Ας μην γελιόμαστε. Δεν αποτελεί καθόλου απλή υπόθεση να ξεκινάς ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ από το μηδέν. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια διοργάνωση που απευθύνεται σε ειδικό κοινό και που από την πρώτη κιόλας χρονιά θα φιλοξενηθεί εκτός από την Αθήνα, και στην Θεσσαλονίκη.
Το 1ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ ταινιών τρόμου, «Horrorant Film Festival – Fright Nights» ανοίγει αυλαία την Πέμπτη 13 Μαρτίου και το cinemag.gr άδραξε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον Κωνσταντίνο Χατζηπαπά, ιθύνοντα νου πίσω από το φεστιβάλ αλλά και από την εταιρεία διανομής FilmBoy Pictures. Διαβάστε τι μας είπε για τις δικές του «Νύχτες Τρόμου».
Διοργανώνετε το πρώτο διεθνές φεστιβάλ ταινιών τρόμου στην Ελλάδα και μάλιστα σε δύο πόλεις. Πότε και πώς προέκυψε η ιδέα;
Πάντα είχα την απορία γιατί δεν υπάρχει κινηματογραφικό φεστιβάλ τρόμου στην Ελλάδα, αλλά φυσικά δεν τολμούσα να σκεφτώ ότι θα έρθει η ώρα να το διοργανώσω ο ίδιος.
Όσο περνούσαν τα χρόνια και ζούσα διάφορα φεστιβάλ ως θεατής – τις Νύχτες Πρεμιέρας, το SFF-Rated Athens και το New York Film Festival από τον καιρό που έζησα εκεί – με ενθουσίαζε το κλίμα και ο παλμός μιας τέτοιας διοργάνωσης.
Η ιδέα γεννήθηκε πριν 4 χρόνια, αλλά δεν θα ξεκινούσα κάτι αν δεν μπορούσα να το κάνω όπως εγώ ήθελα. Με την ίδρυση της FilmBoy Pictures, ο δρόμος άνοιξε. Έχοντας πλέον τη τεχνογνωσία και την ικανότητα να προσεγγίσω τις διεθνείς αγορές και να έχω ένα ανταγωνιστικό πρόγραμμα με καινούργιες ταινίες, πρεμιέρες και καλεσμένους, αποφάσισα να διοργανώσω το φεστιβάλ.
Όσο για τη Θεσσαλονίκη, θεωρώ ότι ένα παραδοσιακά σινεφίλ κοινό όπως οι Θεσσαλονικείς, δε θα μπορούσε να μείνει παραπονεμένο. Βοηθάει ίσως και το ότι κατάγομαι από εκεί.
Μάλιστα, υπάρχει το ενδεχόμενο το φεστιβάλ να ταξιδέψει και σε άλλες πόλεις μέσα στη χρονιά, με μειωμένο ίσως πρόγραμμα λόγω δικαιωμάτων. Θα δούμε.
Δώστε μας σε γενικές γραμμές το στίγμα του φετινού προγράμματος.
Όλες οι ταινίες είναι πρώτης προβολής (εκτός ίσως από 1-2 ελληνικές μικρού μήκους). Το 90% του προγράμματος βγήκε από ταινίες που εγώ ζήτησα, και όχι από τις συμμετοχές. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι ταινίες είναι είτε μεγάλες παραγωγές που προβλήθηκαν ή θα προβληθούν στα μεγαλύτερα φεστιβάλ, είτε πρεμιέρες που προβάλλονται πρώτη φορά στην Ευρώπη.
Υπάρχουν για παράδειγμα, τρεις ταινίες που ήμασταν πρόθυμοι να τις περιμένουμε μέχρι τελευταία στιγμή, αφού βρισκόταν στο post-production ακόμα. Τόσο καινούργιες παραγωγές.
Επίσης, υπάρχουν ταινίες που έχουν προβληθεί μόνο σε ένα φεστιβάλ πριν από εμάς, σχεδόν παγκόσμιες πρεμιέρες δηλαδή, αν υπήρχε τέτοιος όρος. Νομίζω ότι το πρόγραμμα που καταφέραμε να έχουμε, θα ευχαριστήσει τον κόσμο.
Η ελληνική συμμετοχή με ενθουσίασε με την ποιότητα της. Έχουμε 7 μικρού μήκους στο διαγωνιστικό, μία μεγάλου και φυσικά την αβάν πρεμιέρ της νέας ελληνικής ταινίας «Η Τελική Αποπληρωμή», που θα βγει στους κινηματογράφους τον Απρίλιο. Όλες είναι εξαιρετικές και σε όλες θα παρευρίσκονται οι σκηνοθέτες για να τις παρουσιάσουν στους θεατές.
Θεωρώντας δεδομένη την αγάπη σας για το σινεμά τρόμου και γνωρίζοντας πως δραστηριοποιείστε και στην κινηματογραφική διανομή, πιστεύετε πως οι ταινίες του συγκεκριμένου είδους μπορούν να σταθούν εμπορικά στη χώρα μας;
Κάποιος από το χώρο μου είπε κάποτε ότι τα 30.000 εισιτήρια είναι ταβάνι για τις ταινίες τρόμου. Του απάντησα ότι το δείγμα του δεν είναι αντιπροσωπευτικό, αφού στην Ελλάδα έρχονται μόνο 5 με 10 ταινίες το χρόνο, τη στιγμή που μόνο στην Αμερική βγαίνουν πάνω από 100!
Αν ο φίλος του σινεμά τρόμου γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να δει πολλές ταινίες τρόμου στο σινεμά, παρά μόνο αυτά τις λίγες μέινστριμ επιτυχίες, θα συνηθίσει να μην πηγαίνει στην αίθουσα. Και μετά, άντε εσύ να τον ξαναφέρεις.
Όχι, νομίζω πως αντίθετα με ό,τι πιστεύουν μερικοί, οι φίλοι του σινεμά τρόμου είναι οι πιο εν δυνάμει σινεφίλ της χώρας μας. Ως φίλος των ταινιών τρόμου ο ίδιος, ξέρω πως βλέπουμε πάρα πολλές ταινίες ετησίως. Αλλά δε μπορεί να έχεις την απαίτηση να σου γεμίζει την αίθουσα μόνο το «Evil Dead» και μετά να τον ξεχνάς για κανα δυο μήνες.
Οι εγχώριοι κινηματογραφιστές σπάνια καταπιάνονται με ταινίες είδους και τα φιλμ τρόμου δεν αποτελούν εξαίρεση. Πού νομίζετε ότι οφείλεται αυτό; Πιστεύετε ότι είναι μια συνθήκη που θα αλλάξει στο μέλλον;
Εδώ θέλουμε δουλειά. Η εμπειρία του «Αδάμαστου» ήταν πολύ χρήσιμη για μένα. Ξέρετε, όλοι είπαν απίστευτα καλά πράγματα για τη ταινία, για τη παραγωγή, για τα τεχνικά, αλλά όλοι δίστασαν να προβάλουν τη ταινία στους κινηματογράφους, λόγω του ότι ήταν μια «ελληνική epic fantasy ταινία».
Στην Ελλάδα, μόνο αν κάνεις κωμωδία έχεις εξασφαλισμένη διανομή, ακόμα κι αν η ταινία σου είναι αμφιβόλου ποιότητας. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι χρειάζεται πίστη στους νέους κινηματογραφιστές και στήριξη όταν θέλουν να ασχοληθούν με κάτι καινούργιο.
Αν κάποιος θελήσει να κάνει μια ελληνική ταινία τρόμου, πρέπει να ξέρει ότι θα βρει το δρόμο για τις αίθουσες ή έστω ότι υπάρχει ένα εγχώριο φεστιβάλ είδους για να τη δείξει στο κοινό. Όρεξη και ικανότητες υπάρχουν (θα το δείτε και στο φεστιβάλ), αυτό που πρέπει να βρούμε είναι κίνητρο στους νέους κινηματογραφιστές να ασχοληθούν με το είδος που αγαπάνε.
Ελπίζω πως η έξοδος στους κινηματογράφους μιας ελληνικής ταινίας επικής φαντασίας, βασισμένης σε κόμικ, αλλά και η διοργάνωση του Horrorant Film Festival «FRIGHT NIGHTS» να έδωσε ελπίδα στους δημιουργούς και μια ώθηση να κάνουν ταινίες τρόμου. Εμείς εδώ θα είμαστε.
(Περισσότερες πληροφορίες για το «Horrorant Film Festival – Fright Nights» μπορείτε να βρείτε στο επίσημο site, στην επίσημη σελίδα του facebook και στο filmboy.gr)
