Κόλιν Φερθ: Ο διστακτικός πρωταγωνιστής

Σε όποια ταινία κι αν συναντήσεις τον Κόλιν Φερθ, πίσω από το ψύχραιμο και συνεσταλμένο βλέμμα του θα βρεις ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Οι εκάστοτε σκηνοθέτες του δείχνουν να εκτιμούν αυτή την ιδιαιτερότητα, καθώς όλοι βασίζουν τους χαρακτήρες που του εμπιστεύονται πάνω σ’ αυτήν ακριβώς την απροσδιόριστη ματιά του, που μπορεί να σε καθηλώσει ακόμη κι όταν η δράση επί της οθόνης δείχνει λιτή και περιορισμένη. Αυτό το ιδιαίτερο στοιχείο λειτουργεί στο έπακρο στον «Λόγο του Βασιλιά» του Τομ Χούπερ.

Αλλά κι εκτός μεγάλης οθόνης, ο Κόλιν Φερθ κουβαλάει στα μάτια του την ίδια ήρεμη δύναμη που του χάρισε τον πιο πρόσφατο ρόλο του. Το τραύλισμα του αυτοκράτορα Ο βασιλιάς Αλμπερτ Φρέντερικ Αρθουρ Γεώργιος (που, χάριν συντομίας θα τον λέμε βασιλιά Γεώργιο από δω κι εμπρός – ο Εκτος της δυναστείας, αν κάποιος ενδιαφέρεται) ήταν ιδιαίτερη περίπτωση μονάρχη. Ανέλαβε την εξουσία το 1937, όταν ο αδελφός του άφησε τον θρόνο εξαιτίας του έρωτά του για μια γυναίκα διαζευγμένη δύο φορές – ένα «αμάρτημα» που η υψηλή κοινωνία της εποχής (και ο άγραφος πολιτικός της κώδικας) δεν θα μπορούσε να συγχωρέσει.

Ο ίδιος ο Γεώργιος, πάντως, το μόνο που φαινόταν να θέλει -ήδη από τα σχολικά του χρόνια- ήταν να τον αφήσουν ήσυχο. Το βάρος του οικογενειακού ονόματος αποδείχθηκε τεράστιο για τις μικρές του πλάτες. Γι’ αυτό και έμεινε στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας ως «ο διστακτικός βασιλιάς». Ντροπαλός, μαζεμένος, και λιγομίλητος. Για το τελευταίο βέβαια, υπήρχαν και πιο πρακτικοί λόγοι, πέρα από τα λογής λογής ψυχανεμίσματα: τραύλιζε! Διάολε, το μόνο που έχει να κάνει ένας μονάρχης είναι να βγάζει λόγους, σωστά; «Τι να σας πω, σε κάθε χώρα υπάρχει μια, ας την πούμε, ρητορική φιγούρα, είτε τη λένε “βασιλιά” είτε “Πρόεδρο της Δημοκρατίας”, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες. Η Ιταλία έχει έναν τέτοιο πρόεδρο, μαθαίνω, που το μόνο που κάνει είναι να λέει ένα-δυο λόγια πού και πού τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Ο,τι κάνει και η βασίλισσά μας δηλαδή».

Ο Κόλιν Φερθ κάθεται απέναντί μου φορώντας ένα ατσαλάκωτο μαύρο σακάκι κι ένα λευκό πουκάμισο, άνετος και χαμογελαστός, με μια καθαρά βρετανική αυτοσυγκράτηση σε κάθε του λέξη. Ιδανική επιλογή κάστινγκ, ο 50χρονος ηθοποιός ενσαρκώνει τον βασιλιά Γεώργιο στην αναπάντεχα απολαυστική ταινία του Τομ Χούπερ «Ο Λόγος του Βασιλιά». Τον ενημερώνω πως το ίδιο ισχύει και στην Ελλάδα. «Αλήθεια; Οπως και να ’χει, είτε μιλάμε για την Ελλάδα είτε για την Αγγλία, παραμένει ακατανόητο για μένα. Πώς δηλαδή κάποιος που, επί της ουσίας, δεν έχει πολιτική εξουσία, στέκεται ως η κυρίαρχη μορφή ενός πολιτεύματος και, ταυτόχρονα, απολαμβάνει τη λατρεία του κόσμου. Σκέτος γρίφος!»

Διαβάστε την υπόλοιπη συνέντευξη του Κόλιν Φερθ στον Άκη Καπράνο στο Περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ που κυκλοφορεί τώρα στα περίπτερα.