Ο Μικελάντζελο Αντονιόνι στο έργο του αλλά και στη ζωή του προσπάθησε να επισημάνει και να αναλύσει την «αρρώστια των συναισθημάτων», τις φοβίες και τις αγωνίες που κατατρέχουν τον σύγχρονο άνθρωπο. Γι΄ αυτό και μοιάζει πιο επίκαιρος από ποτέ, καθώς στον αστικό κόσμο των φαντασμάτων του, ο σύγχρονος άνθρωπος βρίσκει επιτέλους την ταύτιση που αναζητούσε, την ταύτιση που οι σύγχρονες εμπορικές κινηματογραφικές παραγωγές έχουν καταστήσει πλέον αδύνατη.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Αντονιόνι δημιούργησε δεκαέξι ταινίες μεγάλου μήκους, δεκαπέντε μικρού μήκους και απέσπασε πάνω από εκατόν πενήντα βραβεία. Το τελευταίο, το Όσκαρ για το σύνολο της κινηματογραφικής του καριέρας, ήρθε να επιβεβαιώσει ότι ο κινηματογράφος του- που είχε ήδη υπερβεί τα εθνικά σύνορα, όταν το ιταλικό σινεμά ακόμα προσπαθούσε να γιατρέψει τις πληγές του – είχε φτάσει εκεί όπου λίγοι στην Ιταλία πίστευαν ότι θα τα κατάφερνε.
Ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του, το cinemagazine,gr θυμάται (και προτείνει) το αριστούργημά του «Επάγγελμα: Ρεπόρτερ» (1975).
Επάγγελμα: Ρεπόρτερ
Στη διάρκεια μιας αποστολής του στην Αφρική και σε μια απελπισμένη προσπάθεια να ανταλλάξει την προϋπάρχουσα ζωή του με μια εντελώς καινούργια, ένας αμερικανικής καταγωγής δημοσιογράφος επωμίζεται την επικίνδυνη ταυτότητα ενός νεκρού εμπόρου όπλων, ακολουθώντας στο εξής έναν αυτοκαταστροφικό μονόδρομο που θα τον οδηγήσει από τη φυλακή στην οποία βρισκόταν σε μια φυλακή από την οποία δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεφύγει.
Μαέστρος της ελκυστικά κινηματογραφημένης αποξένωσης, της σινεμασκόπ αλλοτρίωσης και των ανθρωπίνων Ζωνών του Λυκόφωτος στο οποίο ταυτότητες, πεπρωμένα, χαρακτηριστικά και ολόκληρες ζωές χάνονται για να μην βρεθούν τις περισσότερες φορές ποτέ ξανά, ο Αντονιόνι πλάθει εδώ έναν σύνθετο και πανούργο ιστό ταινίας.
Χρησιμοποιώντας την πρόφαση ενός θρίλερ και το δέλεαρ ενός κατ επίφαση σασπένς, ο Ιταλός δημιουργός αφήνει σταδιακά να υποχωρήσει το μυστήριο για να ξεσκεπάσει το μοναχικό και βαθύτατα ειρωνικό ταξίδι που διανύει ο ήρωάς του προς την ανυπαρξία. Στοχασμός πάνω στο δηλητηριώδες νήμα που χωρίζει τα όνειρα από την πραγματοποίησή τους, το «Επάγγελμα: Ρεπόρτερ» είναι στην πραγματικότητα ένα υπαρξιακό θρίλερ στο οποίο ο μεγαλύτερος κίνδυνος που ελλοχεύει είναι αυτός του να χάσεις τον αληθινό σου εαυτό.
Μέχρι τη στιγμή του φινάλε, όπου μέσα σε ένα αξέχαστο επτάλεπτο τράβελινγκ ο Αντονιόνι καταφέρνει να χωρέσει τη ζωή, τον θάνατο και την ίδια την ψευδαισθησιακή δύναμη του σινεμά μαζί, η ταινία μετουσιώνει την εσωτερική οδύσσεια που βιώνει ο πρωταγωνιστής της σε μια «πρόσεχε τι ακριβώς εύχεσαι» παραβολή πάνω στην ανθρώπινη ματαιότητα. (Λουκας Κατσίκας)
Το τρέιλερ του «The Passenger» (Επάγγελμα Ρεπόρτερ)
