Ένας μετρημένος, ήσυχος και ευγενικός καθηγητής, μεσήλικας και βάλε, δέχεται απρόσμενα το φλερτ νεότερης και όμορφης φοιτήτριάς του, με την οποία και κλείνει ένα πολλά υποσχόμενο ραντεβού. Για να φανεί… αντάξιος της περίστασης προμηθεύεται ένα 'μαγικό' χάπι από το φαρμακείο αλλά τα πράγματα δεν πάνε όπως τα προγραμματίζει….
Ο απολαυστικός Ερρίκος Λίτσης λάμπει στο διασκεδαστικό «Κοφ’το», τη μικρού μήκους ταινία του Βασίλη Καλαμάκη, που βραβεύτηκε στο περσινό φεστιβάλ της Δράμας και προβλήθηκε στο φετινό Athens Open Air Film Festival. Η ευτυχής συνεργασία σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή, όμως, και οι περιπέτειες του δύσμοιρου Αλέκου δεν έχουν ακόμη τελειώσει: μετά την ζεστή υποδοχή όπου κι αν έχει προβληθεί, οι συντελεστές προετοιμάζουν η μεγάλου μήκους εκδοχή της ταινίας. Μιλήσαμε στον σκηνοθέτη Βασίλη Καλαμάκη για την δημιουργία της ταινίας, τη συνεργασία του με τον Ερρίκο Λίτση αλλά και την κατάσταση της μικρού μήκους ταινίας στο σημερινό ελληνικό σινεμά.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την ταινία; Ξεκίνησε με μια εικόνα, μια στιγμή της ιστορίας ή τον κεντρικό ήρωα ίσως;
Η βασική ιδέα και η πρώτη γραφή του σεναρίου ανήκει στον Άγγελο Κυρίτση, φίλο συγγραφέα και σεναριογράφο, τον οποίο γνώρισα το 2008 σε σεμινάρια γραφής σεναρίου. Μου είχε αναφέρει από τότε την ιδέα και ένα πρώτο draft και μου άρεσε από την αρχή. Αλλά δεν είχε μπει ποτέ το μικρόβιο της κωμωδίας μέσα μου-σε δημιουργική βάση πάντα. Και έφτασε το 2010 λοιπόν, να πρέπει να αποφασίσω τι σενάριο θα καταθέσω για το πτυχίο Bachelor στη σχολή σκηνοθεσίας που σπούδασα. Με την προτροπή του καθηγητή και μέντορά μου, Ευθύμιου Χατζή, αποφάσισα να κάνω για πρώτη φορά κωμωδία. Η ιστορία του Άγγελου ήρθε ξανά στο προσκήνιο, και όλα πήραν τον δρόμο τους.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία της ταινίας; Το στάδιο του σεναρίου, τα γυρίσματα, το μοντάζ και η ολοκλήρωση της ταινίας;
Το σενάριο στο μεγαλύτερο μέρος του υπήρχε έτοιμο. Γράφτηκαν κάποιες παραπάνω σκηνές και μεταμορφώθηκαν κάποιες άλλες, αλλά ήταν μια πολύ ευχάριστη διαδικασία, καθώς έλαβε χώρα κυρίως στις πρόβες. Εκεί βοήθησε πολύ ο αυθορμητισμός και η εμπειρία του Ερρίκου. Το ίδιο ευχάριστη ήταν και η περίοδος του post production, καθώς όλοι οι συνεργάτες ήταν επαγγελματίες και όλα πήγαν «ρολόι».
Αυτό λοιπόν που είχε την μεγαλύτερη δυσκολία, θα μπορούσα να πω πως ήταν τα γυρίσματα: από την πρώτη κιόλας ημέρα, διαπίστωσα πως είχα υποτιμήσει το πρότζεκτ. Το απίστευτο με τα γυρίσματα, είναι πως ξαφνικά η ιδέα που έγινε σενάριο τώρα παίρνει σάρκα και οστά. Αποκτά δική της οντότητα, χαρακτήρα και απαιτήσεις. Η γέννηση έχει ξεκινήσει, και κατά την δική μου ταπεινή γνώμη, μόνο ο εγωισμός του σκηνοθέτη μπορεί να ανακόψει αυτή την πορεία. Έτσι λοιπόν υπήρξε μια υπέρβαση στις ημέρες γυρισμάτων, και από πέντε ημέρες πήγαμε στις επτά. Αλλά ευτυχώς όλα πήγαν καλά, και πάντα με την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν όλοι μου οι συνεργάτες.
Μίλησέ μας για την συνεργασία σου με τον Ερρίκο Λίτση: γιατί τον επέλεξες και τι έφερε στο ρόλο;
Ερρίκος Λίτσης… ο άνθρωπος χαμαιλέων. Τι να πεις για έναν ηθοποιό που δεν φοβάται να τσαλακωθεί; Το μόνο που μπορώ να πω είναι respect..
Η συνεργασία μας ήταν πάρα πολύ καλή. Μετά από τις ταινίες του Οικονομίδη και τις ταινίες μικρού μήκους «Ο σκύλος» του Λαμπότ και το «Ο Μάριος και το κοράκι» του Μπουγιούκα, ανυπομονούσα πραγματικά να τον γνωρίσω προσωπικά και να συνεργαστούμε.
Ήταν η πρώτη προσπάθεια σε επίπεδο κωμωδίας και για τους δυο μας, και βάλαμε αυτό το κοινό στοίχημα από την πρώτη μέρα. Δουλέψαμε αρκετά με τους διαλόγους και στις πρόβες, ώστε να βρούμε τις σωστές αναλογίες και τα συστατικά για την γέννηση του κεντρικού ήρωα της ταινίας.
Ο Ερρίκος πίστεψε στο σενάριο, ρίσκαρε να εκτεθεί μαζί με έναν νέο σκηνοθέτη, κατέκτησε με δουλειά τον χαρακτήρα, συνέβαλλε απεριόριστα στην προπαραγωγή, πέρασε καλά με όλους τους συνεργάτες, απόλαυσε την όλη διαδικασία, και όλα αυτά μαζί τα εισπράττει ο θεατής βλέποντάς τον. Γενικά πιστεύω πως ότι συμβαίνει πίσω από τις κάμερες, κατά έναν μαγικό τρόπο περνά υποσυνείδητα και μπροστά από αυτές.
Έχουν βοηθήσει ή γενικά επηρεάσει, πιστεύεις, οι πρόσφατες επιτυχίες των ελληνικών ταινιών σε φεστιβάλ του εξωτερικού και την παραγωγή των μικρού μήκους;
Σαφώς και οι επιτυχίες των Ελληνικών ταινιών στο εξωτερικό έχουν επηρεάσει την εγχώρια παραγωγή. Όχι μόνο των μικρού μήκους αλλά και των μεγάλου μήκους. Αυτό που διαπιστώνω όταν συμπεριφέρομαι σαν παρατηρητής, είναι πως 'βράζει ο τόπος'! Μια νέα γενιά δημιουργών έρχεται που θα κάνει απίστευτα πράγματα. Και θέλω να πιστεύω, πως με την βοήθεια αυτών των παιδιών, θα υπάρξει στο εγγύς μέλλον έστω μια υποτυπώδης κινηματογραφική βιομηχανία και στην Ελλάδα επιτέλους. Είναι κρίμα να εξάγουμε μυαλά και ταλέντα επειδή απλά κανένας δεν ενδιαφέρεται.
Διαπιστώνεις κάποιο μεγαλύτερο ενδιαφέρον είτε όσον αφορά την χρηματική υποστήριξη ή την υποδοχή των ταινιών από τους ανθρώπους του χώρου και τα φεστιβάλ;
Χρηματική υποστήριξη-Υποδοχή, σκορ 0-1. Σημειώσατε 2.
Το μόνο που έχει μείνει όρθιο είναι η ΕΡΤ με το πρόγραμμα Μικροφίλμ. Από εκεί και πέρα να είναι καλά οι γονείς των παιδιών που συμμερίζονται την τρέλα τους και τους σπονσοράρουν μέχρι να αδειάσει η τσέπη. Από εκεί και πέρα σχεδόν όλες οι δουλειές γίνονται με την καλή θέληση και την βοήθεια φίλων, γνωστών, ηθοποιών και τεχνικών που αγαπούν τον κινηματογράφο.
Δεν είναι λίγοι οι επαγγελματίες που βοηθούν αφιλοκερδώς νέα παιδιά και τους αξίζουν συγχαρητήρια πραγματικά.
Υποδοχή ναι, υπάρχει. Το κοινό εκπαιδεύεται συνεχώς με αυξανόμενο ρυθμό στις ταινίες μικρού μήκους, και όλο ξεπετιούνται νέα φεστιβάλ σε όλη τη χώρα. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει τόσο μεγάλη προσφορά από ταινίες, όσο και μεγάλη ζήτηση από το κοινό. Ούτως ή άλλως, ο σημαντικότερος τρόπος για να επικοινωνήσει με το κοινό μια μικρού μήκους, είναι τα πρώτα τα φεστιβάλ, και μετά το διαδύκτιο.
Τώρα για τους επαγγελματίες του χώρου, τολμώ, ταπεινά πάντα, να πω, πως έχουν ένα τεράστιο 'οπλοστάσιο' στη διάθεσή τους με τις μικρού μήκους, και εξακολουθούν να 'πολεμούν' με το πεζικό γιατί νιώθουν πιο σίγουροι. Στο εξωτερικό έχουν αναδειχθεί στον κινηματογράφο γενιές ολόκληρες που τις ανακάλυψαν επαγγελματίες και παραγωγοί του χώρου, από τις ταινίες μικρού μήκους που είχαν κάνει. Ελπίζω κάποια στιγμή να συμβεί και στη χώρα μας αυτό.
Ποια είναι τα επόμενα πλάνα σου; Είναι μια μεγάλου μήκους ταινία ή μια δουλειά στην Ελλάδα μέσα σε αυτά;
Είχα την τύχη να γνωρίσω αρκετούς ανθρώπους του χώρου στο εξωτερικό, με τα ταξίδια που μου χάρισε αυτή η ταινία μικρού μήκους. Όλες οι συζητήσεις, με όλους τους παραγωγούς, κριτικούς, καθηγητές πανεπιστημίων κινηματογράφου, ανεξάρτητα από την χώρα, κατέληγαν στο ίδιο συμπέρασμα και συμβουλή. Να βασιστώ στην μικρού μήκους και να κάνω το μεγάλο βήμα για την κινηματογραφική μεταφορά της σε μεγάλου μήκους. Σε αυτό το κλίμα λοιπόν κινούμαστε τώρα. Το σενάριο για την κινηματογραφική μεταφορά του 'Κόφ'το' είναι έτοιμο, και με το καλό από Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει η προετοιμασία και η προπαρασκευή γαι τα γυρίσματα στο 2013. Και καλή μας τύχη!
Για όποιον έχει τυχόν απορία, δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω την ταινία χωρίς τον Ερρίκο Λίτση…σε νέες περιπέτειες.
