Στην εναρκτήρια σκηνή του Μια Μέρα τη Νύχτα την καινούρια ταινία του Γιώργου Πανουσόπουλου, δε διστάζει να κάνει παθιασμένα τηλεφωνικό σεξ εν μέσω ενός μαθήματος… αγγειοπλαστικής. Η συνάντησή μας επιβεβαιώνει απολαυστικά πως άλλο πράγμα ο ρόλος, και άλλο η ηθοποιός… Το μόνο για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι πως η νεαρή ηθοποιός ήρθε για να μείνει.
“Φυσική” ηθοποιΐα
Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου είναι μόλις 27 χρονών, αλλά το βιογραφικό της, μάλλον, “προσθέτει” χρόνια. Στο λύκειο αγαπούσε τα μαθηματικά και τη φυσική, αλλά την κέρδισε το θέατρο.
“Πάντως, όταν τελείωσα τη Σχολή Θεατρικών Σπουδών στην Πάτρα σκέφτηκα ξανά τις κατατακτήριες για το Φυσικό (γέλια). Σύντομα, όμως, ήρθαν οι πρώτες δουλειές. Συνεργάστηκα με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό στο “Ρομαντισμό” και στον “Αμλετ”. Πιστεύω ότι, η δουλειά που κάνει στο θέατρο Θησείο είναι μοναδική, είναι ένας από τους λίγους που πειραματίζεται.
Στο ίδιο θέατρο δούλεψα με το μικρομηκά Σύλλα Τζουμέρκα (Τα Μάτια που Τρώνε) σε ένα μονόλογο του Μπέκετ, ενώ παράλληλα πέρασα και στη σκηνοθεσία, σε μικρές παραστάσεις βέβαια. Σκηνοθέτησα την “Ψυχολογία Συριανού Συζύγου” στο Στούντιο Ιλίσια, τον “Επιστάτη” του Πίντερ στον εξώστη του Αμόρε με τον Ρένο Μάντη – εμφανίζεται και αυτός στην ταινία του Πανουσόπουλου – και το “Καληνύχτα”, πάλι στον ίδιο χώρο”.
Και μετά ήρθε το σινεμά
“Ο Ρένος είχε δώσει κάποιες φωτογραφίες μου σε μια άλλη σκηνοθέτιδα. Τις είδε ο Πανουσόπουλος και μου τηλεφώνησε να με ρωτήσει αν με ενδιαφέρει να παίξω στην ταινία. Αυτό ήταν, ήμουν πολύ τυχερή. Γενικά πάντως, δεν πιστεύω στις οντισιόν. Μου αρέσει τα πράγματα να έρχονται μόνα τους, για κάποια πράγματα έρχεται η κατάλληλη στιγμή, όπως στον έρωτα”.
Η εμπειρία της με έναν από τους πιο καταξιωμένους Ελληνες σκηνοθέτες;
“Ο Πανουσόπουλος με μας τους ηθοποιούς ήταν άγγελος, με τους τεχνικούς ίσως να ήταν πιο αυστηρός. Μας έδωσε ελευθερία και μας εμπιστεύτηκε. Στο σινεμά, βέβαια, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Σου λείπει η συγκέντρωση που έχεις στο θέατρο και χρειάζεται μεγάλη εσωτερική πειθαρχία για να λειτουργήσεις μέσα σε όλο αυτό το χάος. Ο χαρακτήρας μου στην ταινία δεν είναι ένας κλασικός ρόλος με εξέλιξη, όπως στο θέατρο, είναι περισσότερο αποσπασματικός. Αυτό με δυσκόλεψε αρκετά. Υπήρχαν σκόρπια στοιχεία, φράσεις του Πανουσόπουλου, ατμόσφαιρες που υπέβαλαν το ρόλο και έτσι σιγά-σιγά πήρε σάρκα και οστά ο χαρακτήρας”.
Η επόμενη μέρα, μετά τη… Νύχτα
Θέλω όμως, να κάνω σινεμά, και επειδή η πρώτη μου εμπειρία ήταν τόσο καλή θέλω και το επόμενο βήμα να είναι ακόμη πιο μπροστά. Παράλληλα με το Μια Μέρα τη Νύχτα, έπαιξα και σε μια μικρού μήκους, το Λάθος Αιώνας του Στέργιου Νιζήρη, αλλά ήταν κάτι πολύ μικρό, ως ρόλος. Πάντως, γενικά πιστεύω πω ουκ εν τω πολλώ το ευ. Φοβάμαι πολύ το σκόρπισμα σε ανούσια πράγματα. Δεν είναι ότι είμαι απόλυτη και λέω ή όλα ή τίποτε, αλλά θέλω να δουλέψω με ανθρώπους που εμπιστεύομαι και σε πράγματα που πιστεύω πως με αφορούν, ανεξάρτητα από την επιτυχία ή όχι του εγχειρήματος”.
Υπάρχει κάποιος Ελληνας σκηνοθέτης με τον οποίο θέλει να συνεργαστεί;
Ομολογεί, γελώντας, ότι δεν το έχει σκεφτεί.
Της δίνω μια “πάσα” και συμφωνεί ότι θα ήθελε να είναι σε μια ταινία του Γιάνναρη.
“Πάντως είναι γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολλοί γυναικείοι ρόλοι που να έχουν να δώσουν κάτι σε μια ηθοποιό. Υπάρχει φοβερή τυποποίηση”.
Τα άμεσα σχέδιά της;
Για την ώρα απολαμβάνει τη μετά το γάμο ζωή και ξεκουράζεται, έχοντας στο μυαλό της τον επόμενο θεατρικό χειμώνα. Μάλλον θα ξανακούσουμε πολύ σύντομα γι’ αυτήν.
