Τι είναι αυτό που θέλουν οι γυναίκες; Από την υπέρτατη φαντασίωση του Μπραντ Πιτ στο «Θέλμα και Λουίζ» και τη… Θεία παρέμβαση στο «Θεός για μια Εβδομάδα» έως την απρόσμενη χαρά που μπορούν να προσφέρουν τα μαθήματα ιππασίας στο «Cruel Intentions 2», το σινεμά έχει σκαρφιστεί χίλιους δυο (απίθανους) τρόπους για να χαρίσει την απόλυτη ηδονή στις ηρωίδες του, καταλήγοντας εν τέλει ότι το μυστικό της γυναικείας απόλαυσης είναι καθαρά προσωπική υπόθεση.
Με αφορμή την πρωτότυπη κομεντί «Η Μηχανή της Χαράς» («Hysteria»), όπου η εφεύρεση του ηλεκτροκίνητου δονητή (αν και η αλήθεια είναι ότι μοιάζει περισσότερο με ξεσκονιστήρι!) προσφέρει στιγμές πρωτόγνωρης ευχαρίστησης στις γυναίκες του βικτοριανού Λονδίνου, με την αιτιολογία ότι θεραπεύει τη μάστιγα της υστερίας, θυμόμαστε μερικές από τις πιο διάσημες σκηνές γυναικείου οργασμού που αποτυπώθηκαν ποτέ στο σελιλόιντ. Was it good for you too?
Όταν ο Χάρι Γνώρισε τη Σάλι (1989) του Ρομπ Ράινερ
Στην κλασική ρομαντική κομεντί, που αποτελεί ίσως και το magnum opus της προσφάτως εκλιπούσας Νόρα Έφρον, η Μεγκ Ράιαν είναι αποφασισμένη να βγάλει τον Μπίλι Κρίσταλ από την άγνοιά του σχετικά με το πόσο συχνά οι γυναίκες υποκρίνονται τον οργασμό τους. Δεν διστάζει λοιπόν να του δείξει πώς ακριβώς γίνεται, με ένα θορυβώδες one woman show μπροστά στους έκπληκτους θαμώνες ενός πολυσύχναστου εστιατορίου, λίγο πριν συνεχίσει πάλι να τρώει ατάραχη τη σαλάτα της. Highlight η παραγγελία διπλανής κυρίας που ζητάει από τη σερβιτόρα ό,τι ακριβώς πήρε και η ενθουσιώδης Μεγκ. Μετά από αυτό, κανένας άντρας δεν θα είναι ποτέ σίγουρος για τις επιδόσεις του.
Showgirls (1995) του Πολ Βερχόφεν
Μακράν ίσως το πιο γελοίο κινηματογραφικό σεξ που είδαν ποτέ τα ματάκια μας, η ανεκδιήγητη ερωτική σκηνή που εκτυλίσσεται στα βάθη μιας πισίνας ανάμεσα στον Κάιλ ΜακΛάχλαν και το φιλόδοξο τσουλίδιο Ελίζαμπεθ Μπέρκλεϊ, οφείλει μεγάλο μέρος της τερατοσύνης της στον τρόπο που αντιλαμβάνεται η πρωταγωνίστρια την ερμηνεία ενός σπουδαίου οργασμού. Αναμφίβολα επηρεασμένη από το υγρό στοιχείο που την περιβάλλει, υιοθετεί το βλέμμα του ροφού, ενώ την ίδια στιγμή χτυπιέται σαν να έχει μέσα της όχι το μόριο του εραστή της, αλλά ένα υψηλής τάσης, φιλήδονο ηλεκτροφόρο χέλι. Μέχρι να «τελειώσει», έχει εκτοξεύσει έξω από την πισίνα σχεδόν το μισό νερό, κάνοντάς μας ταυτόχρονα να αναρωτιόμαστε πώς ένας τόσο ξενέρωτος άνδρας μπορεί να προκαλέσει τόσο μεγάλα πάθη. Τουλάχιστον, ο Βερχόφεν είχε το χιούμορ να παραλάβει ο ίδιος τα πολυάριθμα Χρυσά Βατόμουρα που εισέπραξε το ανοσιούργημά του.
Pleasantville (1998) του Γκάρι Ρος
Φαίνεται ότι η εφεύρεση της «Μηχανής της Χαράς» θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη και για τις νοικοκυρές σε απόγνωση της συντηρητικής Αμερικής των 50s, όπου μεταφέρονται μαγικά οι πρωταγωνιστές του «Pleasantville». Ακόμα και χωρίς αυτήν όμως, η καταπιεσμένη Τζόαν Άλεν δίνει νέο νόημα στην έκφραση «βλέπω αστεράκια». Μόνη στη μπανιέρα της, η ηρωίδα μυείται στις πρωτοφανείς χαρές του αυνανισμού και η εμπειρία του πρώτου της οργασμού λαμβάνει βιβλικές διαστάσεις, με ένα θάμνο στον κήπο να τυλίγεται στις φλόγες τη στιγμή της κορύφωσης! Περνά και μόνη της καλά…
Barbarella (1968) του Ροζέ Βαντίμ
Η σεξουάλα, διαγαλαξιακή ηρωίδα του τίτλου, που υποδύεται με μπρίο και αποκαλυπτικά φουτουριστικά συνολάκια η Τζέιν Φόντα, δεν χάνει πότε το χιούμορ και το σεξαπίλ της. Αφού πραγματοποιήσει ένα αντιβαρυτικό στριπτίζ και αποπλανήσει έναν τυφλό άγγελο με six pack, θα πέσει στα χέρια του σατανικού Ντουράντ Ντουράντ που της επιφυλάσσει έναν γλυκό θάνατο στη θανάσιμη αγκαλιά ενός φριχτού, μηχανικού κρεβατιού-βασανιστήριο, το οποίο σκοτώνει τα θύματά του με αφόρητης ισχύος ερωτικές δονήσεις. Όμως ακόμα και αυτή η διαβολική εφεύρεση δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με την ασυμμάζευτη λίμπιντο της Barbarella, καθώς ο σεισμικών διαστάσεων οργασμός της θα το βγάλει νοκ άουτ. Κάτι παραπάνω πρέπει να ήξερε ο Γάλλος σκηνοθέτης για τις σεξουαλικές επιδόσεις της συζύγου και πρωταγωνίστριάς του.
Ecstasy (1933) του Γκούσταβ Ματσάτι
Προτού δανείσει τα κάλλη της στο Χόλιγουντ, η πανέμορφη Αυστριακή ηθοποιός Χέντι Λαμάρ πρωταγωνίστησε στο διαβόητο φιλμ του Τσέχου σκηνοθέτη, όπου όχι μόνο αποδείχθηκε φανατική υπέρμαχος του γυμνισμού, κολυμπώντας όπως τη γέννησε η μανούλα της, αλλά χάρισε στο σινεμά και την πρώτη (μη πορνογραφική) σκηνή γυναικείου οργασμού. Απογοητευμένη από τον ανίκανο σύζυγό της, η ανικανοποίητη ηρωίδα αναζητά αλλού «πορτοκαλιές» και, φυσικά, δεν αργεί να βρει παρηγοριά στην αγκαλιά γοητευτικού αξιωματικού που της δείχνει τι ακριβώς εστί βερίκοκο, σε μία υπαινικτική αλλά αναμφισβήτητα αισθησιακή συνεύρεση. Αν και η επίμαχη σκηνή μοιάζει υπερβολικά light και σχεδόν αφαιρετική για τα σημερινά δεδομένα, δείχνοντας μονάχα το εξαίσιο πρόσωπο και τα τρεμάμενα χέρια της ηρωίδας (η οποία φουμάρει κι ένα τσιγαράκι μετά), ωστόσο, η έκφρασή της είναι αρκετά σαφής: η Χέντι περνάει καλά! Στην εποχή της, η ταινία αποτέλεσε μέγα σκάνδαλο για αυτή την ειλικρινή ματιά στη γυναικεία σεξουαλικότητα, απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ, ενώ ο Πάπας Πίος ο 7ος την αποκήρυξε δημόσια. Πού να ήξεραν ότι για να πετύχει τη σκανδαλιστική της έκφραση, ο σκηνοθέτης τσιμπούσε απροειδοποίητα τα πισινά της πρωταγωνίστριάς του με μία καρφίτσα!
Φρανκενστάιν Τζούνιορ (1974) του Μελ Μπρουκς
Στην ξεκαρδιστική παρωδία του Φρανκενστάιν από τον Μελ Μπρουκς (που θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε την Τρίτη 31 Αυγούστου στα πλαίσια του Athens Open Air Film Festival), ο παρανοημένος δόκτωρ συνθέτει το διαβόητο Τέρας από μέλη κακοποιών, δίνοντάς του άθελά του ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο «όργανο» που χαρίζει στις ηρωίδες της ταινίας αξεπέραστες ηδονές. Τόσο η Τέρι Γκαρ όσο και η Μαντλίν Καν έχουν τη χαρά να γευτούν το περίφημο Schwanstucker του, ουρλιάζοντας τη στιγμή της κορύφωσης το ρεφρέν από το «Oh Sweet Mystery of Life» – η τελευταία μάλιστα αποκτά και την κλασική αλά Νύφη του Φρανκενστάιν κόμμωση με τη λευκή ανταύγεια, σε μία κωμική σκηνή ανθολογίας.
