Ένα πράγμα δεν μπορεί να προσάψει κανείς στον Κουέντιν Ταραντίνο και αυτό είναι ασάφεια περί των πραγμάτων που αγαπά: «Το αγάπησα το 'West Side Story'. H καλύτερη ταινία του 2021, έπρεπε να έχει κερδίσει το Όσκαρ και ο τύπος που παίζει τον Ριφ έπρεπε να πάρει το Όσκαρ. Είναι η μόνη ταινία που πήγα μόνος μου σινεμά να δω δύο φορές. Εντελώς ακραία. Στο επίπεδο του 'Fury Road'.»
Ο Έλις συμφώνησε με τον Ταραντίνο, παρότι είπε ότι πίστευε ότι ο Σπίλμπεργκ το έχει χάσει μετά το «Μόναχο», αλλά το «West Side Story» τον έκανε να αναφωνήσει «επέστρεψε!».
Η μετάπλαση του Σπίλπεργκ στην κλασική ταινία των Ρόμπινς και Γουάιζ του 1961 πήρε διθυραμβικές κριτικές στην χρονιά της, έλαβε 7 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Ταινίας, άλλο που έχασε (όπως και έργα σαν τα «Power of the Dog», «Drive My Car», «Licorice Pizza» και «Nighmare Alley» ή «Don't Look Up» ακόμα-ακόμα) από το «CODA», για λόγους που οι ψηφοφόροι του γνωρίζουν.
Πάντως με μια ματιά στην ψηφοφορία που διεξήγαγε ο φίλος μας στο World of Reel ανάμεσα σε 100 κριτικούς κινηματογράφου για την ανάδειξη μιας ιεραρχίας στην φιλμογραφία του Σπίλπεργκ, το «Munich» είναι η μεταγενέστερη ταινία που χώρεσε στην πρώτη δεκάδα (στην θέση 10), από εκεί και έπειτα είναι εντυπωσιακό – και ψυχολογικά ενδιαφέρον – πόσο οι κριτικοί υποβαθμίζουν το ύστερο σινεμά του σκηνοθέτη.
