Ένα αυτοκίνητο χάνεται στο ηλιοβασίλεμα, μάτια γελάνε, ο «Παλαιστής» δίνει τη μάχη της ζωής του, ο «Μπίλυ» γίνεται χορευτής, μια σβούρα στριφογυρίζει χωρίς σταματημό, η Σαρλότ Γκένσμπουργκ αντικρύζει το τέλος του κόσμου.
Πως θα ήταν οι παραπάνω ταινίες αν δεν είχαν αυτό το τέλος και στη θέση του υπήρχε μια άλλη σκηνή; Η τέχνη του μοντάζ που βάζει τις σκηνές στη σωστή τους θέση, βρίσκει σε αυτό το βίντεο την αποθέωσή του.
Γιατί μια ταινία πρέπει να έχει αρχή, μέση και τέλος. Αν και ο Γκοντάρ επισήμανε πως «δεν είναι απαραίτητο να έχουν αυτή τη σειρά», εντούτοις το φινάλε μιας ταινίας είναι (το πιο) σημαντικό.
