Ένας από τους χαρακτηριστικότερους και πιο συνεπείς εκπροσώπους ενός κινηματογραφικού ρεαλισμού με κοινωνική ευαισθησία, ο Κεν Λόουτς αφηγείται μικρές και μεγάλες ιστορίες εδώ και πέντε δεκαετίες.
Με αφορμή την έξοδο του «Μεριδίου των Αγγέλων» στις αίθουσες, επισκεπτόμαστε ξανά μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές μιας απίστευτα πλούσιας φιλμογραφίας.
Kes (1969)
Ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα δείγματα της βρετανικής σχολής του κοινωνικού ρεαλισμού, στην ιστορία ενός παιδιού της εργατικής τάξης που προσπαθεί να σκοτώσει το χρόνο του και να εκπαιδεύσει το αγαπημένο του γεράκι. Ερασιτέχνες ηθοποιοί, ντοκιμαντερίστικη κάμερα και μια ακριβής καταγραφή του χρόνου και των κοινωνικών συνθηκών.
Ladybird Ladybird (1994)
Ο Λόουτς ισορροπεί ανάμεσα στα αληθινά γεγονότα και τη φόρμα της μυθοπλασίας, για να χτίσει ένα εξαιρετικά δυνατό docu-drama πάνω σε περιθωριοποιημένες γυναίκες που αγωνίζονται για την επιμέλεια των παιδιών τους. Άλλη μια απόδειξη για την ικανότητα του σκηνοθέτη να παρουσιάζει χαρακτήρες αβάσταχτα αληθινούς.
Land and Freedom (1995)
Η πιο ευτυχής περίπτωση όπου ο Λόουτς άφησε τις μικρές ανθρώπινες ιστορίες και μεταπήδησε στο πολιτικό σινεμά των μεγάλων θεμάτων. Εδώ προσεγγίζει τον ισπανικό εμφύλιο με έναν μεροληπτικό, αλλά βαθύτατα συγκινητικό τρόπο, κάνοντας πολλούς να υποστηρίζουν πως εκείνη τη χρονιά άξιζε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Τελικά το βραβείο θα έρθει στα χέρια του για το παρόμοιο αλλά υποδέεστερο «Ο Άνεμος Χορεύει το Κριθάρι» (The Wind that Shakes the Barley), που καταπιάνεται με τον αγώνα των Ιρλανδών για την ανεξαρτησία.
Sweet Sixteen (2002)
Άλλη μια «μικρή» ιστορία, άλλος ένας ταραγμένος νέος στο έργο του Λόουτς. Ένας Σκωτσέζος έφηβος ενηλικιώνεται πρόωρα σε ένα σκληρό περιβάλλον, και ο σκηνοθέτης τον οδηγεί σε μια τελική σκηνή-αναφορά στα «400 Χτυπήματα» του Τρυφό.
Riff-Raff (1990)
Αν κάποιος ψάχνει για κωμωδίες στη φιλμογραφία του Λόουτς, αυτή εδώ είναι ίσως ό,τι καλύτερο μπορεί να βρει. Με αφετηρία, ως συνήθως, τις ιστορίες ανδρών της εργατικής τάξης, ο σκηνοθέτης αφηγείται με πολύ χιούμορ την αλληλεγγύη των απελπισμένων εργατών, το μίσος για τα αφεντικά τους και τους, γεμάτους εμπόδια, έρωτές τους.
