Σχέδιο υψηλής προτεραιότητας για την Universal είναι η μεταφορά της τιμημένης βιογραφίας που υπογράφει ο Γουόλτερ Ίζακσον για τον μέγιστο των ζωγράφων. Και καθώς φαίνεται ο Άντριου Χέιγκ κρίνεται ως ο κατάλληλος άνθρωπος.
Προσόντα; Μια σχεδόν άμεμπτη φιλμογραφία λίγων αλλά εκλεκτών ταινιών. Μείον; Ο καμβάς και το είδος ενός biopic για μια τέτοια προσωπικότητα εποχής είναι terra incognita για τον πιο «προσωπικό» Άγγλο.
Το βιβλίο του Ίζακσον είναι απόσταγμα βαθιάς μελέτης και έρευνας σημειώσεων και νέων ανακαλύψεων για την ζωή και το έργο του ευρυμαθούς Φλωρεντίνου που όρισε την Αναγέννηση και ορίζει ως σήμερα έναν τύπο ανθρώπου εκτός μόδας ίσως αλλά αυτά περνούν και λησμονούνται.
Για τον ρόλο του Λεονάρντο είναι αναμενόμενο να συζητιέται (εδώ και 7 χρόνια τουλάχιστον) ο ΝτιΚάπριο – άλλωστε καθετί «μεγάλο» περνάει από το γραφείο του – από μια πλευρά ελπίζουμε να το αποφύγουμε αυτό, καλός χρυσός και συνονόματος αλλά ας πάμε σε μια άλλη επιλογή. Πάντως ο ντα Βίντσι, παρά την δημοσιότητα που απολαμβάνει σταθερά ως όνομα, ίσως και βοηθούντος του Νταν Μπράουν στα μαζικά media, δεν είναι ένα πρόσωπο που έχει αποτυπωθεί ευθέως συχνά στο σινεμά. Για την ακρίβεια ο Μάρκ Ράιλανς τον έχει υποδυθεί σε μια τηλεταινία του 2003, την οποία ο υπογράφων αγνοεί, ενώ μια ακόμα μίνι σειρά για την ζωή του βγήκε από την RAI στις αρχές του '70, σε σκηνοθεσία του Ρενάτο Καστελάνι, με τον Φιλίπ Λερουά στον ομώνυμο ρόλο. Αγνοείται επίσης από τον υπογράφοντα.
Νεότερα αναμένονται σχετικά σύντομα, δεδομένης της προτεραιότητας που έχει το σχέδιο για το στούντιο, είθε να είναι ένα αιθουσιακό σχέδιο, αντί ένα πλατφορμικό, και αυτός είναι ο καλός λόγος που θα στήριζε κανείς την επιλογή ΝτιΚάπριο.
