Αν νομίζατε ότι οι εποχές που Ευρωπαίες σταρ σαν τη Σοφία Λόρεν ή την Ινγκριντ Μπέργκμαν έκαναν το μεγάλο βήμα προς το Χόλιγουντ έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, η Πενέλοπι Κρουζ Κρουζ ήρθε για να σας διαψεύσει. Ο ρόλος της στο Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι είναι μια ακόμη απόδειξη της συνεχώς ανερχόμενης πορείας της. Αν δεν μας πιστεύετε ρωτήστε και τον Τομ Κρουζ. . .
Η ηρωίδα που υποδύεστε, η Πελαγία, ζει – έστω και με προβλήματα – έναν παραμυθένιο έρωτα στο φιλμ. Νομίζετε ότι ένας τέτοιος έρωτας υπάρχει και εκτός οθόνης;
Οταν ήμουν μικρή μπορεί να πίστευα στα παραμύθια, από τότε όμως έχω γίνει πολύ πιο σκεπτικίστρια γιατί έχω αντιληφθεί πόσο δύσκολες και μπερδεμένες είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Παρ όλα αυτά πιστεύω πως ο έρωτας λειτουργεί, η αληθινή αγάπη υπάρχει.
Εχετε στο μυαλό σας κάτι σαν τον ιδανικό άντρα;
Οχι. Στη ζωή μου έχω εκπλαγεί τόσες φορές από τις επιλογές μου, από τους ανθρώπους που βρήκα γοητευτικούς ενώ δεν θα το περίμενα, οπότε έχω αποφασίσει να μην έχω καμιά προκαθορισμένη ιδέα για κάτι τέτοιο.
Και η ιδέα του να εκπροσωπείτε εσείς την ιδανική γυναίκα, όπως στο Γυναίκα από Πάνω;
Χρειάστηκε πολύ χιούμορ, το οποίο άλλωστε υπήρχε στην ταινία. Ηταν ένα παραμύθι, μην το ξεχνάτε.
Οπότε δε νιώθετε τέλεια;
Πολύ πολύ πολύ πολύ μακριά από το τέλειο. . .
Πώς άλλαξε η ζωή σας στην πατρίδα σας αφού ξεκινήσατε να δουλεύετε στο Χόλιγουντ;
Υπάρχει σαφώς μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον Τύπο για μένα, αλλά αυτό το έχω συνηθίσει από μικρή. Είναι λογικό όταν ένα μεγάλο μέρος των εντύπων στη χώρα ασχολούνται με το κουτσομπολιό και τις διασημότητες. Μερικές φορές γελάω με όσα γράφονται, αλλά υπάρχουν και αρκετές περιπτώσεις όπου στ αλήθεια εκνευρίζομαι.
Και η επαγγελματική σας ζωή;
Στην πραγματικότητα, δεν έχει σημασία πού δουλεύεις. Μπορεί στο Χόλιγουντ να μιλάω μια ξένη γλώσσα, οι συνθήκες να είναι πιο επαγγελματικές, τα γυρίσματα να διαρκούν περισσότερο, αλλά ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν, όπως, για παράδειγμα, ο φόβος που νιώθω κάθε φορά που γυρίζω μια ταινία.
Τι φοβάστε ακριβώς;
Φοβάμαι μ έναν καλό τρόπο. Τώρα γυρίζω την εικοστή έκτη μου ταινία στην Ισπανία με τη Βικτόρια Αμπρίλ και την πρώτη μέρα των γυρισμάτων ένιωθα σαν να πατούσα σε πλατό για πρώτη φορά στη ζωή μου. Δεν πειράζει, όμως, νομίζω πως τα πράγματα θα γίνουν σοβαρά όταν αποκτήσω υπερβολική αυτοπεποίθηση και πάψω να φοβάμαι.
Πάντα νιώθω την ίδια πίεση, είτε δουλεύω στην Ισπανία είτε στις ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα, τώρα πια νιώθω πιο νευρική όταν γυρίζω μια ισπανική ταινία παρά όταν δουλεύω στο Χόλιγουντ.
Απόσπασμα από την συνέντευξη της Πενέλοπι Κρουζ στον Γιώργο Κρασσακόπουλο που δημοσιεύεται στο τεύχος 127 του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ.
