Η μητέρα του 9χρονου Ρεν έχει πεθάνει πρόσφατα, αφήνοντάς τον στην φροντίδα μιας σειράς συγγενών που ο ίδιος αντιπαθεί, μιας και ο πατέρας του έχει εγκαταλείψει την οικογένεια από καιρό. Κάποια στιγμή ο μικρός το σκάει από την επιτήρηση των συγγενών του και καταλήγει σε μια παράλληλη διάσταση, στην οποία κατοικούν ανθρωπόμορφα ζώα.
Ο άρχοντας αυτού του κόσμου είναι έτοιμος να αποσυρθεί και έχει αποφασίσει να επιλέξει τον διάδοχό του ανάμεσα σε δύο ριζικά αντιθέτους υποψηφίους: τον δημοφιλή και μεγαλοπρεπή Ιόζεν και τον μοναχικό και οξύθυμο μαχητή, Κοματέτσου. Ο Ρεν καταλήγει να γίνει μαθητής του δευτέρου, σε μια εξαιρετικά ασυνήθιστη σχέση δασκάλου-μαθητή. Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Ρεν επιστρέφει στον κόσμο των ανθρώπων, συνειδητοποιώντας πως έχει παραμελήσει εντελώς την μόρφωσή του ενώ παράλληλα γνωρίζει και μια κοπέλα που φαίνεται να ενδιαφέρεται πραγματικά γι αυτόν.
Ο Μαμόρου Χοσόντα («Summer Wars»,«The Girl who Leapt Through Time») σκηνοθέτησε ένα anime του οποίου η επιτυχία ήταν προδιαγεγραμμένη (δεύτερο σε εισπράξεις για το 2015 στην Ιαπωνία, με 42,6 εκατομμύρια ευρώ περίπου) μιας και περιλαμβάνει μια σειρά συστατικών εξαιρετικά δημοφιλών στην Ιαπωνία: μοναχικούς εφήβους, υπερφυσικά όντα, χιουμοριστικές στιγμές και εντυπωσιακές μάχες.
Επιπλέον, παρουσιάζει μια σειρά από κοινωνικά μηνύματα που αφορούν τις σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών, την εφηβεία, την ανάγκη για μόρφωση, και τα πλεονεκτήματα της υπομονής, της ηρεμίας, της συνεργασίας και της προσπάθειας. Με αυτόν τον τρόπο προσθέτει βάθος στο φιλμ. Βέβαια, ο απώτερος σκοπός του είναι να διασκεδάσει, κάτι που κατάφερε μέσω μιας πληθώρας κωμικών σκηνών, με τις περισσότερες να λαμβάνουν χώρα όταν οι δύο πρωταγωνιστές μαλώνουν.
Όπως είναι ο κανόνας στις παραγωγές του Χοσόντα, το τεχνικό κομμάτι είναι αριστοτεχνικό, με το anime να «φωνάζει» μεγάλος προϋπολογισμός από την πρώτη σκηνή. Το animation είναι εκπληκτικό, με την κίνηση των χαρακτήρων να συνδυάζει αρμονία και ρεαλισμό, ακόμα και όταν εμφανίζονται πολλοί χαρακτήρες στην οθόνη, κάτι που συμβαίνει κυρίως στις σκηνές στην πόλη.
Οι χαρακτήρες είναι εξαιρετικοί, τόσο σε σύλληψη όσο σε σχεδιασμό και η ύπαρξη ζώων με ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όπως αγριογούρουνα και αρκούδες μαχητές, ένα γουρούνι-μοναχός και ο άρχοντας του κόσμου, ένας λαγός που εξαφανίζεται συνεχώς, δίνει ένα αποτέλεσμα που είναι ταυτόχρονα χαριτωμένο, όμορφο και χιουμοριστικό.
Τα ακίνητα πλάνα είναι αναλόγως άρτια, ενίοτε αγγίζοντας την ποιότητα πραγματικών πινάκων, κυρίως λόγω της έμφασής τους στην λεπτομέρεια.
Το τεχνικό στοιχείο βρίσκει το ζενίθ του στις δύο τελευταίες μάχες, όπου τα προαναφερθέντα στοιχεία παρουσιάζονται σε όλη τους την μεγαλοπρέπεια, δίνοντας τις πιο αξιομνημόνευτες σκηνές της ταινίας, μαζί με εκείνες που ο Ρεν γίνεται η σκιά του Κοματέτσου.
Τα αρνητικά του anime ουσιαστικά είναι δύο. Το πρώτο είναι οι φωνές, με τις συνεχές κραυγές των δύο πρωταγωνιστών να γίνονται κουραστικές από ένα σημείο και μετά. Το δεύτερο είναι πως κάποια στιγμή προς το τέλος γίνεται αρκετά ηθικοπλαστικό, προσπαθώντας να συμπεριλάβει όσες περισσότερες αξίες γίνεται, σε μια τακτική που δεν συνάδει με το γενικότερο στυλ του τίτλου.
Τα αρνητικά αυτά όμως, δεν είναι σε καμιά περίπτωση αρκετά για να χαλάσουν την εμπειρία που προσφέρει αυτό το αριστούργημα του είδους.
