Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ του κόσμου, γιατί όμως δεν είναι τόσο γνωστό; Το ΣΙΝΕΜΑ αναζητά τις κινηματογραφικές ανακαλύψεις και τους εικαστικούς πειραματισμούς του 35ου Φεστιβάλ του Ρότερνταμ.
Από τον Κωνσταντίνο Κοντοβράκη
ΠΟΤΕ; Οι παλιοί θυμούνται τις μέρες που διευθυντής του φεστιβάλ ήταν ο Χούμπερτ Μπαλς και που οι καλεσμένοι φιλοξενούνταν σε ποταμόπλοια, παρέα με τον Φασμπίντερ και τον Κισλόφσκι. Αν επισκεφτείτε σήμερα το φεστιβάλ του Ρότερνταμ, πάντα στα μέσα του μουντού ολλανδικού Ιανουαρίου, μην περιμένετε προφανώς να συναντήσετε τον Χούμπερτ Μπαλς και σίγουρα μην περιμένετε να διαμείνετε σε ποταμόπλοιο. Ο πρώην διευθυντής εξασφάλισε την υστεροφημία του βαπτίζοντας με το όνομά του το μεγαλύτερο ταμείο για τον παγκόσμιο κινηματογράφο, το Hubert Bals Fund, τους Κισλόφκσι και Φασμπίντερ διαδέχονται κάθε χρόνο νέα ταλέντα και οι εγκαταστάσεις του φεστιβάλ είναι σε θέση να φιλοξενήσουν τους χιλιάδες επισκέπτες και τις εκατοντάδες χιλιάδες θεατών, που το καθιστούν με διαφορά το πιο επιτυχημένο φεστιβάλ του κόσμου σε προσέλευση κοινού.
ΓΙΑΤΙ; Πέρα από την αγία τριάδα των φεστιβάλ (Βερολίνο – Κάννες – Βενετία), η κινηματογραφική χρονιά εγκαινιάζεται τον Ιανουάριο στο Ρότερνταμ, όπου οι πάντες συρρέουν για να ανακαλύψουν τα νέα ταλέντα του παγκόσμιου κινηματογράφου (το διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ αφορά μόνο κινηματογραφικά ντεμπούτα), να πάρουν μια πρώτη γεύση της επερχόμενης κινηματογραφικής χρονιάς (αρχές του έτους, δη) και να κλείσουν συμφωνίες με όλους αυτούς που συρρέουν στο CINEMART, την πρώτη και μεγαλύτερη αγορά συμπαραγωγών του κόσμου. Πάνω στο δίπολο «κινηματογραφικοί πειραματισμοί» και «εύστοχη επιχειρηματική δράση», το φεστιβάλ του Ρότερνταμ έχει κατορθώσει να γίνει απαραίτητο στο διεθνή χώρο, καθώς είναι το μόνο μέρος όπου ο άγνωστος πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης από το Περού συναντά τους ισχυρότερους παραγωγούς του κόσμου και όλοι τους το εικαστικό σύμπαν της Σάρα Μόρις, τιμώμενης καλλιτέχνιδoς της φετινής διοργάνωσης!
ΤΙ; Η χρονιά της Αργεντινής φαίνεται να είναι το 2006, καθώς η νοτιοαμερικανική χώρα έχει ήδη 54 ταινίες έτοιμες και δύο από αυτές ξεχώρισαν ήδη στο Ρότερνταμ. Από τη μία το Glue του πρωτοεμφανιζόμενου Αλέξις Ντος Σάντος καταφέρνει να χωρέσει μέσα του εφηβική απόγνωση, σεξουαλικούς πειραματισμούς, σνιφάρισμα κόλλας, Violent Femmes και πολλά φιλιά με γλώσσα σε ένα απομονωμένο χωριό της Παταγονίας, όπου ένας πιτσιρικάς ονειρεύεται α) να αποδράσει, β) να γίνει ροκ σταρ και γ) να κάνει σεξ (με τον κολλητό ή την κολλητή όμως;). Σε άλλο τόνο, αργό, παρατηρητικό και ευαίσθητο το 4 Mujeres Descalzas (4 Ξυπόλητες Γυναίκες) του Σαντιάγο Λόζα (Extrano) αποτελεί την εξ Αργεντινής σοφιστικέ εκδοχή του «Νοικοκυρές Σε Απόγνωση». Τέσσερις γυναίκες συγκατοικούν σε ένα διαμέρισμα και οι φιλοδοξίες, ο φόβος της καθημερινότητας, οι απώλειες και τα όνειρα αναπνέουν στην ατμόσφαιρα ενός καυτού καλοκαιριού. Οι ΗΠΑ δώσανε το «παρών» με το ήσυχο και λυρικό Old Joy, για δύο παιδικούς φίλους που η ζωή τους έχει απομακρύνει (VPRO Tiger Award), και για το τέλος κρατάμε το video της αμερικανίδας Σάρα Μόρις Los Angeles για την ημέρα των Οσκαρ, τους σταρ, τα botox, τις κάμερες και τα media στο γνωστό μινιμαλιστικό ύφος της καλλιτέχνιδoς.
ΠΟΣΟ; 358.000 θεατές, 2.814 καλεσμένοι και συνολικό κέρδος 1.250.000 ευρώ σε πωλήσεις εισιτηρίων δεν είναι απλά εντυπωσιακοί αριθμοί, αλλά καθρεφτίζουν την αίσθηση ότι, σε αντίθεση με άλλα φεστιβάλ, το Ρότερνταμ είναι ένα μεγάλο γεγονός που δεν αφορά αποκλειστικά τους επαγγελματίες του χώρου αλλά ένα γιγάντιο σινεφίλ κοινό που, έστω κι αν δεν μένει με τον Κισλόφσκι στο ποταμόπλοιο, σίγουρα θα τρακάρει τον Τέρι Γκίλιαμ σε κάποιο πάρτι -ανοιχτό στο κοινό, βεβαίως.
τα βραβεία
ΒΡΑΒΕΙΟ VPRO TIGER
Walking On The Wild Side (Lai Xiao Zi)
του Χαν Τζιε (Κίνα)
Τhe Dog Pound (La Perrera) του Μανουέλ Νέτο Ζας (Ουρουγουάη/Αργεντινή /Ισπανία)
Οld Joy της Κέλι Ράισαρντ (ΗΠΑ)
ΒΡΑΒΕΙΟ FIPRESCI
Madeinusa της Κλαούντια Λιόσα (Περού/Ισπανία)
ΒΡΑΒΕΙΟ KOINOY
Eden του Μίκαελ Χόφμαν (Γερμανία/Ελβετία )
