10. Κρίστοφερ Γουόκεν – «Η Τελευταία Παράσταση» (2012)
Ο μεγάλος καρατερίστας Κρίστοφερ Γουόκεν (ένας από τους πιο ιδιοσυγκρασιακούς ηθοποιούς στην ιστορία του σινεμά), έμαθε τσέλο για τις ανάγκες αυτής της μικρής ταινίας, όπου υποδύεται τον σολίστα κλασσικής μουσικής Πίτερ Μίτσελ. Δεν πρέπει να μας προξενεί την παραμικρή εντύπωση που ο Γουόκεν, γνωστός περφεξιονιστής της υποκριτικής, μπήκε στη διαδικασία να μάθει το όργανο προκειμένου να κάνει πιο πιστευτή την ερμηνεία του.
9. Χιου Γκραντ – «Για Ένα Αγόρι» (2002)
Στη συνέχεια ο Χιου Γκραντ, όπου συμμετέχει σε ένα ιδιαίτερο ντουέτο με έναν Νίκολας Χουλτ, στην προεφηβεία, προκειμένου να υποστηρίξει τον δεύτερο σε έναν σχολικό, μουσικό διαγωνισμό. Ο Γκραντ, προετοιμαζόμενος για τον ρόλο, πήρε μαθήματα κιθάρας από τον βρετανό συνθέτη Πολ Ένγκλισμπι, και δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για την αυθεντικότητα της ερμηνείας του εδώ. Θυμίζει μεθυσμένο σε βραδιά καραόκε, που αποζητά την προσοχή.
8. Μάικλ Φασμπέντερ – «Frank» (2014)
Σαγηνευμένος από τη σκέψη μιας εμπορικής επιτυχίας, ο Φρανκ, ψάχνει προσπαθεί να μπολιάσει τον avant-garde ήχο του, με μια κάποια ποπ ευαισθησία, καθώς ετοιμάζει το «καλύτερο τραγούδι όλων των εποχών». Τελικά καταλήγει με μια τερατογέννεση, ο ίδιος ο Φασμπέντερ, όμως, επιδεικνύει εντυπωσιακό φωνητικό εύρος , σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, και ειδικότερα σε μια συγκινητική τελική ερμηνεία. Για να είμαστε ειλικρινείς, πάντως, αυτό εδώ είναι το μελωδικό του ναδίρ.
7. Ρέιτσελ Βάις – «Οι Αδελφοί Μπλουμ» (2008)
Αποκαλύπτοντας την περίεργη συλλογή της από χόμπι, στον καλλιτέχνη της απάτης, Έντριεν Μπρόντι, η Ρέιτσελ Βάις παίζει το μπάντζο, το βιολί, την κιθάρα και το ακορντεόν, μέσα σε διάστημα δέκα δευτερολέπτων! Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, η Βάις έμαθε να παίζει όλα αυτά τα όργανα, κάνοντας πρόβες με τα ακόρντα τους, στον ελεύθερο της χρόνο.
6. Τομ Κρουζ – «Συνέντευξη Με Έναν Βρυκόλακα» (1994)
Στο αριστούργημα του Νιλ Τζόρνταν, ένας καλύτερος από ποτέ Τομ Κρουζ, βρίσκει, ως βρυκόλακας Λεστάτ, την ευκαιρία να κάνει επίδειξη των ικανοτήτων του στο πιάνο, ερμηνεύοντας την μελωδία που έγινε γνωστή ως «σονάτα του Λεστάτ». Του πήρε πέντε εβδομάδες για να την τελειοποιήσει, ενώ δέχτηκε και βοήθεια από τη διάσημη δασκάλα του πιάνου, Μάρτζι Μπάλτερ. Το αποτέλεσμα δεν είναι τίποτα λιγότερο από ανατριχιαστικό.
5. Σον Πεν – «Συμφωνίες και Ασυμφωνίες» (1999)
Ο μουσικός Χάουαρντ Άλντεν ανέλαβε να διδάξει τον Σον Πεν προκειμένου να αποδώσει τον ρόλο του, φανταστικού, τζαζ κιθαρίστα Έμετ Ρέι, στο νοσταλγικό, γλυκόπικρο διαμαντάκι του Γούντι Άλεν, «Συμφωνίες και Ασυμφωνίες». Παρά το γεγονός ότι τα καταπληκτικά σόλο που ακούγονται στην ταινία, είναι δουλειά του Άλντεν, ο τελειομανής Πεν, καταφέρνει να είναι αρκετά πειστικός ως βιρτουόζος της εξάχορδης.
4. Ράιαν Γκόσλινγκ – «Blue Valentine» (2010)
Το ρομαντικό δράμα του Ντέρεκ Σίανφρανς, δίνει την πιο συγκινητικά τρυφερή στιγμή του, στη σκηνή όπου ένας τρελά ερωτευμένος Ράιαν Γκόσλινγκ κάνει καντάδα στην αγαπημένη του Μισέλ Γουίλιαμς, με ένα γιουκαλίλι. Η προηγούμενη μουσική εμπειρία του ζεν πρεμιέ Γκόσλινγκ, με τη μπάντα του, Dead Man’s Bones, βοήθησε τα μέγιστα ώστε το συγκεκριμένο στιγμιότυπο να είναι, ταυτόχρονα, ρεαλιστικότατο και σπαραξικάρδιο, με τον πιο μινιμαλιστικό τρόπο.
3. Νίκολας Κέιτζ – «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» (2001)
Στην ταινία που αποτέλεσε το μεγάλο κινηματογραφικό γεγονός για τη χώρα μας, όταν γυρίστηκε το 2001 στην Κεφαλονιά, ένας αφοσιωμένος στον ρόλο του Νίκολας Κέιτζ, διδάχθηκε από τον Πολ Ένγκλισμπί –και πάλι- να παίζει μαντολίνο, κυριολεκτικά από το μηδέν, χωρίς καμιά προηγούμενη γνώση. Και είναι, πραγματικά, εξαιρετικός όταν παίρνε στα χέρια το μουσικό όργανο. Το υπόλοιπο φιλμ, πάλι, όχι και τόσο…
2. Κίρα Νάιτλι – «Παρ’ το Από Την Αρχή» (2013)
Χωρίς να διαθέτει την παραμικρή μουσική εμπειρία, και μόνο μετά από λίγα μαθήματα με τον καθηγητή τραγουδιού Ρότζερ Λαβ, το ντελικάτο ντέμο της Κίρα Νάιτλι για την ταινία «Παρ’ το Από Την Αρχή», τόσο σε εκτελεστικό όσο και σε φωνητικό επίπεδο, είναι ένα μικρό θαύμα κινηματογραφικής απόλαυσης.
1. Γιοακίν Φίνιξ και Ριζ Γουίδερσπουν – «Walk the Line» (2005)
Στην κορυφή της λίστας του Little White Lies δεν είναι μία, αλλά δύο κορυφαίες μουσικές ερμηνείες. Ο Ρότζερ Λαβ και πάλι εισπράττει τα εύσημα για τον τρόπο που προετοίμασε τους Γιοακίν Φίνιξ και Ριζ Γουίδερσπουν (όπου, ας μην ξεχνάμε ότι κέρδισε και το Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου, γι’ αυτή της την ερμηνεία), προκειμένου να ενσαρκώσουν, όσο πιο πειστικά γίνεται, τους Τζόνι Κας και Τζουν Κάρτερ, αντίστοιχα. Και οι δύο προσφέρουν σπουδαίες ερμηνείες, έχοντας κατορθώσει μια ηλεκτρισμένη χημεία και μια ειλικρίνεια, που σπάνια συναντάμε σε ανάλογες μεταμορφώσεις.
