Γουντιαλενομανία! Είναι γνωστό πως το Περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ είναι επιρρεπές σε τέτοιες απολαυστικές, κινηματογραφικές «αρρώστιες» και στο νέο τεύχος που κυκλοφορεί ετοίμασε ένα χορταστικό αφιέρωμα στον Γούντι Άλεν, τον άνθρωπο που άλλαξε για πάντα την αμερικάνικη κωμωδία!
Κάπου ανάμεσα στην πολυαγαπημένη Νέα Υόρκη, τα χαρακτηριστικά γυαλιά και τη γέφυρα του Μπρούκλιν, ο ταλαντούχος εικαστικός Λεωνίδας Γιαννακόπουλος συνδύασε όλα όσα αγαπάμε και «είναι» ο Γούντι Άλεν, δημιουργώντας το εξώφυλλο του τεύχους που έχει ήδη αποσπάσει τα θετικότερα σχόλιά σας.
Ο Λεωνίδας Γιαννακόπουλος μίλησε με το cinemag.gr για τον Γούντι Άλεν ως έμπνευση, τις κινηματογραφικές επιρροές στα έργα του και τους σπουδαίους γραφίστες στην ιστορία του σινεμά.
Ποιες ήταν οι πρώτες εικόνες που έφερες στο νου σου, όταν έμαθες πως το θέμα του περιοδικού θα είναι ο Γούντι Άλεν;
Σχεδόν αυτόματα με το που έμαθα ότι το θέμα του περιοδικού είναι ο Γούντι 'Αλεν μου ήρθαν εικόνες από το Μπρούκλιν και την Νέα Υόρκη. Ο Άλεν έχει κινηματογραφίσει με μοναδικό τρόπο την πόλη ανά τα χρόνια,έτσι που έχουν εντυπωθεί πολύ έντονα στο μυαλό μου. Ήταν φυσικό επόμενο να επηρεάσουν το εικαστικό αποτέλεσμα για το εξώφυλλο του τεύχους.
Σε δυσκόλεψε καθόλου η ανάθεση του εξωφύλλου; Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας κάποιες ιδέες που απέρριψες;
Κάθε φορά που καλούμαι να δημιουργήσω ένα έργο με συγκεκριμένη θεματική (παραγγελία έργου, σχεδιασμός εξωφύλλου δίσκου/περιοδικού, αφίσας κ.α) έχει έναν παραπάνω βαθμό δυσκολίας, από όταν ζωγραφίζω για εμένα μόνο, καθότι πρέπει να ακολουθήσω συγκεκριμένες αναφορές και κατευθύνσεις άνάλογα με την περίσταση. Σε αυτή την περίπτωση πάντως η δημιουργία του έργου ήταν πολύ διασκεδαστική για μένα αφού ειμαι μεγάλος φαν του Σινεμά.
Οι ιδέες που απέρριψα δεν πέρασαν ποτέ στο χαρτί, οπότε δεν έχω κάτι να σας δείξω… Μπορώ όμως να μοιραστώ μαζί σας το προσχέδιο για το εξώφυλλο!
Έχεις αγαπημένες ταινίες του Άλεν;
Και βέβαια! Το «Match Point» είναι η αγαπημένη μου, όπως και το «Μικροαπατεώνες» (Small Time Crooks, 2000).
Σε μερικά έργα σου υπάρχουν αναφορές σε αντικείμενα/μηχανήματα του κινηματογράφου. Πόσο έχει επηρεάσει η έβδομη τέχνη τη δουλειά σου;
Σε πολύ μεγάλο βαθμό θα έλεγα. Από μικρός οι γονείς μου με πήγαιναν στον κινηματογράφο και έβλεπα πολλές ταινίες. Αργότερα δούλεψα κάποια χρόνια σε video club και έβλεπα ακόμα περισσότερες! Οπότε το κουβαλάω κάπως σαν DNA στο εικαστικό μου έργο. Ταινίες όπως το «Ζardoz» ,το «Σκοτεινή Πόλη», «Ο Απαγορευμένος Πλανήτης», όλες οι ταινίες του Μιγιαζάκι, το «Metropolis» κ.α έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ζωγραφική μου.
Δουλεύεις με σινική μελάνι και ραπιτογράφους κι όχι τόσο με χρώμα. Προτιμάς αντίστοιχα την αισθητική των ασπρόμαυρων, παλιών ταινίών;
Πολλές από τις αγαπημένες μου ταινίες όπως «Το Μίσος» και το «Άγγιγμα του Κακού» είναι ασπρόμαυρες. Σίγουρα με γοητεύει πάρα πολύ η ατμόσφαιρα του ασπρόμαυρου φίλμ, αλλά εξίσου ευχάριστα βλέπω ταινίες με φουλ χρώμα, φώς και ειδικά εφέ. Για παράδειγμα τα τελευταία χρόνια δεν θα χάσω ούτε μία ταινία με υπερήρωες, κόμικ, sci fi, κ.α. Το artwork σε όλες αυτες τις ταινιές, είναι πάντα σπουδαίο ερέθισμα για μένα.
The Note Messenger
Επίσης δίνεις μεγάλη έμφαση στη λεπτομέρεια. Ποιους σκηνοθέτες ξεχωρίζεις για την εμμονή τους σε αυτήν;
Ποιόν να πρώτο πεις… Ξεχωρίζω πάρα πολύ τον Όρσον Γουέλς, όχι μόνο σαν σκηνοθέτη αλλά και σαν καλλιτέχνη γενικότερα. Στον Χίτσκοκ αγαπώ το ότι όλα είναι καμωμένα με ακρίβεια. Γουές Άντερσον, Σόντερμπεργκ, Ταραντίνο, είναι πολύ ξεχωριστοί και συγκεκριμένοι σε αυτό που κάνουν. Μία ταινία που θαύμασα την σκηνοθετική μαεστρία (κατα την αποψή μου) τελευταία ήταν το «Foxcatcher» του Μπένετ Μίλερ. Το αποτέλεσμα μου φάνηκε πολύ άρτιο, με ταυτότητα και καλοστημένο.
Πολλοί εικαστικοί και γραφίστες, με πρώτο και καλύτερο τον Σολ Μπας, έχουν ασχοληθεί με κινηματογραφικές αφίσες και τίτλους αρχής ταινιών. Ποιους ξεχωρίζεις;
Ο Σολ Μπας είναι κατηγορία από μόνος του πιστέυω. Η δουλειά του στο «Δεσμώτης του Ιλίγγου» είναι εμβληματική. Από 'κεί και πέρα καλλιτέχνες όπως ο Τομ Γιουνγκ («Ο Πόλεμος των Άστρων», «Ο Πεταλούδας»), ο Μπιλ Γκολντ («Κουρδιστό Πορτοκάλι», «Alien») και ο Τζον Άλβιν («Blade Runner») άφησαν εποχή με το έργο τους στον κινηματογράφο.
Haiku
Βιογραφικό
Ο Λεωνίδας Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στα Χάνια Κρήτης το 1983. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (2004-2011), στο Γ'εργαστήριο ζωγραφικής και στο Α'εργαστήριο χαρακτικής. Ζει κι εργάζεται στην Αθήνα.
Eπαινοι
2009 Επαινος απο το ίδρυμα Γιάννη Σπυρόπουλου
Ατομική Έκθεση
2012 Elika Gallery
Ομαδικές Εκθέσεις
2016 "Paradise" Piree art space
2015 "art athina" (metropolis ,ομαδα simulacrum -platform project)
2014 [ichnografia] mare gallery Chania
2014 "Art-Athina (inside stories,ομάδα simulacrum-platform project)
2013 "Artificialia" (Kalos&Klio showroom) Thessaloniki
2013 "remap4" (homo universalis,the cabinet,dialogues-independent projects)
2013 "art-athina " (Elika gallery booth,Daily lazy platform project)
2012 "Drawing Now Paris",Elika Gallery Paris
2011 "Συναντήσεις",ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη & Τελλόγλειο ίδρυμα τεχνών
2011 "art-athina".(elika gallery booth)
2011 "the supermarket art fair", Stockholm (lo n'be hold)
2010 "Summer 10" γκαλερί Elika, Αθήνα
2010 "Battlefield" TAF (The Art Foundation),Αθήνα
2009 "εργαστήριο χαρακτικής Α.Σ.Κ.Τ." Σπίτι της Κύπρου
2009 "12 νέοι εικαστικοί καλλιτέχνες" Ίδρυμα Μ.Μερκουρη
2008 "urban art" Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού
2008 "Κόσμημα και Χαρακτική", Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα
2008 "100% Print", Upstairs, Αθήνα
2006 "Urban Trips", Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Στοκχόλμης, Σουηδία
General Warlock
