάζει η μουσική του. Ακόμα και οι ηχητικοί αντιπερισπασμοί, στο πλάνο ακουμπούν. Περισσότερο όμως κι απ' αυτά, στα πλάνα και τις λογιών συγκινήσεις τους αρμόζει η κινηματογραφική μας μνήμη. Τα συναισθήματα και οι σκέψεις που κάπως, κάπου, κάποτε στοίχειωσαν τη ζωή μας.
Στο ακόλουθο βίντεο καθένας θα βρει λίγες ή περισσότερες στιγμές της δικής του.
