Έχει πάρει Όσκαρ (περίφημα για ταινία που δεν έλαβε ποτέ διανομή στην προχωρημένη χώρα μας, το «Crazy Heart»), έχει βέβαια και άλλες 6 υποψηφιότητες, έχει SAG, Χρυσή Σφαίρα (δεν είναι βέβαιο ότι πρέπει να τις περιλαμβάνουμε στα σοβαρά βραβεία), δεν εχει τιμηθεί ποτέ από κανένα μεγάλο φεστιβάλ (…), είναι μουσικός, είναι ο Λεμπόφσκι, δουλεύει εδώ και επτά δεκαετίες. Ο Τζεφ Μπρίτζες είναι δικός μας άνθρωπος. Η βράβευσή του είναι δίκαιη – και καθυστερημένη.
Στις 29 Απριλίου, στο Λίνκολν Σέντερ θα λάβει χώρα η 49η βράβευση του θεσμού και ο Μπρίτζες θα παραλάβει το τιμητικό Chaplin Award. Στην διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθούν εδάφια από την δουλειά του, θα παραστούν φίλοι και συνεργάτες, θα μιλήσουν για αυτόν, θα του δώσουν και το βραβείο. Πέρυσι το πήρε η Βαϊόλα Ντέιβις, πρόπερσι η Κέιτ Μπλάνσετ. Σα να μην τα βάζουν με τη σειρά εκεί στο Chaplin Award.
«Ο Τζεφ Μπρίτζες είναι ένας από τους πλέον διακεκριμένους και αγαπητούς ηθοποιούς, του οποίου η δουλειά, η αφοσίωση στην τέχνη και μια ζωή επιτευγμάτων αποδεικνύουν την συνεισφορά του», λέει ο Νταν Στερν, πρόεδρος του ΔΣ στο Film at Lincoln Center. «Είναι τιμή μας να του παραδώσουμε το 49ο Βραβείο Chaplin και ανυπομονούμε να γιορτάσουμε μαζί με αυτόν, την οικογένειά του, τους συνεργάτες του και την κοινότητά μας.»
Να σας πούμε εμείς και πέντε ταινίες του που ίσως δεν έχετε δει και θα σας αρέσουν; Να σας πούμε. Αναζητήστε λοιπόν τα Βρώμικη Πόλη (1972, Τζον Χιούστον), Ο Παγοπώλης Έρχεται (1973, Τζον Φρανκενχάιμερ), Thunderbolt and Lightfoot (1974, Μάικλ Τσιμίνο) – ναι όλοι είχαν μεγάλα σερί στα '70ς – Η Άκρη του Νήματος (1985, Ρίτσαρντ Μαρκάντ) και Κ-Pax (2001, Ίαν Σόφτλι).
Για δωράκι, αναπόφευκτα, λίγος Λεμπόφσκι να πηγαίνει καλά η μέρα.
