Από τον Λευτέρη Αδαμίδη
Ακούω ήδη τις πρώτες ενστάσεις. Πώς σου ήρθε να γράψεις τώρα για τον Πολ Σρέιντερ; Δεν είμαστε στη δεκαετία του 70, ο άνθρωπος δεν έχει σταυρώσει χρόνια καλή ταινία (τα «Κρυφά Πάθη» του 2002 ήταν η τελευταία αναλαμπή) ή έστω να γράψει ένα σενάριο της προκοπής. Από την άλλη υπάρχει μια πολύ καλή αφορμή επικαιρότητας που είναι η δημιουργία του προσωπικού του site το οποίο περιττό να πούμε ότι «φυσάει» για λόγους που θα δούμε παρακάτω. Στο κάτω κάτω για το web γράφουμε εδώ, δεν κάνουμε κριτική. Υπάρχει όμως και άλλος λόγος που δεν είναι παρά η ευχάριστη επιστροφή στη δεκαετία του 70 και ίσως και πιο πίσω. Εκεί που ο Σρέιντερ όχι μόνο υπέγραφε το σενάριο του «Ταξιτζή», αλλά ετοιμαζόταν να σκηνοθετήσει το «Επάγγελμα Ζιγκολό» και μας έδινε και μια σειρά από φοβερά κείμενα κινηματογραφικής θεωρίας. Οπως τα κείμενά του από το 1965 για τον «Λόγο» του Καρλ Ντράγιερ και το «Λος Ολβιδάδος» του Μπουνιουέλ που υπάρχουν εδώ σε pdf μορφή όπως δημοσιεύτηκαν τότε! Να το πούμε ότι ο βασανισμένος καθολικός Σρέιντερ υπήρξε και σπουδαίος γραφιάς και μας έχει δώσει μερικά μνημειώδη κείμενα όπως πρώτη και καλύτερη η ανάλυση του για το σινεμά των Μπρεσόν-Ντράγιερ-Οζου (δικιά του η τολμηρή ενοποίηση) που ο ίδιος το ονόμασε «υπερβατικό» ή σινεμά της υπέρβασης. Η συλλογή κειμένων είναι τεράστια και η δουλειά υποδειγματική σε σημείο που το κομμάτι που αφορά το έργο του ως σκηνοθέτη να περνάει σχεδόν στα ψιλά. Μπράβο είναι το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς.
Η πηγή: www.movingimagesource.us
Σύμφωνα με το μότο του πρόκειται για ένα ζωντανό μουσείο της κινούμενης εικόνας. Προσοχή λοιπόν στο «ζωντανό», αφού το Moving Image Source συγκεντρώνει ένα ημερολόγιο κινηματογραφικών αφιερωμάτων που τρέχουν σε όλες τις σοβαρές χώρες του πλανήτη. Από τη Νέα Υόρκη ως τη Βαρκελώνη και τη Μόσχα και πίσω στη Σιγκαπούρη, αλλά χωρίς ενδιάμεση στάση, φυσικά, στην Ελλάδα. Συγκεντρώνει, παράλληλα, άρθρα από πένες επιπέδου Τζόναθαν Ρόζενμπαουμ και Τομ Τσάριτι και έναν οδηγό με on-line πηγές ακαδημαϊκού επιπέδου. Οσοι αισθάνονται εκτός από πολίτες, και θεατές του κόσμου, επιβάλλεται να το έχουν στην ατζέντα τους.
Festival www.pardo.ch
Σε παράξενο κλίμα θα διεξαχθεί το φετινό 61ο Διεθνες Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο από τις 6 έως τις 16 Αυγούστου. Λίγους μήνες πριν ο διευθυντής του, Φρεντερίκ Μερ, ανακοίνωσε ότι θα παραμείνει στο πόστο του μέχρι και το 2009 και μετά πάει για άλλα. Βέβαια εδώ είναι Ελβετία και το ψυχρό αίμα βοηθά να ξεπεραστούν όλα με τρόπο αναίμακτο. Αν προσθέσει όμως κανείς και τον αδυσώπητο συναγωνισμό των καλοκαιρινών-φθινοπωρινών φεστιβάλ και βάλει μαζί και την κρίση του Λοκάρνο ως θέρετρου, το κοκτέιλ δεν είναι και το καλύτερο. Οπως και να έχει όμως και φέτος τουλάχιστον το γκλάμουρ δεν θα λείψει από τη μεγαλοπρεπή Πιάτσα Γκράντε, ειδικά όταν μια μεγάλη κυρία όπως η Αντζέλικα Χιούστον θα παραλάβει τη Χρυσή Λεοπάρδαλη για το σύνολο της καριέρας και θα παρακολουθήσει την διεθνή πρεμιέρα του «Choke». Και όσο για τα αφιερώματα δεν πάμε και άσχημα αφού τιμώμενα πρόσωπα είναι ο Νάνι Μορέτι με τον τριπλό ρόλο του σκηνοθέτη, παραγωγού και ηθοποιού, ο Αμος Γκιτάι και η παραγωγός Κριστίν Βασόν. Οσο για την κριτική επιτροπή φιλοξενεί φέτος μεταξύ άλλων τον Ιταλό σκηνοθέτη Πάολο Σορεντίνο, την παραγωγό του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, Μπέρθα Ναβάρο, και τον περσινό νικητή Μασαχίρο Κομπαγιάσι. Τέλος, το επιτυχημένο τμήμα προώθησης συμπαραγωγών Open Doors φέτος είναι αφιερωμένο, καθόλου τυχαία, στην καλπάζουσα λατινοαμερικάνικη παραγωγή με 12 ολοκαίνουργια πρότζεκτ.
Σταν Γουίνστον www.stanwinstonstudio.cοm
Από τις μεγαλύτερες και πλέον ξαφνικές απώλειες του καλοκαιριού ήταν αυτή του αξεπέραστου Σταν Γουίνστον, ενός από τους μεγαλύτερους δημιουργούς ειδικών εφέ όλων των εποχών. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, τον «Εξολοθρευτή», τα «Τζουράσικ Παρκ», την «Τεχνητή Νοημοσύνη», το φετινό «Ιron Μan» και τον τελευταίο «Ιντιάνα Τζόουνς» Να θυμηθεί μήπως τα τρία Οσκαρ και τις άλλες έξι υποψηφιότητες; Από τις μελλοντικές του δουλειές απλά να αναφέρουμε το «Αvatar» του Τζέιμς Κάμερον και το «Shutter Ιsland» του Μάρτιν Σκορσέζε. Ο Γουίνστον είναι πια παρελθόν, το στούντιό του είναι όμως ακόμη εδώ μαζί και πολλά από τα πλάσματα που ο ίδιος έπλασε. Αξίζει να κάνετε το tour έστω και εικονικά μέσα από ένα site-διαφήμιση στην τέχνη αυτού του σπουδαίου μάστορα.
Ρaul Arthur www.cineaste.com
Δεν έχουμε σκοπό η στήλη σε λίγο αντί για Planet.com να λέγεται obituaries, αλλά επιτρέψτε μου την αναφορά σε άλλη μια πρόσφατη απώλεια, αυτή τη φορά από τον βρισκόμενο στο στόχαστρο εσχάτως χώρο της κριτικής. Δεν ξέρω πόσοι γνωρίζετε τον Πολ Αρθουρ ή έχετε πέσει πάνω σε κάποιο από τα κείμενά του στα περιοδικά Cineaste και Film Comment όπου αρθρογραφούσε, με ειδικότητα κυρίως στο ντοκιμαντέρ και την avant garde. Ο Αρθουρ ανήκει σε μια γενιά κριτικών που φαίνεται να χάνεται και να αναζητά αγωνιωδώς συνεχιστές. Κριτικών που έβλεπαν τη γραφή για μια ταινία ως ερωτική εξομολόγηση προς το αντικείμενο του πόθου τους και όχι ως επίδειξη λεκτικών ακροβατισμών και επίδειξη hype τσιτάτων. Το Cineaste πέρα από ένα αποχαιρετιστήριο συγκινητικό κείμενο δημοσιεύει στο site του τρία δείγματα της υπέροχης γραφής του: τις κριτικές για το «Ερωτική Επιθυμία» και το «Συλλαμβάνοντας Τους Φρίντμαν» κι ένα κείμενο για την κυκλοφορία του εκπληκτικού box set, Unseen Cinema, μιας εκπληκτικής συλλογής με χαμένα αριστουργήματα της κινηματογραφικής πρωτοπορίας. Υποκλινόμαστε.
Ταινία – Γεγονός www.waltzwithbashir.com
Η δικιά μας Κωνσταντίνα Βούλγαρη το ήθελε Σεντιμεντάλ, ο Αρι Φόλμαν πάλι διάλεξε να το χορέψει βίαια με τον Μπασίρ, τον δολοφονημένο χριστιανό Πρόεδρο του Λιβάνου και διάλεξε για «πίστα» τον αιματηρό πόλεμο στο Λίβανο το 1982. Το κυριότερο όμως είναι ότι διάλεξε το animation για να διηγηθεί αυτή την (και) προσωπική ιστορία του. Δείγμα της εκπληκτικής όσο και εξόχως σκοτεινής εικονογραφίας του αποτελεί και η επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας με εντυπωσιακά σχεδιασμένο μενού και βέβαια με τρέιλερ, teasers και άλλα κλιπ και φυσικά πάρα πολλά καρέ που θα σας δώσουν έστω και φευγαλέα μια γεύση από τις παράξενες εικόνες του Φόλμαν εν αναμονή της εξόδου του «Waltz With Βashir» στις ελληνικές αίθουσες προς το τέλος της χρονιάς.
