Έγινε γνωστός τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, φέρνοντας το γέλιο στο σινεμά και κάνοντας εαυτόν γνωστό και στις σημερινές γενιές, μέσα από την ίσως πιο σημαντική στιγμή της καριέρας του, όταν έπαιξε (ουσιαστικά) τον εαυτό του στον «Βασιλιά της Κωμωδίας» (ή «Βασιλιάς για μια Νύχτα») του Μάρτιν Σκορσέζε τη δεκαετία του '80 δίπλα στον Ρόμπερτ Ντε Νίρο.
Ο λόγος για τον σπουδαίο Τζέρι Λιούις (ή αλλιώς πρώτο διδάξα του «Δάσκαλος για Κλάματα» το 1963) που υπήρξε μια φορά υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα το 1966 με το «Boeing, Boeing» του Τζον Ριτς και καπρώθηκε ένα τιμητικό βραβείο Όσκαρ το 2009.
Σκηνές από τα γυρίσματα της ταινίας «The Day the Clown Cried»
Ένα άγνωστο, μα καθ' όλα ενδιαφέρον κεφάλαιο στην πλούσια φιλμογραφική του πορεία στέκεται μια ταινία που ο ίδιος γύρισε (και κράτησε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο) το 1971 και που ποτέ δεν είδε το φως της δημοσιότητας (αφού ποτέ δεν προβλήθηκε δημόσια) επειδή ο ίδιος το θέωρησε «αρκετά κακό».
Η μοναδική σωζόμενη κόπια του «The Day the Clown Cried» βρίσκεται και φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου και κανείς δεν την έχει δει, και ούτε πρόκειται -αφού έχει από τον ίδιο τον Λίουις την ταμπέλα της «απαγόρευσης»- για τουλάχιστον 10 χρόνια, έχοντάς την ουσιαστικά αποκυρήξει.
Η ταινία που αφηγείται την ιστορία ενός κλόουν που χρησιμοποιείται για να οδηγεί παιδιά Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, θάφτηκε για πάντα και όπως ο ίδιος ο Λιούις δήλωσε στο φεστιβάλ των Καννών το 2003 «ήταν κακή ταινία, και ήταν κακή γιατι έχασα την μαγεία και κανείς δεν θα την δει, γιατί ντρέπομαι για την φτωχή δουλειά».
Ο Τζέρι Λίουις απαντά σε ερώτηση του κοινού για την ταινία
Την ίδια γνώμη μοιάζει να συμμερίζεται και ένας εκ των ελαχίστων που είδε την ταινία το 1979, ο ηθοποιός Χάρι Σίρερ που την χαρακτήρισε ως «ένα μεγάλο λάθος».
Ωστόσο, το 2009 ο Λίουις στο Entertainment Weekly είχε δηλώσει πως «όταν «φύγω» δεν ξέρω τι θα γίνει. […] Το ιδανικότερο θα ήταν να έρθει ένας νέος άνθρωπος που θα πιάσει εκ νέου την ιδέα και θα την τρέξει».
Είτε προβληθεί, είτε όχι, είτε ξαναγυριστεί, είτε οχι, αυτό θα είναι το πιο κρυμμένο κομμάτι στην φιλμογραφία και τη ζωή του μεγάλου κωμικού. Και ίσως το πιο ενδιαφέρον.
Μίνι ντοκιμαντέρ για τα γυρίσματα της ταινίας
