Δύο τινά: Πρώτον, η τάση μεταφοράς κινηματογραφικών IP στην τηλεόραση δεν δείχνει, όχι ακόμα τουλάχιστον, σημεία κάμψης (η κατάσταση του αμερικανικού κινηματογραφικού box office επί της παρούσης συμβάλλει ιδιαίτερα σε αυτό) και δεύτερον, ο Ζακ Σνάιντερ και οι «300» του ενδέχεται να αναθερμάνουν τις σχέσεις του με την Warner, σχέση σε γνωστή ένταση από τον καιρό του ταραχώδους «Justice League». Το τελευταίο διάστημα ο Σνάιντερ βγάζει τα έργα του στο Netflix.
Πληροφορίες για την συζητούμενη παραγωγή δεν υπάρχουν συγκεκριμένα, έξω από το ότι λογαριάζεται για πρίκουελ στην ταινία του 2006 – η οποία με την σειρά της είχε σίκουελ το 2014, το οποίο δεν σκηνοθέτησε ο Σνάιντερ. Η διαπραγμάτευση του παρόντος αφορά στην παρουσία του δημιουργού σε σκηνοθετικά και σεναριογραφικά καθήκοντα- δεδομένα και παραγωγικά, όπως συμβαίνει εσχάτως με την Stone Quarry εταιρεία του.
Η πρώτη ταινία στηρίχθηκε στην γραφική νουβέλα του Φρανκ Μίλερ και της Λιν Βάρλεϊ – η οποία στηρίζεται σε μια ιστορία που υποθέτει κανείς όλοι γνωρίζουμε. Εκείνο το έργο υπήρξε σοβαρά μεγάλη επιτυχία 454 εκατομμυρίων εισπράξεων, από έναν τέλειο προϋπολογισμό 65 εκατομμυρίων. Το σίκουελ διπλασίασε το budget και απέφερε περίπου το 75% των εισπράξεων της πρώτης ταινίας, ποσό και πάλι υπολογίσιμο, αν και προβληματικό πια λόγω των αυξημένων εξόδων. Ωστόσο το ενδιαφέρον «εκεί έξω» φαίνεται να είναι δηλωμένο. Η ταινία γέννησε ακόμα και παρωδίες ή φράσεις του κοινού λεξιλογίου, υπογραμμιστικό μιας επίδρασης στο ποπ καθεστώς.
Ως φανατικοί δεν μπορούμε να υπστηρίξουμε γενικώς την «διαπόμπευση» κινηματογραφικού υλικού στην τηλεόραση, είναι όμως γεγονός ότι η ροή των πραγμάτων δείχνει προς αυτή την κατεύθυνση για την ώρα. Δείτε για παράδειγμα το «Mr. and Mrs Smith» της Apple, ενώ συζήτηση ξεκινά για «Legally Blonde», «Time Bandits», «Fatal Attraction», «Sexy Beast» και «Dead Ringers», παραγωγές δηλαδή (καλές ή όχι) που έχουν πάτημα σε μια γενιά περασμένη την οποία τα κινηματογραφικά στούντιο είναι πια πεπεισμένα ότι δεν μπορούν να παροτρύνουν προς την αίθουσα (που έφτιαξαν) και χρειάζονται πλέον την καναπεδάτη συνδρομή τους.
