Καταξιωμένοι δημιουργοί, ελπιδοφόροι μικρομηκάδες, πολυαναμενόμενες ταινίες, ντεμπούτα που θα συζητηθούν, θεματικά και στυλιστικά ετερόκλητες παραγωγές, είναι κάποιες εκφράσεις της ελληνικής κινηματογραφίας που βρίσκει φέτος σπίτι στις Νύχτες Πρεμιέρας!
Το νέο διαγωνιστικό τμήμα ελληνικών ταινιών μικρού μήκους, θεσπίστηκε πέρυσι για να ξεπεράσει φέτος κάθε προσδοκία, αφού περισσότερες από 200 μικρού μήκους έφτασαν στα γραφεία του Φεστιβάλ, για να επιλέξουμε τελικά τις 73 από αυτές που θα διαγωνιστούν για πέντε βραβεία (Α', Β' και Γ' Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου) με το πρώτο από αυτά να συνοδεύεται από 2.000 ευρώ.
Το 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, όμως, δεν μένει στις μικρού μήκους και φιλοξενεί μια εκλεκτή σοδειά των ελληνικών ταινιών της χρονιάς. Πάρτε, λοιπόν, μια γέυση του τι σας περιμένει από τις 18 έως τις 29 Σεπτεμβρίου στις αίθουσες του Φεστιβάλ:
1. «Από τη Γη στη Σελήνη» του Άγγελου Σπάρταλη
από τη γη στη σελήνη / from the earth to the… από NyxtesPremieras
Στην Αμερική του 1869, oι πολεμοχαρείς κλαίνε τη μοίρα τους γιατί ο πόλεμος έχει τελειώσει και έχουν πέσει σε απραξία. Αναπολούν το ένδοξο παρελθόν, νιώθοντας άβολα με τα πένθιμα ρούχα που παλιώνουν αχρησιμοποίητα στις ντουλάπες και με το βαμβάκι που ξαναφυτρώνει στα χωράφια, όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Ιούλιος Βερν. Τότε ακριβώς έρχεται ο Πρόεδρος του Τηλεβολικού Συλλόγου Ιμπεϋ Μπαρμπικάν να δώσει τη λύση, ανακοινώνοντας ένα σχέδιο για τη ρίψη οβίδας από τη Γη στη Σελήνη. Η πράξη αυτή θα αποτελέσει την πρώτη ουσιαστική επικοινωνία του ανθρώπου με τον δορυφόρο της Γης ενώ θα δοξάσει και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στα πέρατα του πλανήτη. H πρώτη ελληνική κινηματογραφική ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους είναι χειροποίητα κατασκευασμένη με την τεχνική του κολάζ, κλείνει το μάτι στην υψηλή αισθητική και το άφθονο γέλιο, ενώ βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Ιουλίου Βερν.
2. «Boxer» του Γιώργου Παντελεάκη
boxer / μποξερ – τρειλερ από NyxtesPremieras
Ο «Μποξέρ» ακολουθεί τη μετάβαση ενός παλαίμαχου πυγμάχου, του Γιώργου Ιωαννίδη, σε προπονητή του πυγμαχικού συλλόγου «Αριστοτέλειο». Μέσα από την ιστορία του σκιαγραφούνται τα άδυτα του αθλήματος, την ώρα που αποκαλύπτεται μια πλευρά της πυγμαχίας περισσότερο ανθρώπινη και οικεία, η οποία απέχει παρασάγγας από την τρέχουσα άποψη για το σπορ. Η καταγραφή της ζωής μέσα και έξω από τον υπόγειο χώρο του συλλόγου επαναφέρει στη μνήμη του σκηνοθέτη τα λόγια του Αγγελου Χαρίση, ο οποίος του είχε εκμυστηρευτεί πώς ξεκίνησε να πυγμαχεί, γοητευμένος από το στραπατσαρισμένο πρόσωπο ενός πυγμάχου. Οπως παρατηρεί άλλωστε και ο ίδιος, «ποτέ δεν ξέρεις τι βρίσκεται στην ψυχή ενός πυγμάχου. Είναι σαν το φεγγάρι, του οποίου μπορείς να δεις μόνο την φωτεινή πλευρά. Η πυγμαχία είναι σαν την σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού». Ενα ντοκιμαντέρ-πορτρέτο για ένα παρεξηγημένο άθλημα, αλλά και μια ειλικρινής κατάδυση στον κόσμο των πυγμάχων.
3. «Το Δέντρο και η Κούνια» της Μαρίας Ντούζα
το δέντρο και η κούνια / the tree and the swing… από NyxtesPremieras
Η Ελένη (Μυρτώ Αλικάκη), καθηγήτρια καρδιολογίας στο Λονδίνο, έχει αποξενωθεί από τον πατέρα της, Κυριάκο (Ηλία Λογοθέτη), τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, από τότε που άφησε την Ελλάδα για να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αγγλία. Επειτα από μία απρόσμενη εξέλιξη που κλονίζει τον γάμο της, αποφασίζει να επιστρέψει μαζί με την κόρη της στη γενέτειρά της, με αφορμή πασχαλινές διακοπές. Εκεί, ωστόσο, έρχεται αντιμέτωπη με τις απροσδόκητες και άβολες για εκείνη επιλογές του πατέρα της, καθώς βρίσκει στο πατρικό της εγκατεστημένη μία αινιγματική γυναίκα από τη Σερβία. Σε πρώτο επίπεδο, «Το Δέντρο και η Κούνια» συνιστά μία ιστορία οικογενειακής συμφιλίωσης, η οποία αντλεί την έμπνευσή της από αληθινά περιστατικά. Με φόντο, ωστόσο, τις παλιότερες αλλά και τις νεότερες μετακινήσεις των ανθρώπων στα Βαλκάνια, η ταινία της Μαρίας Ντούζα συνυφαίνει σύγχρονη πραγματικότητα και πρόσφατη ιστορία σε έναν μοντέρνο μύθο πάνω στην αέναη μετακίνηση των ανθρώπων, τη μετάνοια, την αποδοχή και την αγάπη.
4. «Ο Εχθρός Μου» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου
ο εχθρός μου / the enemy within – trailer από NyxtesPremieras
Ένας από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου, ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, μετά την υπερ-επιτυχημένη «Πίσω Πόρτα» και τη μακρόχρονη απουσία που ακολούθησε, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με μια πολυαναμενόμενη παραγωγή. O σκηνοθέτης τοποθετεί σε πρώτο πλάνο έναν αμετανόητα ιδεολόγο γεωπόνο, καταγράφοντας αποφασιστικά και αναδεικνύοντας με γρήγορους ρυθμούς τη χαμένη ισορροπία, την αξιοπρέπεια και την ανθρωπιά στην Ελλάδα του σήμερα. Ο Μανώλης Μαυροματάκης υποδύεται έναν άνθρωπο της διπλανής πόρτας, τον 48άχρονο οικογενειάρχη Κώστα Στασινό, ο οποίος ζει ήρεμα σε μια μονοκατοικία στη Νέα Σμύρνη με τη γυναίκα του Ράνια και τα δυο παιδιά τους, την 14χρονη Λουίζα και τον 17χρονο Ανδρέα. Η λεηλασία του σπιτιού τους από μια αδίστακτη συμμορία τους φέρνει αντιμέτωπους με τα πιο δύσκολα διλήμματα της ζωής. Ο φόβος και η νέα συνθήκη θα ανατρέψουν ολοκληρωτικά την οικιακή ηρεμία, φέρνοντας βίαια στην καθημερινότητα της οικογένειας το παλιό κυνηγετικό όπλο του πατέρα του.
Η ταινία θα προβληθεί αμέσως μετά από την Απονομή των Βραβείων Πρωτοεμφανιζόμενων Δημιουργών Ελληνικών Ταινιών
5. «Illusion» του Σάββα Καρύδα
illusion – trailer από NyxtesPremieras
Ο Σωτήρης, οικονομικός συντάκτης σε εφημερίδα, βλέπει τη ζωή του να κυλά αδιάφορα, μέχρι τη στιγμή που αντικρίζει την πανέμορφη Ολγα σε μια χριστουγεννιάτικη γιορτή Ρώσων ομογενών. Αδυνατώντας να ξεφύγει από τη σκέψη της, την αναζητά, για να καταλήξει σε έναν σκοτεινό και επικίνδυνο κόσμο, όπου θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τι είναι αλήθεια και τι ψευδαίσθηση. Με τη Ζένια Κάπλαν να μαγνητίζει το βλέμμα ως μοιραία γυναίκα, ο Σάββας Καρύδας μιλάει για το δίπολο απόδρασης-ονείρου και αδιεξόδου-εξαπάτησης. Υπό αυτό το πρίσμα, το «Illusion» εντάσσεται σχεδόν αυτόματα στο είδος του νουάρ. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η ταινία αναφέρεται στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα της κρίσης, η οποία είναι σε θέση να επηρεάζει ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές, επιβάλλοντας μία νέα ηθική. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, έννοιες όπως ο έρωτας και η φιλία δοκιμάζονται, επαναπροσδιορίζονται και εν τέλει απομυθοποιούνται.
6. «Η Λιμουζίνα» του Νίκου Παναγιωτόπουλου
η λιμουζίνα / the limousine – trailer από NyxtesPremieras
Ο Μάρκος, η Κολέτ και ο Μαξ ξεκινούν από το Παρίσι της δεκαετίας του '60, προκειμένου να επιχειρήσουν ένα ταξίδι με αυτοκίνητο στην Ελλάδα του σήμερα. Μέσα από συναντήσεις με διάφορα μυθικά και φανταστικά πρόσωπα, περνούν από την ξεγνοιασιά των νιάτων στην ωριμότητα. «Η Λιμουζίνα» μεταφέρει τους επιβάτες της ανάμεσα σε χρόνια, τόπους και κινηματογραφικά είδη, για να αναδειχθεί σε γνήσιο δημιούργημα του παναγιωτοπουλικού σύμπαντος. Το φιλμ, που ξεπήδησε απροσδόκητα, μέσα από μία συλλογή διηγημάτων την οποία ο Νίκος Παναγιωτόπουλος έλαβε από έναν φίλο στο Παρίσι, ακολούθησε τις διαθέσεις και τους χρόνους του δημιουργού του. Οπως μαρτυρά και ο παιχνιδιάρικος τίτλος, πρόκειται για μία κωμωδία παρεξηγήσεων, ένα σύγχρονο παραμύθι πάνω στις περιπέτειες της ενηλικίωσης. Μια ταινία με αυτοσχεδιασμούς, με δοκιμές σκέψεων, ένα παιχνίδι με το παράδοξο και μια τολμηρή αυθαιρεσία, στο επίπεδο της κινηματογραφικής σύμβασης. Ο Νίκος Κουρής συναντιέται ξανά με τον αγαπημένο του δημιουργό, ενώ η Δούκισσα Νομικού κάνει εδώ το κινηματογραφικό της ντεμπούτο.
Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, ο οποίος συμπληρώνει φέτος 40 χρόνια στον κινηματογράφο, θα λάβει το Χρυσό Βραβείο της Πόλης των Αθηνών για το σύνολο της προσφοράς του στο ελληνικό σινεμά.
7. «Luton» του Μιχάλη Κωνσταντάτου
luton – trailer από NyxtesPremieras
O Τζίμης είναι ένας ευκατάστατος μαθητής λυκείου. Η Μαίρη, είναι μια ασκούμενη δικηγόρος γύρω στα 30. Ο Μάκης, ένας 50άρης οικογενειάρχης, ιδιοκτήτης ψιλικατζίδικου. Οι τρεις τους διαφέρουν τόσο μεταξύ τους, όσο και η καθημερινότητα που τους πλαισιώνει. Μέσα στα όρια μιας συμβατικής ζωής, τη στιγμή που όλα μοιάζουν ακίνητα και αναμενόμενα, τα τρία αυτά πρόσωπα βρίσκουν τον δικό τους τρόπο διαφυγής. Στο μεγάλου μήκους ντεμπούτο του, που έφτασε ως το φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν, ο Μιχάλης Κωνσταντάτος καταπιάνεται με τις επιπτώσεις της αόρατης ψυχολογικής πίεσης και της βίας, που ασκούν οι απαιτήσεις μίας «κανονικής» ζωής. Καθώς η πίεση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε παντός είδους στρεβλώσεις και παθολογικές συμπεριφορές, φτάνοντας μέχρι τα – σχεδόν συνηθισμένα πλέον – ξεσπάσματα βίας, ο Κωνσταντάτος συνδέει σε μία αλυσίδα αιτιωδών συσχετίσεων τρεις χαρακτήρες οι οποίοι θα μπορούσαν να απαντηθούν σε οποιαδήποτε δυτική κοινωνία.
8. «September» της Πέννυς Παναγιωτοπούλου
september – trailer από NyxtesPremieras
Η Άννα ζει με τον σκύλο της, τον Μανού, σε ένα μικρό διαμέρισμα. Πιστεύει ότι θα ζήσουν μαζί για πάντα. Oταν ο Μανού πεθαίνει, η Αννα ζητά να τον θάψει στον κήπο του σπιτιού της απέναντι οικογένειας. Το πρόσχαρο σπίτι γίνεται το καταφύγιό της. Ερωτεύεται την άλλη γυναίκα, τα παιδιά, και την ζωή που ζούνε. Η οικογένεια, ασφαλής μέσα στην αυτάρκειά της, δεν έχει ανάγκη την αγάπη της Αννας. Η Αννα όμως, που ξέρει καλά τι σημαίνει να είσαι πιστός, δεν το βάζει κάτω. Oπως ο Σεπτέμβρης είναι το σύνορο, μια αχνή παρένθεση ανάμεσα στο καλοκαίρι και τον χειμώνα, έτσι και ο «Σεπτέμβρης» της Αννας, είναι μια ιστορία για τα ψυχικά όρια, το πώς δοκιμάζονται οι αντοχές της αγάπης, της πίστης, αλλά και της διαφορετικότητας. Δύο από τις καλύτερες ηθοποιούς της γενιάς τους, η Κόρα Καρβούνη και η Μαρία Σκουλά, συναντιούνται σε αυτή την τρυφερή κομεντί.
9. «Ταξίδι στη Χώρα των Λοκρών» της Ίριδος Ζαχμανίδη
ταξίδι στη χώρα των λοκρών – trailer από NyxtesPremieras
Ο Γιάννης, ο Χρήστος κι ο Λουκάς είναι τρεις εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους άνδρες, από 40 έως 60 ετών, που συγκατοικούν σε ένα προστατευμένο διαμέρισμα στην Αμφισσα – μια πόλη με παρελθόν τόσο παλιό όσο και οι πρώτοι Ελληνες, οι Λοκροί. Ψυχικά νοσούντες, τελούν υπό την καθημερινή εποπτεία της Εταιρείας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας, παρότι είναι σε θέση να ρυθμίζουν οι ίδιοι τα του οίκου τους. Ετσι, αναπτύσσουν την δική τους προσωπική, κοινωνική, ή και επαγγελματική ζωή. Σε διάδραση μεταξύ τους, με τους θεραπευτές, με τους άλλους ασθενείς, με την πόλη και τους πολίτες της Αμφισσας, με το χώμα, τις ελιές και τα πελώρια βουνά που τους περιβάλλουν, δεν δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν και με τη δημιουργό της ταινίας. Αυτή, από τη μεριά της, επιθυμεί να τους γνωρίσει και να τους κατανοήσει σε βάθος. Εκείνοι, πάλι, ανταποδίδουν παίζοντας στην ταινία της. Κάπως έτσι δεν γίνεται σε όλες τις ιστορίες αγάπης;
10. «Φωνές από το Υπόγειο» του Γιάννη Χαριτίδη
φωνές από το υπόγειο – trailer από NyxtesPremieras
Το «Φωνές από το Υπόγειο» δεν περιγράφεται εύκολα με έναν συγκεκριμένο προσδιορισμό: θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένα κομμάτι από την Ιστορία, ένα κομμάτι ποίησης, ένα κομμάτι ζωγραφικής, αλλά και ένα κομμάτι σινεμά. Πρόκειται για ένα ιδιότυπο κινηματογραφικό κολάζ, που αποτελείται από μαρτυρίες σχετικά με την άντεργκραουντ ελληνική σκηνή των δεκαετιών του ’60 και του ’70, την ψυχεδέλεια στα εικαστικά και τον κινηματογράφο, καθώς επίσης τα λογοτεχνικά πειράματα που προέκυψαν μέσα από τη μίξη μπιτ και σουρεαλισμού στην ποίηση. Ταυτόχρονα, είναι και μια δημιουργική συζήτηση για την – άλλες φορές αθέατη και άλλες φορές υπόγεια – καλλιτεχνική δράση προσωπικοτήτων σαν τον Λεωνίδα Χρηστάκη, τον Πάνο Κουτρουμπούση, τον Κώστα Φέρρη και τον Δημήτρη Πουλικάκο. Ολων όσων, δηλαδή, άφησαν ένα ιδιαίτερο στίγμα στα ελληνικά πολιτιστικά δρώμενα, με την προσπάθειά τους να αλλάξουν τον κόσμο μέσω της δύναμης της τέχνης.
11. «Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα: Αδάμαστος» του Θάνου Κερμίτση
dragonphoenix chronicles: indomitable / τα… από NyxtesPremieras
Στον σκοτεινό κόσμο του Έλεμπρος, η πανίσχυρη Αυτοκρατορία του Δρακοφοίνικα κυβερνά με σιδερένια γροθιά και όλοι οι λαοί βρίσκονται κάτω από την κυριαρχία της. Ενας σκλαβωμένος βάρβαρος πολεμιστής από τις περιοχές του Βορρά, ο Ντράγκαρ, παίρνει μέρος σε μονομαχίες, διασκεδάζοντας τους ευγενείς της Αυτοκρατορίας. Το σώμα του βρίσκεται εκεί, αλλά το μυαλό του ταξιδεύει στον τόπο του και στη γυναίκα που άφησε πίσω. Καθώς καταφέρνει να αποδράσει παίρνοντας όμηρο τη Βαλέρια, την κόρη ενός Στρατηγού της Αυτοκρατορίας, ο τελευταίος στήνει άγριο ανθρωποκυνηγητό για να τους εντοπίσει. Ο δρόμος του γυρισμού αποδεικνύεται γεμάτος περιπέτειες και εκπλήξεις τόσο για τον Ντράγκαρ, όσο και για την κακομαθημένη Βαλέρια. H πρώτη ελληνική ταινία επικής φαντασίας βασίζεται στο κόμικ «Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα», του Γιάννη Ρουμπούλια, ο οποίος πρωταγωνιστεί και στον ρόλο του «αδάμαστου» ήρωα. Παρά την απαιτητική παραγωγή, πρόκειται για μία ανεξάρτητη ταινία, που χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά μέσω crowdfunding.
Tαινίες που θα προβληθούν ως Work in Progress:
1. «Οι Αισθηματίες» του Νίκου Τριανταφυλλίδη
οι αισθηματίες – trailer από NyxtesPremieras
Ενας μεσήλικας αστός, υπεράνω πάσης υποψίας, με το παρατσούκλι «o Δάσκαλος» (Τάκης Μόσχος), ζει απομονωμένος στην παραθαλάσσια έπαυλή του μαζί με την έφηβη κόρη του (Ηλιάνα Μαυρομάτη). Μόνο που, στην πραγματικότητα, είναι ένας αρχαιοκάπηλος τοκογλύφος, ο οποίος διακινεί τα κλοπιμαία του μέσα σε νεκροφόρες που διασχίζουν την Αθήνα. Τις βρωμοδουλειές του αναλαμβάνουν δύο νεαροί, o Eρμής (Δημήτρης Λάλος) και ο Γιάννης (Χάρης Φραγκούλης). Εκαστος διαπράττει από ένα μοιραίο λάθος. Ο μεν Ερμής ερωτεύεται την έφηβη κόρη του Δασκάλου, ο δε Γιάννης παθιάζεται με μία πόρνη (Ευτυχία Γιακουμή). Αμφότεροι, ως «Αισθηματίες», πρέπει να βγουν από τη μέση. Για τον σκηνοθέτη της ταινίας, οι «Αισθηματίες» αυτοί δεν είναι κάτι άλλο από «πλάσματα του προηγούμενου αιώνα, τα οποία προσπαθούν μάταια να επιβιώσουν στο σύγχρονο καιρό μας». Επειτα από ένα μακρύ διάστημα αποχής από το σινεμά, ο Νίκος Τριανταφυλλίδης σκηνοθετεί τον επίσης επανακάμψαντα στα κινηματογραφικά πράγματα Τάκη Μόσχο, πλαισιωμένο απολαυστικά από το νεανικό καστ.
2. «Ανεμιστήρας» του Δημήτρη Μπίτου
Ο Άλκης και η Μάχη ζουν στη Δραπετσώνα με τη Λεμονιά, την εντεκάχρονη κόρη τους. Η Λεμονιά είναι ένα πανέξυπνο, πλην όμως εσωστρεφές, παιδί, το οποίο γίνεται συχνά μάρτυρας πολλών καυγάδων στο σπίτι. Για να μπορεί να ανταπεξέρχεται στις περιστάσεις, η μικρή δημιουργεί έναν δικό της κόσμο στον οποίο καταφεύγει συχνά με τη φαντασία της. Σε μία επίσκεψη στο σπίτι των παππούδων της, ανακαλύπτει κρυμμένη στα χαλάσματα ενός οικοπέδου μια χειροβομβίδα. Ενα βράδυ, λοιπόν, που οι γονείς της καυγαδίζουν για πολλοστή φορά, εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά τους. Από εκείνη τη στιγμή, ξεκινά να σκηνοθετεί, υπό την απειλή της χειροβομβίδας, τη σχέση των δικών της από την αρχή, σαν να είναι αυτοί ηθοποιοί κι εκείνη ένας τυραννικός σκηνοθέτης. Στον «Ανεμιστήρα» η παιδική εκδίκηση έρχεται να μετατραπεί σε ποίηση του ωμού ρεαλισμού, δίνοντας την πλέον καλοπληρωμένη και συνάμα εύστοχη απάντηση στη σκληρότητα και τον εγωκεντρισμό που χαρακτηρίζει τον κόσμο των μεγάλων.
3. «Lurk» του Βασίλη Κατσίκη
lurk – trailer από NyxtesPremieras
Μία βροχερή νύχτα ξεσπούν μεγάλες ταραχές σε ολόκληρη χώρα, με την κυβέρνηση να οδηγείται σε παραίτηση, υπό από το βάρος μεγάλων σκανδάλων διαφθοράς. Η Αν, σύζυγος και κόρη μεγαλογιατρών, είναι μόνη στην απομονωμένη βίλα της, όταν δέχεται την εισβολή ενός αγνώστου. Ζει τον απόλυτο φόβο, κυνηγημένη από τον περίεργο και βίαιο αυτό άντρα. Προκειμένου να σωθεί, πρέπει να παλέψει άγρια μαζί του, αλλά και να έρθει αντιμέτωπη με όσα ήξερε για την ζωή της μέχρι τότε. Το «Lurk» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ για γερά νεύρα, που όμως δεν φοβάται να αρθρώσει ένα πολιτικό σχόλιο. Οι τρεις ήρωες του δράματος – η Αν, μια ήσυχη γυναίκα, ο Aντριου, ο καθώς πρέπει σύζυγος, και ο Ανταμ, ο γοητευτικός ροκ σταρ – οδηγούνται σε μία σύγκρουση μέχρι θανάτου, ενταγμένοι σε ένα αδιάκοπο παιχνίδι χαρακτήρων. Μέχρι το τέλος, ο θεατής καλείται να ξεχωρίσει τον καλό από τον κακό, τον αθώο απ' τον ένοχο, τον αληθινό από τον φανταστικό.
4. «Μαξιλάρι» του Κωνσταντίνου Κακογιάννη
μαξιλάρι / pillow – trailer από NyxtesPremieras
Τρεις φίλοι κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ μακριά από τον πολιτισμό. Θέλουν να ξεχάσουν, να περάσουν καλά, να ονειρευτούν. Συζητούν για τον κομφορμισμό, την κουλτούρα, την πολιτική, τη βία και τον άνθρωπο, αναζητώντας απαντήσεις: τι είμαστε, τι θα κάνουμε ως οντότητες και ως ομάδα; Ταυτόχρονα, οι προσπάθειές τους για απόσταση και φυγή αυτο-υπονομεύονται. Ο καθένας τους κουβαλάει μαζί και το μαξιλάρι του, ενώ η προσθήκη τριών γυναικών στην παρέα περιπλέκει την κατάσταση. Η κριτική στην κυρίαρχη κουλτούρα επιστρέφει ως κριτική στην εναλλακτική κουλτούρα τους. Τελικά, αρκεί η άρνηση της έννοιας του πολιτισμού για να ενώσει έξι ανθρώπους; Ή είναι ο αντικομφορμισμός τους μια αναπόφευκτα απομονωμένη φυγή; Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο Κωνσταντίνος Κακογιάννης εξετάζει την επίκληση στην ιδεολογία ως ένα βολικό «μαξιλάρι» απέναντι σε όσα μας κάνουν να ασφυκτιούμε, ανεξάρτητα από τη δυνατότητα ή τη βαθύτερη επιθυμία αποφυγής τους.
