Κι ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ζουν σε ξέφρενους προεκλογικούς ρυθμούς, καθώς τον Νοέμβριο θα διεξαχθούν οι προεδρικές εκλογές και το Δημοκρατικό Κόμμα ετοιμάζεταινα γράψει ιστορία, με τον υποψήφιό του να είναι είτε Αφροαμερικανός είτε γυναίκα (Μπάρακ Ομπάμα, Χίλαρι Κλίντον), το Χόλιγουντ έχει φροντίσει να μας διαφωτίσει πάμπολλες φορές για το πώς θα πρέπει να είναι ο σωστός πρόεδρος, ο πρόστυχος. Πολύ πριν Ομπάμα και Κλίντον κονταροχτυπηθούν για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, κινηματογράφος και τηλεόραση είχαν την οξυδέρκεια να καθίσουν στο οβάλ γραφείο Αφροαμερικανούς προέδρους (συνήθως ότι η Γη κινδυνεύει να γίνει σκόνη από μετεωρίτη) και γυναίκα (ς αυτήν την περίπτωση, δεν γύρισε η Γη ανάποδα, κάτι που δίνει ελπίδες στη Χίλαρι). Εχουμε δει βέβαια κι άλλα πολλά – όπως έναν… δολοφόνο (όχι Ιρακινών, αλλά τον Τζιν Χάκμαν που δολοφονεί εν ψυχρώ την παντρεμένη ερωμένη του στην ταινία Απόλυτη Δύναμη), έναν τρομερό πιλότο μαχητικών αεροπλάνων, ακόμα κι έναν Νομπελίστα. Βέβαια, όλοι -εκτός φυσικά από τον δολοφόνο- είναι σούπερ πατριώτες που μοχθούν για το καλό της θαυμάσιας και μεγάλης πατρίδας τους, έχουν οράματα για ένα ειρηνικό -λέμε τώρα- μέλλον όπου όλοι θα είναι ευτυχισμένοι, εκτός βέβαια αν επιτεθούν τίποτα αχρείοι Αρειανοί και βάλουν στο μάτι τον πρόεδρο, τον Τζακ Νίκολσον στην προκειμένη περίπτωση που αδίκως τους τείνει χέρι φιλίας. Ας δούμε λοιπόν τι μοντέλο προέδρου μας πρότειναν κάποιες ταινίες και σειρές:
Στην ταινία «Deep Ιmpact», όπου η Γη θα καταστραφεί από έναν μετεωρίτη, ο οποίος όταν πέσει θα σηκώσει τεράστια παλιρροϊκά κύματα, πρόεδρος είναι ο Τομ Μπεκ – Μόργκαν Φρίμαν, δηλαδή ένας Αφροαμερικανός, εξ ου και το τέλος του κόσμου. Ο χαρακτήρας του αντιμετωπίζει με στωική αποφασιστικότητα το επερχόμενο τέλος και παραμένει στο γραφείο του ακόμα κι όταν έχουν χαθεί πολλές πόλεις. Ατάκα του που γράφει, «πόλεις γκρεμίζονται, αλλά μπορούν να ξαναχτιστούν. Οι ήρωες πεθαίνουν, αλλά μένουν στη μνήμη μας».
Τι μας μαθαίνει ο Μπεκ: Μια καθησυχαστική φωνή βαρύτονου βοηθάει να εμπνεύσει και να εμψυχώσει τους Αμερικανούς την ώρα που εξαφανίζονται.
Στη σειρά «24», ο πρώτος πρόεδρος, που τυγχάνει μαύρος, δολοφονείται και αυτός που τον διαδέχεται, ο Τσαρλς Λόγκαν – Γκρέγκορι Ιτσιν) εμφανίζεται ως αδύναμος και αναποφάσιστος, χαρακτηριστικά που στη συνέχεια αποδεικνύονται βιτρίνα πίσω από την οποία επιχείρησε να καλύψει τη συμμετοχή του σε δολοφονικές δολοπλοκίες.
Τι μας μαθαίνει ο Λόγκαν: Ποτέ να μην υποτιμάμε τον ένοικο του Λευκού Οίκου όσο ανόητος ή ανεπαρκής φαίνεται. Οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινούς προέδρους δεν είναι τόσο συμπτωματική…
Στην ταινία «Ντέιβ», ο πραγματικός πρόεδρος παθαίνει εγκεφαλικό και σατανικοί του σύμβουλοι τον αντικαθιστούν με τον σωσία του, Ντέιβ Κόβιτς – Κέβιν Κλάιν που βεβαίως διέπεται από πολύ πιο ηθικές αρχές από τον πραγματικό πρόεδρο που στην προκειμένη περίπτωση είναι ολίγον… αδίστακτος, καθώς ενδιαφέρεται περισσότερο για τα συμφέροντα των αυτοκινητοβιομηχανιών από το μέλλον των παιδιών.
Τι μας μαθαίνει ο Κόβιτς: Το να ξεγελάει κανείς τον αμερικανικό λαό είναι ok, όσο εκείνος δεν το μαθαίνει κι όσο η απάτη βγαίνει τελικά σε καλό.
Στην ταινία «Ημέρα Ανεξαρτησίας», η Γη και πάλι κινδυνεύει από εξωγήινους (κι ύστερα οι επιστήμονες μας προειδοποιούν για το φαινόμενο του θερμοκηπίου! Σύμφωνα με το Χόλιγουντ, ο νούμερο ένας εχθρός της Γης είναι οι εξωγήινοι ή οι μετεωρίτες), αλλά θα τη σώσει ο πρόεδρος των ΗΠΑ -φυσικά- Τόμας Γουίτμορ – Μπιλ Πούλμαν.
Οταν τα πράγματα γίνονται σκούρα, μπαίνει ο ίδιος στο μαχητικό και γίνεται μπροστάρης στην επίθεση κατά του εξωγήινου στόλου, αφού θέλει να εκδικηθεί τα κακομούτσουνα πλάσματα και για τον χαμό της γυναίκας του που σκοτώνεται σε μία επίθεσή τους.
Τι μας μαθαίνει ο Γουίτμορ: Το να πετάς μαχητικό στα αλήθεια και όχι στο Play Station είναι ένα επιπλέον ατού που βοηθάει τον πολιτικό να εξελιχθεί σε πρόεδρο.
Στην ταινία «Αir Force Οne», ο πρόεδρος Τζέιμς Μάρσαλ – Χάρισον Φορντ δεν περιμένει σαν κάτι άλλους (βλέπε Τζορτζ Μπους) τη CIA ή τις λοιπές κατασκοπευτικές δυνάμεις να πιάσουν τους τρομοκράτες (βλέπε Οσάμα μπιν Λάντεν), αλλά παίρνει τον νόμο στα χέρια του. Παλεύει στήθος με στήθος με τον τρομοκράτη που τόλμησε να κάνει αεροπειρατεία στο προεδρικό σκάφος και τελικά τον στέλνει στην κόλαση.
Τι μας μαθαίνει ο Μάρσαλ: Ολοι οι πρόεδροι πρέπει να έχουν περάσει τουλάχιστον τη βασική στρατιωτική εκπαίδευση και καλού κακού να ξέρουν να χειρίζονται κι ένα ούζι.
Στην ταινία «Ενας Αμερικανός πρόεδρος», ο πρόεδρος Αντριου Σέπαρντ- Μάικλ Ντάγκλας εκτός από πρόεδρος είναι και χήρος κι όσο να ναι θέλει κι αυτός μία σχέση, γιατί πάνω απ όλα είναι άνθρωπος. Αν και με προβληματάκια βρίσκει την αγάπη στο πρόσωπο μιας δυναμικής λομπίστριας.
Τι μας μαθαίνει ο Αντριου Σέπαρντ: Οτι ακόμα κι ένας πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να βρει γυναίκα.
Στη σειρά «Δυτική Πτέρυγα», ο πρόεδρος Τζεντ Μπάρτλετ – Μάρτιν Σιν, βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομίας, είναι το απωθημένο κάθε ψηφοφόρου των Δημοκρατικών. Προοδευτικός, έξυπνος, με χιούμορ, φιλειρηνιστής κι υπέρμαχος του κοινωνικού κράτους.
Σε κάποιον κύκλο μάλιστα αποκαλύπτει πως πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, ασθένεια που απλώς τον κάνει πιο δυνατό. Με όλα αυτά τα χαρίσματα, δεν ήταν τρελό που σε δημοσκόπηση
Μπάρτλετ έπαιρνε μεγαλύτερα ποσοστά από τον Μπους αλλά κι άλλους πραγματικούς πολιτικούς.
Τι μας μαθαίνει ο Μπάρτλετ: Πώς τέτοιοι πρόεδροι υπάρχουν μόνο στη φαντασία των σεναριογράφων.
Στη σειρά «Commander in Chief», πρόεδρος είναι μία γυναίκα, η Μακένζι Αλεν – Τζίνα Ντέιβις. Ξεκινάει την καριέρα της ως αντιπροέδρου που ετοιμάζεται να αναλάβει καθήκοντα προέδρου έπειτα από ασθένεια του προέδρου. Αντιστέκεται σθεναρά στο στενό πρεσάρισμα στελεχών της κυβέρνησης να παραιτηθεί ώστε να τη διαδεχθεί ο τρίτος στην ιεραρχία, πρόεδρος της Βουλής κι… άνδρας στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Τι μας μαθαίνει η Αλεν: Οτι είναι δύσκολο να είσαι μητέρα και πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά είναι ακόμα πιο δύσκολο να παραμείνεις στη μικρή οθόνη, αφού η σειρά κόπηκε γρήγορα.
Στη σειρά «Γκαλάκτικα», ριμέικ της θρυλικής σειράς του 80, πρόεδρος είναι γυναίκα -ταιριαστό αφού μιλάμε για σειρά επιστημονικής φαντασίας, η Λόρα Ρόσλιν- Μαίρη Μακντόνελ. Επιτελείς της επιχείρησαν να νοθεύσουν υπέρ της τις εκλογές, εκείνη όμως προτίμησε να παραιτηθεί παρά να προκαλέσει αναταραχή. Επίσης αγωνίστηκε για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ επιχειρήθηκε πραξικόπημα.
Τι μας μαθαίνει η Ρόσλιν: Οτι ακόμα και με την απειλή του αφανισμού της ανθρωπότητας από αιμοδιψή ανθρωποειδή, η κυβέρνηση δεν γράφει στα παλιά της τα παπούτσια το Σύνταγμα στο όνομα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, συγνώμη κατά των ανθρωποειδών ήθελα να πω…
Χρυσούλα Κατσαρού
