Οι New York Times έκαναν πρόσφατα το προφίλ του Σον Πεν, με αφορμή την επικείμενη έξοδο του «Daddio» – 18 Ιουλίου έρχεται στην χώρα μας, είμαστε πολύ περίεργοι να το δούμε. Eκεί η κουβέντα πήγε στο «Μilk», ο Σον Πεν ερωτήθηκε και απάντησε ότι ως στρέιτ ηθοποιός σήμερα δεν θα μπορούσε να υποδυθεί τον Χάρβει Μιλκ. «Δεν θα μπορούσε να συμβεί σε τέτοιους καιρούς, βρισκόμαστε σε εποχή μέγιστης υπερβολής. Βλέπουμε μια αντικαλλιτεχνική πολιτική ενάντια στην ανθρώπινη φαντασία».
Ο ηθοποιός αναφέρεται στο debate αν μπορεί ένας στρέιτ ηθοποιός να υποδυθεί έναν γκέι χαρακτήρα, το οποίο κατά τα προηγούμενα έτη ομολογουμένως υπήρξε πιο έντονο, με έντυπα και ιστοσελίδες να κατακεραυνώνουν αντίστοιχες περιπτώσεις casting. Το επιχείρημα είναι η ενίσχυση της συμπερίληψης, το αντεπιχείρημα ότι η ίδια η φύση του επαγγέλματος του ηθοποιού συνοψίζεται στην ενσάρκωση ενός άλλου. Πρόσφατα ο ανοιχτά γκέι και ακτιβιστικά ενεργός Άντριου Σκοτ σχεδόν σιχτίρισε και ζήτησε να σταματήσουν να ασχολούνται με τη σεξουαλικότητά του όταν υποδύεται έναν χαρακτήρα.
Η αλήθεια είναι πως η συζήτηση φαίνεται να έχει κοπάσει κάπως, ο Πολ Μέσκαλ υποδύθηκε έναν γκέι χαρακτήρα στο «All of us Strangers» και δεν κουνήθηκε φύλλο. Η αλήθεια είναι επίσης ότι, πέραν του καλλιτεχνικού ζητήματος, η συζήτηση είναι προβληματική ΚΑΙ επειδή υποθέτουμε τη σεξουαλικότητα ενός ανθρώπου και τον αναγκάζουμε εμμέσως να τοποθετηθεί γι' αυτή. Για να κάνουμε τον δικηγόρο του Διαβόλου, ο Πολ Μέσκαλ είναι αγαπητή φιγούρα στη φωνασκούσα μειοψηφία των social media, ενώ ο Σον Πεν όχι και αυτό φαίνεται να επηρεάζει τις σχετικές αντιδράσεις – άρα ναι, το κάστινγκ του Πεν θα ξεσήκωνε αντιδράσεις.
Ξέχωρα από τα παραπάνω, εμείς ακόμα να χωνέψουμε τη νίκη του ηθοποιού εκείνη τη χρονιά απέναντι σε έναν Μίκυ Ρουρκ που ψέλλιζε σπαρακτικά «τούτο το Σώμα μου Εστί» με την ερμηνεία του στον «Παλαιστή» του Ντάρεν Αρονόφσκι.
