Ο Αλφρεντ Χίτσκοκ και «Το Κυνήγι του Κλέφτη» παραδίδουν ταχύρρυθμα μαθήματα εγκληματολογίας σε μια αστραφτερή θερινή επανέκδοση (διαβάστε περισσότερα εδώ) και το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ προτείνει συμπληρωματική φιλμογραφία για το σπίτι.
«Η Γυναίκα Πειρασμός» («The Lady Eve», 1941) του Πρέστον Στάρτζες
Η Μπάρμπαρα Στάνγουικ καταρρίπτει μια για πάντα τη λαϊκή ρήση «Οποιος χάνει στα χαρτιά κερδίζει στην αγάπη», κατακλέβοντας στο πόκερ επιβάτες πολυτελούς κρουαζιερόπλοιου λίγο πριν κλέψει την καρδιά πλούσιου φυσιοδίφη. Θα άξιζε να ήσουν στη θέση της μόνο και μόνο για να ξεστομίσεις την αμίμητη ατάκα: «Λένε ότι το φεγγαρόλουστο κατάστρωμα είναι η επαγγελματική στέγη κάθε γυναίκας που σέβεται τον εαυτό της».
«Ραντεβού στο Παρίσι» («Charade», 1963) του Στάνλεϊ Ντόνεν
Αν και στην πραγματικότητα αυτός που έκλεψε τα λεφτά ήταν ο νεκρός σύζυγός της, η Οντρεϊ Χέπμπορν είναι αυτή που αναγκάζεται να το βάλει στα πόδια, καθώς την καταδιώκει η μισή υφήλιος – μαζί και ο Κάρι Γκραντ. Οχι ότι θα ήθελε ποτέ κανείς να το σκάσει απ’ τον τελευταίο, αφού όπως λέει και η ίδια η Οντρεϊ σε μια στιγμή αδυναμίας: «Ξέρεις ποιο είναι το κακό μαζί σου; Κανένα!».
«Απατεώνες και Τζέντλεμεν» («Dirty Rotten Scoundrels», 1988) του Φρανκ Οζ
Δύο απατεώνες στο ίδιο κοσμοπολίτικο θέρετρο; Αδύνατον, αν και αξίζει να πάρεις το ρίσκο αν υπάρχει έστω και μία περίπτωση να καταλήξεις με τη σπιταρόνα του Μάικλ Κέιν στη γαλλική Ριβιέρα. Αρκεί μονάχα να μη χρειαστεί να αποπλανήσεις την Γκλεν Χέντλι.
«Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ» («The Talented Mr. Ripley», 1999) του Αντονι Μινγκέλα
Αν πρέπει οπωσδήποτε να σκοτώσεις κάποιον, τότε ας είναι όμορφος και πλούσιος με βίλα σε παραθαλάσσια, ιταλική πόλη. Αν πρέπει οπωσδήποτε να κλέψεις την ταυτότητά του, τότε ο Τζουντ Λο είναι η καλύτερη επιλογή. Μπορεί να μην του μοιάζεις, αλλά τουλάχιστον θα σε φωνάζουν με το όνομά του για την υπόλοιπη ζωή σου!
Από το «Κυνήγι του Κλέφτη» μέχρι τους «Μπελάδες στον Παράδεισο» («Trouble in Paradise», 1932) του Ερνστ Λιούμπιτς, οι ταινίες με τους λωποδύτες του τζετ σετ θα είναι πάντα μια όαση δροσιάς στην κινηματογραφική ξηρασία. Διαβάστε περισσότερα στο ΣΙΝΕΜΑ που κυκλοφορεί.
Δέσποινα Παυλάκη
