Από τον Λευτέρη Αδαμίδη
Τι είναι οι auteurs, άραγε, που τόσο ντόρο έχουν δημιουργήσει; Αν πιστέψουμε την ευφάνταστη διακήρυξη τους είναι «το Βερολίνο, οι Κάννες, το Τορόντο και η Βενετία 365 μέρες το χρόνο. Ενα on-line σινεμά όπου μπορείς να δεις, να ανακαλύψεις και να συζητήσεις ταινίες». Εμείς, θα συμπληρώναμε, ένα γνήσιο σινεφιλικό στέκι δικτύωσης όπου για παράδειγμα, αν πληκτρολογήσεις λάθος login παίρνεις απάντηση: Wrong Kar Wai! Στα σοβαρά, τώρα, το συγκεκριμένο site αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα και σοβαρά σινεφιλικά εγχειρήματα στο Διαδίκτυο αφού πίσω του δεν βρίσκεται παρά η ίδια η Criterion αυτοπροσώπως και η Celluloid Dreams, μια από τις σημαντικότερες sales agent εταιρείες στον κόσμο, με μια από τις καλύτερες art house βιβλιοθήκες. Και βέβαια δεν πρόκειται απλά για ένα μέρος όπου βλέπεις μόνο ταινίες. Στην ουσία πρόκειται για ένα πλήρες κινηματογραφικό site όπου θα βρείτε από ειδήσεις μέχρι κριτικά κείμενα με υπογραφές όπως του Γκλεν Κένι, του Νιλ Γιάνγκ και του Ντέιβιντ Φελπς. Και μιλάμε για εξαιρετικά κείμενα με αναφορές και παραπομπές σε ανάλογα θέματα, ενώ υπάρχει και ένα ολοζώντανο φόρουμ των χρηστών. Από τη στιγμή της εγγραφής, πέρα από το newsletter, έχετε τη δυνατότητα να φτιάξετε το προφίλ σας, να προσθέσετε τους αγαπημένους σας σκηνοθέτες, να γνωρίσετε κόσμο με βάση τα κοινά γούστα και βέβαια να ανεβάσετε κείμενα ή ακόμη και ταινίες. Σκεφτείτε ένα facebook (μέχρι και «τοίχος» υπάρχει) αποκλειστικά για σινεφίλ. Για να δείτε, βέβαια, ταινίες θα πρέπει να πληρώσετε πέντε αμερικανικά δολάρια, μιλάμε όμως για αληθινά σπάνιους τίτλους. Οπως και να έχει, αυτή είναι μια εικόνα του πολύ κοντινού μέλλοντος και αξίζει τον κόπο να της αφιερώσετε λίγο χρόνο.
Web series: www.dikiasou.com
Παρότι παραμένω, πιστά, εχθρός της τηλεόρασης (ακόμη και όταν μεγαλώνουν οι ίντσες) και κυρίως των σίριαλ (με απωθεί η ιδέα κάθε διακοπτόμενου πράγματος) δεν γίνεται να μην ασχοληθείς έστω ως φαινόμενο με τα web series, πόσω μάλλον όταν έρχονται από την Ελλάδα. Η dikiasou αριθμεί ούτε λίγο ούτε πολύ 39 επεισόδια για την ώρα και δεν πρόκειται απλά για μια σειρά, αλλά για μια διαδραστική συνέργια που παίζεται στο myspace, στο facebook, στο twitter, στον lastfm και στο flickr. Δεν πρόκειται παρά για μπλα-μπλα, σχέσεις και όλα τα σχετικά που δύσκολα τα παίρνεις στα σοβαρά, αλλά διαθέτει φρεσκάδα που μπορεί να σε κάνει να κολλήσεις, έστω και από περιέργεια.
Αδερφοί Ζέλνερ: fiddlestixx.com
Αν δεν έχετε γνωρίσει τους θεοπάλαβους αδερφούς Ντέιβιντ και Νέιθαν Ζέλνερ δεν ξέρετε τι χάνετε. Πρόκειται για μια ειδική περίπτωση σκηνοθετών από το Οστιν του Τέξας που ξεκίνησαν κάνοντας αποτυχημένες μεγάλου μήκους (χάλι αληθινό) και μετά το έριξαν στις μικρού και βρήκαν την υγειά τους και ένα cult στάτους. Και έκαναν και το «Goliath» πέρσι, επιστρέφοντας στις μεγάλου μήκους. Τι κάνουν οι Ζέλνερ; Αγνό χαβαλέ και (χοντρά) αστεία. Και αγαπούν πολύ τα ζώα. Στις εξωφρενικές web σειρές τους fiddlestixx (μόνο τρία επεισόδια – φωτό) πρωταγωνιστεί ένας πίθηκος και τα φοβερά αδέρφια. Δεν περιγράφεται, μπαίνετε και το βλέπετε με δική σας ευθύνη. Εξωφρενικό!
Festival: www.filmfestival.gr
Οσο και να το έχουμε γράψει κατά κόρον:, δεν μπορούμε παρά να το επαναλάβουμε: Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης είναι ο αγαπημένος και ο πρώτος προορισμός της άνοιξης. Ισως και γιατί υπάρχει σαφώς λιγότερος κόσμος και φασαρία και περισσότερος χρόνος για να ασχοληθείς με τις ίδιες τις ταινίες. Φέτος, μετά την πανηγυρική δέκατη χρονιά του, το φεστιβάλ εμφανίζεται σαφώς πιο χαμηλότονο και με έμφαση όχι τόσο στα πρόσωπα όσο σε ολόκληρες κινηματογραφίες και γεωγραφικές περιοχές. Με πρώτη την Αφρική που έχει την τιμητική της και μας καλεί να την ανακαλύψουμε και μέσα από τα ντοκιμαντέρ που γυρίζονται εκεί, κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες. Ακολουθούν η Αυστρία και το Μεξικό από όπου τα τελευταία χρόνια μας έρχονται μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα δείγματα του είδους. Δε λείπουν βέβαια τα πρόσωπα, όπως αυτά του Ελβετού Στέφαν Σβίτερτ με τα μουσικά του ντοκιμαντέρ και του δικού μας Φώτου Λαμπρινού. Ανάμεσα στις καινοτομίες κι ένα ειδικό τμήμα με δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ, σε μια εποχή που τα τείχη ανάμεσα σε μυθοπλασία και ντοκιμαντέρ έχουν εξαφανιστεί. Στις παράλληλες εκδηλώσεις ξεχωρίζουν δύο εκθέσεις φωτογραφίας του Μπαμπάκ Σαλαρί και της Βάσιας Πελεγράτη καθώς και μια έκθεση με σκίτσα του Τουρχάν Σελτσούκ. Οσο για τίτλους σημειώστε το πολυβραβευμένο «Dear Ζachary», «Rough Αunties» της Κιμ Λοντζινότο, το «Βetrayal» της Ελεν Κούρας και από τις ελληνικές συμμετοχές την καινούργια ταινία του Απόστολου Καρακάση.
Βlogger: filmjourney.weblogger.com
Δεν θα μαθαίναμε ποτέ ίσως την ύπαρξη του συγκεκριμένου blog, αν δεν έπεφτε στα χέρια μας η ανασκόπηση της χρονιάς για τον Ρόμπερτ Κέλερ του Variety, διακεκριμένου κριτικού και αισιόδοξου ανθρώπου που, αντί να γκρινιάζει (όπως κάνουν οι δικές μας Κασσάνδρες), παραθέτει δεκάδες ταινίες που αγάπησε πέρσι από κάθε γωνιά της γης. Μεταξύ αυτών και η «Διόρθωση» του Θάνου Αναστόπουλου. Το blog που φιλοξενούσε το κείμενο έχει τον όμορφο τίτλο filmjourney, ο εμπνευστής του είναι ο Νταγκ Κάμινγκς και μετράει για την ώρα σχεδόν έξι χρόνια παρουσίας. Κεντρικός του πυρήνας, τι άλλο από το σινεμά του δημιουργού το οποίο και υπηρετεί με συγκινητική αφοσίωση και φιλοξενώντας συχνά τις ηλεκτρονικές πένες σημαντικών ονομάτων. Κείμενα για σκηνοθέτες όπως ο Οζου, ο Μπρεσόν και ο Ντράγιερ πάνε χέρι χέρι με την επικαιρότητα και το ρεπορτάζ από φεστιβάλ ή τις νέες κυκλοφορίες σε DVD. Αξιοποιήστε πάντως και τα πολύ καλά links που προσφέρει.
Blogger 2: edendale.typepad.com
Συγκαταλέγεται εδώ και καιρό στα πιο δημοφιλή και, το σημαντικότερο, στα πιο πολυδιαβασμένα blog που ασχολούνται με το ντοκιμαντέρ. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι υπογράφεται από έναν διακεκριμένο, παρά το νεαρό της ηλικίας του, σκηνοθέτη τον Ατζ Σνακ, δημιουργό δύο από τα πιο γνωστικά μουσικά ντοκιμαντέρ των τελευταίων χρόνων: το «Αbout Α Son» για τον Κερτ Κομπέιν και το «Gigantic: Α Tale Of Two Johns» για τους They Might Be Giants. Στο blog ανεβαίνει καθημερινά ό,τι πιο σημαντικό συμβαίνει στον χώρο του ντοκιμαντέρ με έμφαση βέβαια τις ΗΠΑ, ανταποκρίσεις από όλα τα μεγάλα φεστιβάλ του είδους και συνεντεύξεις. Περιμένουμε με αγωνία το νέο του σχέδιο «Convention» που αποτελεί και το ντεμπούτο του στον χώρο της μυθοπλασίας.
