• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • AOAFF 2026
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER

«Μια ανθρώπινη ιστορία που εξυψώνει τον άνθρωπο»

14 Ιούλ 2014 | Θέματα | 0 comments

Ο Γιάννης Σακαρίδης σκηνοθετεί τη συγκινητική, πραγματική ιστορία των Ελλήνων Εβραίων της Ζακύνθου, που κατάφεραν να γλιτώσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης επί γερμανικής κατοχής. Μία ιστορία πιο επίκαιρη από ποτέ που εξυψώνει τον ίδιο τον Άνθρωπο.
Συντάκτης: Άντυ Δημοπούλου
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία στις ελληνικές αίθουσες της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του, «Wild Duck», ο Γιάννης Σακαρίδης, μετά από πολυάριθμα ντοκιμαντέρ για την βρετανική τηλεόραση, (το «Velvet Goldmine» για το Channel 4, το «Clash of Titans: Ranger/Celtics» για το BBC2 και το «Carnival Faces» για το National Geographic, κ.α.), αυτή τη φορά καταπιάνεται με ένα ντοκιμαντέρ για τον κινηματογράφο, ελληνοαμερικάνικης παραγωγής, και με θέμα το πώς κατάφεραν να σωθούν 275 ψυχές Εβραίων στην κατεχόμενη Ζάκυνθο.

9 Σεπτεμβρίου 1943. Ο Γερμανός διοικητής της Ζακύνθου Πάουλ Μπέρενς ζήτησε από τον διορισμένο δήμαρχο του νησιού, Λουκά Καρρέρ, και τον μητροπολίτη Χρυσόστομο να συντάξουν για αυτόν κατάλογο με όλους τους Εβραίους του νησιού.

Ήδη, 2000 Εβραίοι από την Κέρκυρα και περισσότεροι από 400 από την Κεφαλονιά, είχαν πάρει τον δρόμο για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Γερμανών.

Οι δύο Ζακυνθινοί άντρες όντως συνέταξαν κατάλογο που περιλάμβανε όμως όχι τα ονόματα των Εβραίων αλλά και τα δύο δικά τους – δήλωναν έτσι ότι θα έπρεπε να συλλάβει και εκείνους, αν ήθελε να ολοκληρώσει την επιχείρηση αυτή.

Έπειτα από αυτό, ο Γερμανός διοικητής συνέταξε έγγραφο προς το γενικό επιτελείο στο Βερολίνο, αλλά και επιστολή του μητροπολίτη που αναλάμβανε την ευθύνη για την διαγωγή των Εβραίων του νησιού.

Χάρη στα δύο έγγραφα αυτά, το γενικό επιτελείο ακύρωσε τη διαταγή, σώζοντας έτσι ολόκληρο τον εβραϊκό πληθυσμό της Ζακύνθου.

Το 1978, το Yad Vashem τίμησε το Μητροπολίτη Χρυσόστομο και το Δήμαρχο Λουκά Καρρέρ απονέμοντας τους τον τίτλο του «Ενάρετου μεταξύ των Εθνών», ενώ το 1992 στο χώρο όπου βρισκόταν η συναγωγή, στήθηκαν τα αγάλματα των δύο αντρών.

Σήμερα, 71 χρόνια αργότερα, δύο Ελληνοαμερικανοί, ο Γκρεγκ Πάππας και ο Στίβεν Πριόβολος συσπείρωσαν γύρω τους επιφανή μέλη της Ομογένειας των ΗΠΑ με σκοπό να μάθει όλος ο κόσμος την ηρωική δράση αυτών των δύο Ζακυνθινών.

Εxecutive producer ανέλαβε ο διάσημος Σιντ Γκάνις, πρώην πρόεδρος της 20th Century Fox και της Ακαδημίας των Όσκαρ, με καταγωγή από εβραϊκή οικογένεια των Ιωαννίνων.

Ο Γιάννης Σακαρίδης μάς λέει πως «συναντήθηκε» με αυτή την παραγωγή: «Στη διάρκεια του Chicago International Film Festival, όπου συμμετείχα με το "Wild Duck" συνάντησα τον Γκρεγκ Πάππας, που μου διηγήθηκε την ιστορία των Εβραίων της Ζακύνθου και την ταινία που θέλει να κάνει. Από τότε αναπτύξαμε μια στενή συνεργασία με τον Γκρεγκ και προχωρήσαμε στη παραγωγή του ντοκιμαντέρ».

Όπως μας πληροφορεί ο σκηνοθέτης, προσωρινός τίτλος της ταινίας είναι «Beautiful Life» («Όμορφη Ζωή») και αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Χειμώνα του 2014.

«Οι δύο συμπαραγωγοί μου, ο Γκρεγκ Πάππας και ο Στίβεν Πριόβολος, έχουν ταξιδέψει στο Ισραήλ και έχουν μιλήσει με επιζώντες.

Μιλήσαμε με αρκετό κόσμο που γνωρίζει την ιστορία και έχουμε καταλήξει σε έναν (πραγματικό) χαρακτήρα, τον Χαΐμ Κωνσταντινίδη, μέσα από τη ματιά του οποίου θα δούμε την ιστορία».

Ο Χαΐμ Κωνσταντινίδης ήταν τότε 11 ετών. Έμενε στην πόλη της Ζακύνθου με την οικογένειά του, τους γονείς και τους τέσσερις αδελφούς του, Εβραίοι στην Ελλάδα με τις δουλειές και το σπιτικό τους.

Ο πατέρας του ήταν έμπορος υφασμάτων και τα μεγαλύτερα αδέλφια του τενεκετζήδες. Σήμερα είναι από τους ελάχιστους επιζώντες εκείνης της περιπέτειας.

«Η οικογένεια Κωνσταντινίδη έχει βοηθήσει αρκετά, όπως και η οικογένεια του τότε Δημάρχου Ζακύνθου Λουκά Καρρέρ, καθώς και η χήρα του Λουκά Καρρέρ, Λίλλυ Καρρέρ, που σήμερα ζει στην Αθήνα» μας λέει ο Γιάννης Σακαρίδης.

Σήμερα, με την παγκόσμια συγκυρία της ανόδου των οπαδών της ακροδεξιάς, η δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ κατά των στρατοπέδων συγκέντρωσης και του ολοκαυτώματος, μοιάζει εκτός από επίκαιρη, μία απαραίτητη υπενθύμιση της Ιστορίας, αλλά και μία δήλωση ότι ο ελληνικός κινηματογράφος είναι παρών.

Όπως τονίζει ο Γιάννης Σακαρίδης, «είναι σημαντικό να νιώσουμε πάλι τα γεγονότα. Για μας είναι μια μοναδική ανθρώπινη ιστορία που εξυψώνει τον άνθρωπο. Είναι εκπληκτικός ο συνδυασμός όλων των γεγονότων και των συγκυριών που συντέλεσαν ώστε να σωθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι».

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ