Στο τοροντο φέτος κυριάρχησε ο καλώς εννοούμενος αντιαμερικανισμός και η αληθινή έκπληξη ήρθε τελικά από το μακρινό Καζακστάν…
ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΔΑΜΙΔΗ
Από εκεί ξεκινά ο Μποράτ, ρεπόρτερ τοπικού καναλιού, με προορισμό τις ΗΠΑ και στόχο να αντλήσει αμερικανικά διδάγματα για το «απολίτιστο» Καζακστάν. Ο λόγος για το εξωφρενικά αστείο Borat του Λάρι Τσαρλς, mockumentary-όχημα της νέας περσόνα του Ali G και ξεδιάντροπη επίθεση απέναντι σε κάθε είδους πολιτική ορθότητα. Το Borat συμπληρώνει το παζλ μιας σειράς ταινιών που απηχούν μια διογκούμενη ανησυχία για τον αμερικανικό νεοσυντηρητισμό. Οπως το ανεπιτυχές Death Of Α President (D.O.A.P.), έτερο mockumentary, με ένα σενάριο για την επαύριον της δολοφονίας Μπους ή το εύστοχο Dixie Chicks: Shut Up And Sing της Μπάρμπαρα Κοπλ, ντοκιμαντέρ για την προσπάθεια φίμωσης του θηλυκού σούπερ γκρουπ που δήλωσε ότι ντρέπεται γιατί κατάγεται από την ίδια πολιτεία με τον Αμερικανό πρόεδρο. Κι ακόμα το Lake Of Fire του Τόνι Κέι (Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας), συγκλονιστικό ντοκουμέντο για το θρησκευτικό φανατισμό και τις εκτρώσεις στις ΗΠΑ.
Ευτυχώς υπήρξαν και οι πιο ανακουφιστικές στιγμές, όπως το ραφινάτο For Your Consideration του Κρίστοφερ Γκεστ μια εκ των έσω σκιαγράφηση του μικρόκοσμου μια μικρής ανεξάρτητης παραγωγής που φτάνει στα Οσκαρ και το Little Children του Τοντ Φιλντ (Μυστικά Της Κρεβατοκάμαρας), που λογικά θα στείλει την Κέιτ Γουίνσλετ στην οσκαρική πεντάδα. Εκεί που δύσκολα θα φτάσει το Ολοι Οι Ανθρωποι Του Βασιλιά που δικαίως χτυπήθηκε από τους κριτικούς.
Εκτός ΗΠΑ, σχεδόν τίποτε καινούργιο, παρά μια αυστηρή επιλογή από τα καλύτερα Βερολίνου, Καννών και Βενετίας. Μοναδικές εξαιρέσεις το δυνατό δράμα Born And Bread του σπουδαίου Αργεντινού Πάμπλο Τραπέρο και το εντυπωσιακό ντεμπούτο της Σάρα Πόλεϊ Away From Her, με ένα δύσκολο θέμα (Αλτσχάιμερ) και ατού μια μεγάλη κυρία ονόματι Τζούλι Κρίστι.
