Στο εισαγωγικό σημείωμα του τελευταίου της άλμπουμ με τίτλο «Beautiful Afirca», γράφει πως «είναι ξεκάθαρο πως εμπνέομαι από τη ροκ μουσική, αλλά δε θέλω να κάνω ροκ μουσική βασισμένη στη δυτική κουλτούρα, αλλά ροκ μουσική από το Μάλι που να αντικατοπτρίζει τον εαυτό μου».
Αυτή είναι η Ρόκια Τραορέ, το όνομα έκπληξη που ακούστηκε όταν ανακοινώθηκε η φετινή επιτροπή του Φεστιβάλ Καννών, που φέτος θα απαρτίζεται από τους αδερφούς Κοέν, τη Σοφί Μαρσό, τον Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, τον Ξαβιέ Ντολάν, τη Σιένα Μίλερ και τον Τζέικ Τζίλενχαλ.
Η Τραορέ θεωρείται σήμερα μια από τις πιο ευρηματικές γυναίκες τραγουδοποιούς από την Αφρική, όχι μονάχα για το εύρος της δυναμικής φωνής της, όσο για την ευρεία γκάμα της δουλειάς της.
Ξεκίνησε το 1997, όταν ο ραδιοφωνικός σταθμός «France Internationale» της απένειμε τον τίτλο «Ανακάλυψη της Αφρικής» για εκείνη τη χρονιά, μετά την εμφάνισή της στο Φεστιβάλ του Ανγκουλέμ
Το 2003, συνεργάστηκε με τους Kronos Quartet και κέρδισε ένα Διεθνές βραβείο από το ραδιόφωνο του BBC και το 2009 το αντίστοιχο γαλλικό Γκράμι για το άλμπουμ της με τίτλο «Tchamantché», ένα άλμπουμ που πειραματίζεται με ηλεκτρονικούς ήχους.
Δείγμα της μουσικής δουλειάς της Τραορέ
Έχει συνεργαστεί δυο φορές με τον ανορθόδοξο καλλιτέχνη Πίτερ Σέλαρς. Το 2006 έγραψαν και ερμήνευσαν το «New Crowned Hope», μια δουλειά που τιμούσε τα 250 χρόνια από τη γέννηση του Μότσαρτ και πρόσφατα συνεργάστηκαν μαζί με την βραβευμένη με Νόμπελ συγγραφέα Τόνι Μόρισον στο θεατρικό «Δυσδαιμόνα», μια μεταφορά της κλασσικής σαιξπηρικής ηρωίδας στην Αφρική. Η Guardian χαρακτήρισε την παράσταση «αξιοσημείωτη, προκλητική και γενναία πρωτότυπη δουλειά».
Αυτή η συνεργασία την οδήγησε σε ένα δικό της σχέδιο με τίτλο «Damou» (Dream), που παρουσίασε στο Λονδίνο την περασμένη χρονιά και ανέδειξε τις ικανότητές της τόσο ως αφηγήτρια, όσο και ως ερμηνεύτρια. Πηγή έμπνευσης στάθηκαν οι ιστορίες από το ποίημα «The Epic of Soundiata», που αναφέρεται στον Σουντινάτα Κίτα και υπήρξε ο ιδρυτής της Αυτοκρατορίας του Μάλι, απ' όπου κατάγεται και η Τραορέ.
Σε σχέση με τον κινηματογράφο, η Τραορέ έγραψε τη μουσική σε μια ιστορία του σπονδυλωτού «All the Invisible Children» (2005), ενός σχεδίου μυθοπλασίας με σπονδυλωτές ιστορίες που σκηνοθέτησαν ο Σπάικ Λι, ο Εμίρ Κουστουρίτσα, η Κάτια Λουντ, ο Ρίντλει Σκοτ και ο Τζον Γου, μεταξύ άλλων.
Η Ρόκια Τραορέ είναι μια αξιοσημείωτη περίπτωση μουσικού και η συμμετοχή της στην κριτική επιτροπή ενός Φεστιβάλ σαν τις Κάννες αποτελεί μια ξεχωριστή και ενδιάφερουσα επισήμανση.
