Παρόλο που το αμερικανικό σινεμά φημίζεται για τις εκρηκτικές ταινίες δράσης του, η αλήθεια είναι ότι όταν πρόκειται για εξωπραγματικές δόσεις αδρεναλίνης ελάχιστα μπορεί να συναγωνιστεί σε ευρηματικότητα, μεγαλοπρέπεια και σκηνοθετική βιρτουοζιτέ τους Ασιάτες δημιουργούς του είδους – είτε πρόκειται για τις αιθέρια χορογραφημένες ταινίες πολεμικών τεχνών είτε για τα σύγχρονα, υπερβίαια έπη γκανγκστερικού αιματοκυλίσματος.
Με αφορμή την περιπέτεια-έκπληξη της χρονιάς, το καταιγιστικό «Επιχείρηση: Χάος» («The Raid: Redemption») από την Ινδονησία, θυμόμαστε μερικές από τις πιο εκκεντρικές ταινίες δράσης made in Asia. Γιατί μπορεί ο σκηνοθέτης του, Γκάρεθ Έβανς, να είναι από την Ουαλία, αλλά το «The Raid: Redemption» βαδίζει ξεκάθαρα στα χνάρια των πιο σκληροπυρηνικών ασιατικών παραγωγών, που δεκαετίες τώρα κατορθώνουν να κάνουν τους απανταχού φαν του είδους να τρίβουν τα μάτια τους.
Ong-Bak: The Thai Warrior (2003) του Πράτσια Πινκάου
Η ηχηρή συνεισφορά της Ταϊλάνδης στο παγκόσμιο σινεμά πολεμικών τεχνών αποτελεί μία σπάνια κινηματογραφική ανάδειξη της τέχνης του Μουάι Τάι, ενώ την ίδια στιγμή μάς σύστησε τον Τόνι Τζάα, έναν άξιο διάδοχο του Μπρους Λι. Ένας χαρισματικός κασκαντέρ που πραγματοποιεί ο ίδιος ακόμα και τις πιο επικίνδυνες σκηνές του χωρίς καμία υποστήριξη ειδικών εφέ, ο Τζάα κατάφερε να μετατρέψει την αφελή πλοκή σε ένα υπερθέαμα απενοχοποιημένης διασκέδασης που γνώρισε δύο συνέχειες (σε συν- σκηνοθεσία μάλιστα του ίδιου).
Versus (2000) του Ρουέι Κιταμούρα
Αδίστακτοι μαφιόζοι γιακούζα και ζόμπι ξεπαρταλιάζονται στο Δάσος της Αναγέννησης, μονομαχώντας με κάθε πιθανό τρόπο και συνδυασμό γύρω από τη μυστηριώδη 444η πύλη (από τις 666!) προς τον άλλο κόσμο. Μην προσπαθείτε να βγάλετε νόημα: το στυλ ΕΙΝΑΙ η ουσία σε αυτό το φρενήρες, ιαπωνικό γαϊτανάκι εξωφρενικής δράσης. Ένα στυλιζαρισμένο, υπερκινητικό μείγμα κινηματογραφικών ειδών και manga αλλοφροσύνης, ικανό να προκαλέσει ημικρανία, όπου το «Evil Dead» συναντά το «Matrix» και τα κεφάλια εκσφενδονίζονται προς κάθε κατεύθυνση λούζοντας με κουβάδες αίματος την οθόνη.
Intimate Confessions of a Chinese Courtesan (1972) του Γιούεν Τσορ
Σε μία από τις πιο απολαυστικές ταινίες πολεμικών τεχνών παραγωγής των διάσημων αδελφών Shaw από το Χονγκ Κονγκ (υπεύθυνων για θρυλικές ταινίες του είδους, όπως το «The 36th Chamber Of Shaolin»), πόρνη περιωπής δολοπλοκεί εναντίον σατανικής Μαντάμ και αναζητά εκδίκηση από όσους την κύλησαν στο βούρκο, με φονικές καρατιές από το κοφτερό της μανικιούρ! Σπλάτερ ακρωτηριασμοί, σαδιστικό σεξ και λεσβιακός ερωτισμός προσθέτουν πόντους στο εξεζητημένο σύνολο. Ladies do it better!
Hard-Boiled (1992) του Τζον Γου
Μπορείτε να αντικαταστήσετε τον παραπάνω τίτλο με οποιοδήποτε από τα «A Better Tomorrow» (1986) και «The Killer» (1989) προκειμένου να απολαύσετε θεαματικές αναμετρήσεις μεταξύ εκτροχιασμένη μπατσαρίας και αδίστακτου υποκόσμου σε έναν ανεπανάληπτο συνδυασμό ποιητικής βίας, γεμάτου από slow motion ξεπουπουλιασμένων πτηνών και ξέφρενα πιστολίδια. Ωστόσο, η συγκεκριμένη ταινία περιλαμβάνει ως μπόνους τη σκηνή ανθολογίας με τον Τσόου Γιουν-φατ να προσπαθεί να φυγαδεύσει ανύποπτα νεογέννητα από το μαιευτήριο εν μέσω μίας καταιγιστικής βροχής από σφαίρες. Διόλου τυχαία ο Τζον Γου θα άφηνε λίγο αργότερα το Χονγκ Κονγκ για να μετακομίσει στο Χόλιγουντ, όπου θα έκανε τα μούτρα κρέας στους Τζον Τραβόλτα και Νίκολας Κέιτζ με το «Face/Off» (1997).
Enter the Dragon (1973) του Ρόμπερτ Κλάουζ
Αν και στο τιμόνι της σκηνοθεσίας βρίσκεται ένας δυτικός, το «Enter the Dragon» αποτελεί το αποκορύφωμα της δημοτικότητας του θρυλικού Μπρους Λι, ένα cult συνονθύλευμα κουνγκ φου υπερθεάματος, κατασκοπίας, και blaxploitation, με εξωτικό περιτύλιγμα και διεθνές καστ, που αναδεικνύει ιδανικά το αιλουροειδές σώμα και τη χαρισματική παρουσία του. Highlight η φαντασμαγορική, αποπροσανατολιστική σεκάνς με τους καθρέφτες, παραλλαγή της αντίστοιχης κλασικής σκηνής από το «The Lady from Shanghai» του Όρσον Ουέλς. Η πρώτη αυτή αγγλόφωνη ερμηνεία του Λι προοριζόταν να του ανοίξει τις πόρτες της διεθνούς κινηματογραφικής βιομηχανίας, όμως ο πρόωρος θάνατός του σύντομα θα έβαζε τέρμα στην ανοδική του καριέρα.
