Η συντακτική ομάδα του περιοδικού αναλαμβάνει τον δύσκολο ρόλο να λύσει τις απορίες σας σχετικά με μερικά από τα πιο κρίσιμα «γιατί» της εγχώριας και διεθνούς κινηματογραφικής βιομηχανίας. Επικίνδυνες ερωτήσεις, θανάσιμες απαντήσεις (Μέρος 1)
Γιατί βγαίνουν τόσες ταινίες κάθε εβδομάδα στις αίθουσες; Μπορεί να τις «σηκώσει» η ελληνική αγορά;
Μήπως επειδή δεν υπάρχει το παραμικρό ίχνος συνεννόησης μεταξύ των εταιρειών διανομής; Μήπως επειδή οι τελευταίες ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, ο ανταγωνισμός τις οδηγεί να αγοράζουν κάθε σκουπίδι made in USA και κάθε φεστιβαλικό απομεινάρι ανεξαρτήτως αντικειμενικής αξίας ή εμπορικής προοπτικής; Με τις αίθουσες να στενάζουν, οι περισσότερες από τις ταινίες αυτές (ανάμεσα τους και αξιόλογες, δαφνοστεφανωμένες επιλογές) είναι καταδικασμένες να προσελκύσουν μονάχα μια χούφτα θεατών και να εξαφανιστούν μετά την πρώτη εβδομάδα. Προσθέστε σε αυτό τις εκάστοτε επιχορηγήσεις από οργανισμούς (όπως το Media Desk) που προωθούν τις ευρωπαϊκές και, κυρίως, τις μικρές παραγωγές ή την υποχρεωτική προβολή συγκεκριμένου αριθμού ελληνικών ταινιών και έχετε μια ολοκληρωμένη εικόνα του χαοτικού τοπίου που κάνει τους κριτικούς να αγκομαχούν για να προλάβουν την σωρεία δημοσιογραφικών προβολών. Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι αν δεν υπάρξει προσεκτικότερος σχεδιασμός το κακό θα παραμένει και το τίμημα θα το πληρώνουν οι «μικρές» ταινίες που θα μοιράζονται ένα ήδη πενιχρό ποσοστό εισιτηρίων.ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΤΣΑΒΟΣ
Γιατί έχει γεμίσει η Αθήνα με φεστιβάλ της άρπα κόλλας;
Γιατί, πλέον, εκτός από συγκεκριμένες και αξιοπρόσεκτες περιπτώσεις, οποιαδήποτε άλλη συγκέντρωση ταινιών στις ίδιες γεωγραφικές συντεταγμένες θεωρείται φεστιβάλ. Θέλεις να παίξεις ταινίες ασχέτου μεταξύ τους περιεχομένου, εντελώς διαφορετικού έτους εσοδείας, χωρίς καμία λογική και άδεια προβολής; Τότε το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βρεις ένα μοδάτο χώρο με μέτριες, κατά προτίμηση, συνθήκες θέασης και έχεις στα χέρια σου ένα φεστιβάλ. Στο οποίο φυσικά θα παίξεις τα πάντα απευθείας από dvd. Απορία: όταν ένα νεόκοπο «φεστιβάλ» βάζει μπροστά από την ονομασία του τη λέξη διεθνές, σημαίνει απλά ότι οι ταινίες δεν θα έχουν ελληνικούς υπότιτλους; Διότι το είδαμε κι αυτό πρόσφατα. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΑΥΛΑΚΗ
Πόσο ανεξάρτητος είναι ένας κριτικός στην διατύπωση της γνώμης του, την στιγμή που η πλειοψηφία των ταξιδιών του στο εξωτερικό χρηματοδοτείται από τις εταιρείες διανομής;
Ντεμί σεζόν. Τα ταξίδια δημοσιογραφικής κάλυψης μιας ταινίας σε Ευρώπη και Αμερική εξυπηρετούν την προωθητική δημοσίευση μέσω συνεντεύξεων των συντελεστών αυτής της ταινίας και κανονίζονται, πάντα σχεδόν, από τα γραφεία διανομής. Με πιο απλά λόγια μιλάμε για μια μορφή καλυμμένης διαφήμισης, το όφελος της οποίας καρπώνεται μέσω δωρεάν διακοπών ο κριτικός. Η διαφορά των Ελλήνων με τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου είναι ότι στο εξωτερικό δεν διανοείται κανείς αυτές οι αποστολές να διεξάγονται από τον ίδιο κριτικό, αλλά από τον συντάκτη που είναι επιφορτισμένος με την δημοσιογραφική κάλυψη της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Υπάρχουν περιπτώσεις ταινιών που είναι τόσο πρόδηλα κακές, ώστε κανείς κριτικός δεν διακινδυνεύει τη φήμη του, βάζοντας νερό στο κρασί του για να τις υπερασπιστεί μετά από ένα ταξίδι του. Υπάρχουν όμως και τα «έτσι κι έτσι» φιλμ που, καλή τη πίστει των πελατειακών σχέσεων μεταξύ κριτικού και γραφείου διανομής, τσιμπούν κατ αυτόν τον τρόπο κανένα αστεράκι παραπάνω στην τελική βαθμολόγηση.ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Τι νόημα έχουν τα περιοδικά κινηματογράφου στην εποχή του ίντερνετ; Οταν τα πάντα εκεί έξω είναι δωρεάν; Το θρυλικό Cahiers du Cinema πλέον φυτοζωεί…
Σίγουρα, η εποχή που το Cahiers du Cinema ή ακόμα και το Premiere ή το Empire καθόριζαν το κινηματογραφικό γούστο αποτελεί ανεπιστρεπτί παρελθόν. Στο ίντερνετ υπάρχουν πλέον άπειρα blog που ασχολούνται με το σινεμά, αναρίθμητα φόρουμ με κάθε λογής κινηματογραφικές συζητήσεις, όγκος πληροφοριών (άχρηστων και μη) που θα χρειαζόσουν χρόνια ολόκληρα, μόνο και μόνο για να τις τσεκάρεις. Η τεχνολογία έχει δώσει τη δυνατότητα στον καθένα μέσω ενός απλού blog να πει την άποψή του για μια ταινία, να κρίνει, να σχολιάσει και να σχολιαστεί. Αυτό σημαίνει πως ήρθε το τέλος των κριτικών κινηματογράφου; Κι ότι αυτοί έχουν αντικατασταθεί από bloggers; Αμφίβολο.
Ενα κινηματογραφικό περιοδικό είναι σαφέστατα πολύ δύσκολο να συμπτύξει την πληροφορία που υπάρχει δωρεάν στο διαδίκτυο, ειδικά όταν αυτή η πληροφορία φτάνει στον χρήστη πολύ γρήγορα κι εύκολα. Η σύγκριση μοιάζει άδικη, αλλά το εύκολο και γρήγορο δεν είναι πάντα και το καλύτερο – και δε μιλάω για φαστ φουντ.
Είναι γεγονός πως τα περιοδικά περνούν δύσκολες εποχές γενικότερα. Τα πιο «εξειδικευμένα» από αυτά θα επιβιώσουν, όμως, αν προβάλλουν την ποιότητα πάνω απ την ποσότητα. Οταν δεν καταλήγουν να γίνουν συνοδευτικό σε dvd (ασχέτως του πόσο σπάνια ή αυστηρά σινεφίλ κι αν είναι αυτά). όταν στις σελίδες τους θα βρεις αναλύσεις και κείμενα που δεν ανοίγονται στα μάτια σου μπροστά από καμία super hitech οθόνη.Η λατρεία για την έντυπη έκδοση δεν είναι (ακόμα) ξεπερασμένη, ίσως γιατί το φετίχ του τυπωμένου χαρτιού παραμένει ισχυρό δέλεαρ γι αυτούς που ξέρουν. ολα αυτά βέβαια ισχύουν σήμερα, μπορεί στο μέλλον να μη χρειάζονται καν κριτικές ή αναλύσεις. αλλωστε μέχρι να διαβάσεις αυτό το κείμενο, θα μπορούσες να είχες κατεβάσει ένα επεισόδιο του «Μad Μen» – αν δεν το κάνεις ήδη. ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΟΡΕΛΗΣ
Τι είναι τα κρατικά βραβεία και πώς απονέμονται;
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 80, παραγρ. 14 του ν.3057/2002 (ΦΕΚ Α239): «Με απόφαση του υπουργού Πολιτισμού που εκδίδεται το Νοέμβριο κάθε έτους απονέμονται χρηματικά βραβεία ποιότητος σε ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες μυθοπλασίας, μεγάλου μήκους, ταινίες τεκμηρίωσης (ντοκιμαντέρ) και σε ταινίες μικρού μήκους… Δικαίωμα υποβολής αίτησης έχουν όλες οι κινηματογραφικές ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, των οποίων η παραγωγή ολοκληρώθηκε εντός των δώδεκα μηνών που προηγούνται της προβλεπόμενης στο παρόν προθεσμίας υποβολής, οι ταινίες τεκμηρίωσης (ντοκιμαντέρ) που έλαβαν μέρος στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ της Θεσσαλονίκης, καθώς και οι ταινίες μικρού μήκους που έλαβαν μέρος στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ της Δράμας του ίδιου έτους. Η αίτηση για την υποβολή υποψηφιότητας ταινίας στα κρατικά βραβεία ποιότητας κατατίθεται μαζί με ένα αντίτυπο της ταινίας στη Διεύθυνση Κινηματογράφου του υπουργείου Πολιτισμού ως την 30η Σεπτεμβρίου κάθε έτους. Με την υποβολή της αίτησης ταινίας μυθοπλασίας μεγάλου μήκους για τα κρατικά βραβεία ποιότητας, ο αιτών αποδέχεται ανεπιφύλακτα τη συμμετοχή και προβολή της ταινίας στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ…». Μετά, στις αρχές Οκτωβρίου κάθε έτους, το υπουργείο Πολιτισμού διορίζει τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής των Κρατικών βραβείων: 4 ή 5 πρόσωπα από τη Διεύθυνση Κινηματογράφου και Οπτικοακουστικών Μέσων του υπουργείου Πολιτισμού, το υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ή το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, 11 ή 12 πρόσωπα αναγνωρισμένου κύρους (π.χ. σκηνοθέτες, ηθοποιοί, συγγραφείς) και 35 πρόσωπα που υποδείχτηκαν από τις αντίστοιχες αντιπροσωπευτικές οργανώσεις του χώρου του Κινηματογράφου (κριτικών, διανομέων κλπ). Τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής, μετά την ολοκλήρωση των προβολών, οφείλουν να υποβάλουν υπεύθυνη δήλωση στην Διεύθυνση Κινηματογράφου όπου θα δηλώνουν ότι έχουν παρακολουθήσει την προβολή όλων των υποψηφίων προς βράβευση ταινιών, μεγάλου και μικρού μήκους. Κάθε χρόνο ορίζεται εφάπαξ αποζημίωση (500 ευρώ πέρυσι) για κάθε μέλος της Επιτροπής, η συνολική δαπάνη της οποίας βαραίνει τον προϋπολογισμό του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αυτά! ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Πόσοι από εμάς είδαν το «Slumdog Μillionaire» από παράνομη κόπια, κατεβάζοντας το απ το ίντερνετ ενώ είχαν ήδη βγει τα Οσκαρ και στην Ελλάδα η ταινία δεν είχε καν προβληθεί; Είναι τόσος πολύς τελικά ο κόσμος που κάνει downloading ταινιών απ το διαδίκτυο και δεν πατάει στις αίθουσες;
Η αλήθεια είναι πως όσοι κατεβάζουν ταινίες απ το ίντερνετ είναι πάρα πολλοί. Ισως όχι η πλειοψηφία (ακόμα), αλλά είναι πολύ περισσότεροι απ όσο φαντάζεται κάποιος. Οταν το εισιτήριο για μια ταινία στο σινεμά έχει φτάσει τα 9 ευρώ, είναι λογικό ο πιτσιρικάς με την ADSL σύνδεση να κατεβάζει από τα torrents κάτι που βρίσκει πανεύκολα. Και δωρεάν. Και πριν καν προβληθεί στην Ελλάδα! Οι κύκλοι επεισοδίων του «Lost» κυκλοφορούν από pc σε pc, σεζόν ολόκληρες πριν παιχτούν στην ελληνική τηλεόραση. Και δε μιλάμε καν για σειρές όπως το «Wire» ή το «Τhe Οffice». Το «Slumdog Μillionaire» είναι χαρακτηριστική περίπτωση ταινίας την οποία όλοι είχαν δει, πολύ πριν βγει στους κινηματογράφους στην Ελλάδα. Κι αυτό ενόσω ο προγραμματισμός από τις εταιρείες διανομής μοιάζει να μην υπολογίζει καν το downloading και τη νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Οταν τα μπλοκμπάστερ πολλές φορές εμφανίζονται στις ελληνικές αίθουσες τρεις μήνες μετά την προβολή τους στις ΗΠΑ, το να «κατεβάσεις» το φιλμ την ώρα που το βρίσκεις διαθέσιμο είναι ένας μεγάλος πειρασμός. Φυσικά δεν μπορεί να γίνει σύγκριση μεταξύ της θέασης μιας ταινίας σε κινηματογραφική αίθουσα και της παρακολούθησης, από ένα φτηνό λάπτοπ, μιας κακής κόπιας που βρήκες από τον χρήστη redneck14 στο Pirate bay. Αλλά πολλές φορές μοιάζει προτιμότερο, όταν σε κάθε εβδομάδα προβολής στις αθηναϊκές αίθουσες προβάλλονται 8 ταινίες (με το κιλό), από τις οποίες οι 6-7 είναι συνοδευτικές της μίας. Και, για να μην βγάζουμε την ουρά μας απέξω, ο σινεφίλ που δεν έχει δει ποτέ ταινία από «πειρατική» κόπια, ας πετάξει τον πρώτο λίθο. ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΟΡΕΛΗΣ
Προσεχώς, περισσότερες επικίνδυνες ερωτήσεις και περισσότερες θανάσιμες απαντήσεις στο δεύτερο μέρος!
