Όποιος έχει παρακολουθήσει έστω δυο ταινίες του, γνωρίζει πως το σινεμά του Χιροκάζου Κόρε Έντα χαρακτηρίζεται από στιγμές της καθημερινής ζωής. Όποια κι αν είναι η δυναμική σε αυτό το κομμάτι για να φτιάξει ένα «σκληροπυρηνικό» δράμα -η δολοφονία ενός συζύγου, μια ιδιαίτερη σφαγή, η εγκατάλειψη κάποιων παιδιών-, ο Έντα βρίσκει τον τρόπο να τα συνδυάσει ταιριαστά με τους ρυθμούς της καθημερινότητας.
Επίσης, ο θάνατος είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στην φιλμογραφία του Έντα, ακόμη ένα «γεγονός» που διέπει την καθημερινότητα των ηρώων του και κάνει την αίσθηση της ζωής να μοιάζει πιο βαθιά.
Από την άλλη, η διαφυγή από μια ζωή «ρουτίνας» είναι το σινεμά. Κι αν κάποιοι βρεθούν να πουν, πως δεν δραπετεύεις βλέποντας «τη ζωή να κυλά» στην οθόνη, ο Έντα το διαψεύδει, παραδίδοντας ταινίες – αληθινά κομψοτεχνήματα, που κρυφακούν τη ζωή και την αναπαριστούν με «ανατριχιαστικά» πειστικό τρόπο.
